IV SA/Wa 2236/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 25 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę S. B. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] września 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w S. z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie stwierdzenia wyłączenia z produkcji gruntów leśnych. W dniu 10 marca 2011 r. skarżący, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego) wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczeniu mu odpisu wyroku z uzasadnieniem. Postanowieniem z dnia 30 marca 2011 r. Sąd odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku z uwagi na złożenie wniosku po terminie. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 6 kwietnia 2011 r. (k. 52). W dniu 13 kwietnia 2011 r. (k. 50) skarżący, działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego), wniósł o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie i doręczenie mu wyroku z uzasadnieniem. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie go z uzasadnieniem oraz z załączonego do niego oświadczenia pracownika kancelarii należącej do pełnomocnika skarżącego wynika, że przyczyną złożenia wniosku po terminie była omyłka pracownika kancelarii odpowiedzialnego za ewidencję terminów czynności procesowych. Pracownik ten omyłkowo wpisał do ewidencji upływ terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie na dzień 4 marca 2011 r., lecz na dzień 11 marca 2011 r. Pełnomocnik skarżącego był więc przekonany, że wnosząc w dniu 10 marca 2011 r. przedmiotowy wniosek, czyni to w terminie. Zdaniem pełnomocnika skarżącego nie można mu czynić zarzutu z dokonanej omyłki pracownika kancelarii, gdyż pełnomocnik skarżącego dołożył wszelkiej staranności w wyborze pracownika, który wcześniej był wieloletnim pracownikiem sądu okręgowego o analogicznym zakresie czynności, a ponadto otrzymał szczegółowe przeszkolenie z zakresu swoich obowiązków. W ocenie wnioskodawcy przedstawione wyżej okoliczności uprawdopodobniają, że uchybienie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy wnioskodawcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p. p. s. a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W niniejszej sprawie niewątpliwie skarżący uchybił terminowi do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 25 lutego 2011 r., ponieważ stosownie do art. 141 § 2 p. p. s. a., w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Skoro wyrok został ogłoszony w dniu 25 lutego 2011 r., to określony przez art. 141 § 2 p. p. s. a. termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął w dniu 4 marca 2011 r. (piątek). Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został natomiast zgłoszony przez profesjonalnego pełnomocnika skarżącego w dniu 10 marca 2011 r. (k. 37). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p. p. s. a.). Wniosek skarżącego został wniesiony w terminie wynikającym z art. 87 § 1 p. p. s. a., ponieważ o uchybieniu terminu dowiedział się on w dniu 6 kwietnia 2011 r., natomiast wniosek został zgłoszony w dniu 13 kwietnia 2011 r. (k. 50), czyli siódmego dnia po dowiedzeniu się przez pełnomocnika skarżącego o uchybieniu terminu. Przechodząc do merytorycznego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu podnieść należy, że zgodnie z art. 87 § 2 p. p. s. a. w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy lub interesy swego mocodawcy. W przypadku reprezentowania stron przez profesjonalnego pełnomocnika (np. radcy prawnego) o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy pełnomocnik ten nie mógł usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB 78/05). We wniosku nie podano żadnych okoliczności uprawdopodabniających, że pełnomocnik skarżących nie mógł dokonać czynności w terminie. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazano bowiem omyłkę pracownika kancelarii odpowiedzialnego za prowadzenie ewidencji terminów czynności procesowych, w wyniku czego pełnomocnik skarżącego był przeświadczony, iż w terminie zgłasza wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z jednolitego orzecznictwa sądowego wynika jednak, że pełnomocnik ma obowiązek takiego zorganizowania pracy, która zapewniłaby sprawną obsługę toczącego się postępowania sądowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2003 r., sygn. akt II CKN 1487/00 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt II FZ 305/08). Godzi się też wspomnieć o stanowisku zajętym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 81/09, zgodnie z którym wina pracownika, którego działanie lub zaniechanie stało się przyczyną uchybienia terminu, jest tożsama z winą jednostki organizacyjnej go zatrudniającej. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt II FZ 260/08, stwierdził też, że jakiekolwiek zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy napływającej korespondencji w zakładzie osoby prawnej, bądź osoby go zastępującej, nie uzasadniają przywrócenia uchybionego terminu. W związku z tym należy uznać, że uchybienie terminu wynikło z okoliczności, za które wnioskodawca ponosi winę, co oznacza, iż nie uprawdopodobniono okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Nie została więc spełniona jedna z przesłanek niezbędnych do wniesienia skutecznie wniosku o przywrócenie terminu, stąd na podstawie art. 86 § 1 p. p. s. a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.