IV SA/Wa 2167/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1935/17 oddalającym skargę L. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1935/17. W dniu 16 lipca 2018 r. skarżący – A. J. złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 1935/17, oddalającego skargę L. J. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wyjaśnił, że właściciele, w tym sam skarżący, nie byli informowani przez organy o toczącym się postepowaniu, dotyczącym uproszczonego planu urządzenia lasu. Wobec braku podstaw do funkcjonowania uproszczonego planu urządzenia lasu, skarżący wniósł o wznowienie ww. postepowania sądowego. 1.2. Zgodnie z zarządzeniem z 27 sierpnia 2018 r. wezwano skarżącego do wskazania podstawy prawnej wynikającej z ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej "p.p.s.a."), w związku z którą wnosi o wznowienie postępowania sądowego oraz do wskazania daty w której dowiedział się o podstawie wznowienia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. 1.3. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w dniu 14 września 2018 r. skarżący złożył pismo, w którym wskazał, że wnosi o wznowienie postepowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 p.p.s.a. i dochował wszystkich wymaganych terminów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 4.1. Skarga podlega odrzuceniu, albowiem nie została oparta na ustawowej podstawie. 4.2. Zgodnie z art. 271 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. W myśl zaś art. 273 § 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Zgodnie natomiast z art. 273 § 2 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 273 § 3 p.p.s.a., można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Podstawą wznowienia może być również wydanie wyroku przez Trybunał Konstytucyjny lub rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 p.p.s.a.). W myśl zaś art. 277 p.p.s.a.,. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. 4.3. Podkreślenia wymaga, że katalog wskazanych wyżej przyczyn wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego ma charakter zamknięty i nie podlega wykładni rozszerzającej, nie może być również uzupełniany w drodze analogii. Instytucja wznowienia postępowania jest wyjątkiem od zasady niewzruszalności prawomocnych orzeczeń (art. 170 – 172 p.p.s.a.) i podstawy jej zastosowania muszą być wykładane ściśle 4.4. Zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Zgodnie zaś z art. 280 § 2 p.p.s.a., na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia. Należy wskazać, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi. Taka sytuacja ma również miejsce w sytuacji, gdy na podstawie wstępnej analizy akt sprawy, sąd władny jest ocenić że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia (zob. np. postanowienie NSA z 28 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 44/10; postanowienie NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1471/09, CBOIA; J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3 wyd., Warszawa 2015, s. 1128-1129). Jeżeli zaś chodzi o zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, to na wnoszącym skargę spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia zachowania tego terminu. Podkreślić przy tym należy, że samo podanie okoliczności dotyczących zachowania terminu do wznowienia postępowania nie może być utożsamiane z uprawdopodobnieniem zachowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania (zob. np. postanowienie NSA z 15 listopada 2012 r., II OSK 2696/12, CBOSA). Przenosząc powyższe ustalenia na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie. Skarżący w pismach kierowanych do Sądu przytacza jedynie okoliczności niepoinformowania właścicieli o toczącym się postępowaniu przed organami. Nie powołuje takich dokumentów, które spełniałyby w sposób oczywisty przesłanek przyczyny de novis z art. 273 § 2 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż podstawą wznowienia postępowania mogą być tylko takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały już przed zakończeniem sprawy, a strona nie mogła z nich skorzystać w poprzednim postępowaniu, gdyż nie były jej znane. Niemożność skorzystania z określonych środków dowodowych zachodzi wtedy, kiedy brak jest obiektywnej możliwości powołania się na nie (zob. postanowienie NSA z 24 czerwca 2009 r. II FSK 837/09, CBOSA). Sąd nie może doszukiwać się samodzielnie przesłanek wznowienia, abstrahując od sformułowań zawartych w skardze wniesionej przez stronę. Zasada niezwiązania sądu granicami środka zaskarżenia w kształcie, w jakim obowiązuje ona w postępowaniu zwykłym toczącym się przed sądem pierwszej instancji, nie znajduje w takim przypadku zastosowania (zob. wyrok NSA z 13 marca 2008 r., sygn. akt II FSK 11/07, CBOSA). Skarżąca nie wskazał na żadne okoliczności świadczące o zaistnieniu powołanych wyżej przesłanek wznowienia postępowania. 4.5. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.