IV SA/Wa 2316/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2011 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego - oddala skargę - IV SA/Wa 2316/10 UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...].08.2010 r. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, po uchyleniu w całości decyzji Prezydenta W. z dnia [...].07.2010 r. udzielającej - z zastrzeżeniem zachowania określonych warunków - miastu W. Dzielnicy W. pozwoleń wodnoprawnych na: - wykonanie urządzeń wodnych, stanowiących sześć systemów skrzynek rozsączających, tworzących moduły o określonych wymiarach i rzędnych dna, na działkach ew.: nr [...] z obrębu [...] oraz [...] i [...] z obrębu [...] w pasie drogowym ul. [...] w Dzielnicy W. m. W.; - szczególne korzystanie z wód, polegające na wprowadzaniu do ziemi wód opadowych i roztopowych, pochodzących z odwodnienia ul. [...] na odcinku ul. [...] i ul. [...], przez wskazane moduły skrzynek rozsączających; Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. uwzględnił odwołanie wniesione przez P. M., zarzucające brak skutecznego doręczenia mu decyzji I instancji, wysłanie kierowanej do niego korespondencji na adres nieaktualny od 2005 r., a przez to niezagwarantowanie mu czynnego udziału w postępowaniu. Organ odwoławczy przyjął, iż brak adnotacji na doręczeniu, że dorosły domownik zobowiązuje się do oddania przesyłki adresatowi, czyni takie doręczenie wadliwym. Nadto stwierdził braki w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji, wymagające uzupełnienia, które to uchybienia prowadziły, w ocenie organu odwoławczego, do konieczności uchylenia decyzji Prezydenta W. z dnia [...].07.2010 r. Wśród uchybień organu I instancji wymienił konieczność przeanalizowania, czy przyjęty w projektowanej dokumentacji sposób odwodnienia (odprowadzania wód opadowych i roztopowych) wymaga ustalenia dopuszczalnych wartości dla wskaźników zanieczyszczeń zawartych w odprowadzanych wodach, w kontekście wyznaczonego przez Wnioskodawcę punktu kontrolnego i zobowiązania się do 2-krotnego w roku wykonywania analiz jakości odprowadzanych wód w zakresie tych wskaźników. Podkreślił nadto, iż Prezydent W. winien rozważyć, czy zamierzona inwestycja rzeczywiście nie będzie miała negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 oraz [...] Obszar Chronionego Krajobrazu, skoro z informacji zawartych w operacie wodnoprawnym i załączonej mapy technicznej wynika, że zamierzone przedsięwzięcie będzie wiązało się z usunięciem drzew. Nałożył nadto na organ i instancji obowiązek ustalenia, czy nie zachodzą przesłanki do wyłączenia go od udziału w niniejszym postępowaniu. We wniesionej skardze oraz uzupełniającym ją piśmie procesowym A. M. podniosła, iż postanowienie o wszczęciu przedmiotowego postępowania oraz decyzje obu instancji jej również nie zostały prawidłowo doręczone. Korespondencja do niej kierowana doręczana była na adres, pod którym od wielu lat nie zamieszkuje. Doręczano ją nie domownikowi, a osobie trzeciej, naruszono więc art. 43 Kpa. Podkreśliła, iż w 2005 r. zameldowała się pod swym aktualnym adresem, z tego względu uważa za wadliwe stanowisko organu, iż powinna powiadomić o zmianie adresu. Organ wysyła jej bowiem na obecny adres zobowiązania podatkowe, jest mu więc znany. W jej ocenie, decyzji Prezydenta W. z dnia [...].07.2010 r. nie doręczono skutecznie żadnej ze stron postępowania, decyzja ta nie mogła więc wywołać żadnych skutków prawnych. Skarżąca dostrzegła kasatoryjny charakter zaskarżonej decyzji, jednakże wyraziła obawę, iż brak doręczenia decyzji I instancji mógł spowodować "zawężenie" przesłanek, które miały wpływ na uchylenie decyzji, a tym samym na dalsze postępowanie. Wyraziła przekonanie, iż szerszy winien być krąg osób mających interes prawny w tej sprawie, skoro planuje się budowę zbiornika odprowadzającego wodę bez oczyszczenia, a w okolicy są ujęcia wody pitnej, nadto zauważyła, iż teren ten należy do otuliny i jest chroniony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga nie została oparta na uzasadnionych podstawach. Na wstępie należy zauważyć, iż zaskarżona decyzja z dnia [...].08.2010 r. Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. uchyliła w całości decyzję organu I instancji i przekazała mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jest zatem korzystna zarówno dla Odwołującego się, jak i dla Skarżącej. W jej wyniku, organ I instancji ponownie, od początku będzie musiał rozpoznać sprawę tyczącą wniosku o wydanie przedmiotowych pozwoleń wodnoprawnych. Stronom tego postępowania, w tym Skarżącej, przysługiwało będzie prawo czynnego udziału w tym postępowaniu, zgłaszania wniosków dowodowych, przedkładania ekspertyz. Należy nadto zauważyć, iż organ I instancji nie będzie bezwzględnie związany zaleceniami organu odwoławczego, zawartymi w decyzji z dnia [...].08.2010 r. Nic nie stoi na przeszkodzie, by uwzględnił nadto inne okoliczności, nie podniesione w zaskarżonej decyzji, które wynikną podczas prowadzonego przez niego postępowania. W tym stanie rzeczy zważywszy, iż kontrolowane rozstrzygniecie odpowiada prawu i zasadnie skierowało sprawę do ponownego rozpatrzenia, Sąd nie znajduje podstaw do wyeliminowania go z obrotu prawnego, o co wniesiono w skardze. Uchybienie, polegające na błędnym powiadomieniu Skarżącej zarówno o wszczęciu tego postępowania, jak i wydaniu decyzji obu instancji, mimo iż organ winien był dysponować jej aktualnym adresem, jakkolwiek stanowi naruszenie przepisów postępowania, prowadzące do wznowienia postępowania nie miało w ocenie Sądu, istotnego wpływu na wynik postępowania. Wystąpienie tej okoliczności stanowiłoby przesłankę wznowieniową, prowadzącą do ponownego rozpoznania sprawy w obu instancjach, o ile nie doszłoby do cofnięcia jej do I instancji. Skoro jednak tak się już stało w wyniku zaskarżonej decyzji należy przyjąć, że skutek ten został osiągnięty w ramach postępowania zwykłego. Sprawa ta bowiem i tak na nowo rozpoznana będzie przez obie instancje w postępowaniu, w którym właściwie ustalony zostanie krąg stron oraz ich adresy, pozwalające na dokonanie prawidłowych doręczeń. Zasadny jest argument organu odwoławczego, iż to na stronie ciąży obowiązek podania swego aktualnego adresu, poprzez aktualizację danych zawartych w ewidencji. Zasada ta jednak doznaje wyjątku w sytuacji, gdy ten sam organ z innego tytułu kieruje już do tej strony korespondencję na właściwy adres, informując ją m. in. o wysokości podatku od nieruchomości. Należy bowiem wówczas przyjąć, iż dla jego jednostki organizacyjnej nie powinna stanowić problemu weryfikacja posiadanych informacji i ustalenie prawidłowego adresu. Podkreślenia wymaga jedynie, iż prezydent miasta na prawach powiatu, wbrew sugestii organu odwoławczego, nie podlega wyłączeniu na podstawie art. 24 § 1 pkt 1 i 4 Kpa, w sprawie której stroną postępowania jest miasto. Sprawując funkcję prezydenta, nie jest bowiem pracownikiem gminy ani też jej przedstawicielem w rozumieniu przepisów art. 95 Kc (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 kwietnia 2005 r., II SA/Po 1177/03). Organem właściwym do wydania kwestionowanej decyzji w I instancji jest starosta i wykonuje wówczas zadanie z administracji rządowej (art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18.07.2001 r. Prawo wodne). Warszawa jest miastem na prawach powiatu, więc prezydent tego miasta wykonuje zadania starosty, a uprawnienia do wydawania decyzji w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej czerpie z art. 39 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.: Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz.1591 ze zm.). Może nadto upoważnić swoich zastępców lub innych pracowników gminy do wydawania decyzji na podstawie art. 39 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.: Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.). Artykuł 24 § 1 pkt 1 Kpa określa przesłanki wyłączenia pracownika od udziału w postępowaniu, jeżeli wynik postępowania może mieć wpływ na prawa i obowiązki pracownika. Powodem tego wyłączenia nie jest zatem jakikolwiek stosunek prawny, lecz tylko stosunek prawny powodujący, że wynik sprawy może mieć wpływ na prawa i obowiązki pracownika. Pracownik urzędu gminy nie pozostaje z racji swego zatrudnienia w żadnym stosunku prawnym z gminą, a pracodawcą dla prezydenta jest urząd gminy, a nie gmina jako taka. Prezydent Miasta W. w urzędzie gminy jest zatrudniony na podstawie wyboru i wydając decyzję z zakresu administracji publicznej działa jako pracownik urzędu jednostki samorządu terytorialnego, a nie gminy. Skoro więc prezydent, bądź upoważniony przez niego pracownik, orzeka w przedmiocie udzielenia pozwoleń wodnoprawnych dla Miasta W. Dzielnicy W. na działkach będących we władaniu gminy (poza działką o nr ew. [...], obręb [...]), to decyduje o majątku gminy, a nie urzędu. Z przytoczonych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - orzekł jak w sentencji.