IV SA/Wa 2342/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-08-17
Skład orzekający: Piotr Korzeniowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego powinien zostać uwzględniony, jeśli pełnomocnik skarżącego Stowarzyszenia powołuje się na urlop jako przyczynę uchybienia terminu?Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, uznając, że okoliczności wskazane we wniosku (urlop pełnomocnika) nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu. Skoro pełnomocnik osobiście odebrał wezwanie, powinien był zapewnić możliwość wykonania czynności w terminie, np. przez wcześniejsze poinformowanie sądu o planowanym urlopie lub zapewnienie zastępstwa, co stanowiło wymóg należytej staranności.Stan faktyczny
Stowarzyszenie wniosło skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Po wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, Stowarzyszenie wniosło o zwolnienie od kosztów, które zostało odmówione prawomocnym postanowieniem NSA. Następnie Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Po doręczeniu wezwania, Stowarzyszenie wniosło o przywrócenie terminu, powołując się na urlop pełnomocnika jako przyczynę niezawinionego uchybienia terminowi, i jednocześnie uiściło wpis. Sąd odmówił przywrócenia terminu.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: odmówić przywrócenia terminu.
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w R. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia.
W zarządzeniu z dnia 9 grudnia 2014 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. Stowarzyszenie w dniu 22 grudnia 2014 r. wniosło o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 11 maja 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2342/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącemu Stowarzyszeniu zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r. sygn. akt II OZ 543/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie z dnia 11 maja 2015 r.
W zarządzeniu z dnia 22 czerwca 2015 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 grudnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu Stowarzyszeniu w dniu 6 lipca 2015 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 119 akt sądowych), odbiór własnoręcznym podpisem potwierdził A. C., który reprezentował Stowarzyszenie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (upoważnienie k. 31 akt sądowych).
W dniu 21 lipca 2015 r. (data stempla pocztowego na kopercie k. 123 akt sądowych) skarżące Stowarzyszenie wniosło o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz dokonało czynności (potwierdzenie uiszczenia wpisu k. 122 i k. 124 akt sądowych). Stowarzyszenie podniosło, że z uwagi na okres wakacyjny i wyjazd na urlop pełnomocnika Stowarzyszenia, co wiązało się z brakiem dostępu do maila i telefonu służbowego, wykonanie wezwania w terminie było, z przyczyn niezawinionych, niemożliwe. Pełnomocnik Stowarzyszenia oświadczył, że dochowany został siedmiodniowy termin od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).
Z treści powołanych przepisów wynika, że termin do dokonania czynności należy przywrócić, jeśli łącznie zostaną spełnione następujące przesłanki, a mianowicie strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu; wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi; jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin; we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
W rozpatrywanej sprawie skutecznie doręczono w dniu 6 lipca 2015 r. skarżącemu Stowarzyszeniu wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie ulega wątpliwości, że doręczenie zostało potwierdzone własnoręcznym podpisem pełnomocnika Stowarzyszenia A. C. Termin do wykonania wezwania upłynął w dniu 13 lipca 2015 r., a zatem należało przyjąć, że strona skarżąca dowiedziała się u chybieniu terminu w dniu 14 lipca 2015 r., tj. w pierwszym dniu po upływie terminu do wykonania wezwania. Ponieważ skarżące Stowarzyszenie nie wskazało innego terminu, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu, należało przyjąć, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a.
O ile w niniejszej sprawie zostały zatem spełnione przesłanki złożenia wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz dokonania czynności uchybionej – wpis został uiszczony w dniu 21 lipca 2015 r., to nie można uznać, że zachodziła przesłanka braku winy w uchybieniu terminu.
Wobec skutecznego doręczenia wezwania w dniu 6 lipca 2015 r. skarżące Stowarzyszenie było zobowiązane do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Osoba, która w imieniu Stowarzyszenia odebrała wezwanie, mogła dokonać czynności osobiście lub zwrócić się do innego członka Stowarzyszenia o dokonanie czynności z zachowaniem terminu. We wniosku nie wskazano, w jakim okresie pełnomocnik Stowarzyszenia przebywał na urlopie. Należy jednak zauważyć, że w dniu 6 lipca 2015 r. osobiście odebrał przesyłkę skierowaną do Stowarzyszenia. Następnie nie podjął żadnej czynności, która zmierzałaby do wykonania wezwania w wyznaczonym terminie.
Powołanie się na powyższe okoliczności nie jest zatem równoznaczne z uprawdopodobnieniem, że uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przy ocenie winy, należy brać pod rozwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu dotrzymanie terminu. Przede wszystkim przeszkoda uniemożliwiająca zachowanie terminu nie miała charakteru nagłego. Wprawdzie żaden przepis prawa nie nakłada na stronę postępowania sądowoadministracyjnego obowiązku informowania o planowanym urlopie, to jednak podmiot zamierzający skorzystać z uprawnienia procesowego w postaci przywrócenia terminu musi uprawdopodobnić, że uchybienie terminowi nie było zawinione. Wina w uchybieniu terminu oceniana jest przy zastosowaniu kryterium należytej staranności, którą powinna zachować strona postępowania sądowoadministracyjnego. Od strony wszczynającej postępowanie należy wymagać, zgodnie z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nawet bez odwoływania się do profesjonalnej wiedzy prawniczej, antycypowania możliwego toku czynności procesowych. Planując urlop w trakcie toczącego się postępowania, strona winna, zgodnie z zasadami należytej staranności, poinformować Sąd o tym fakcie lub w inny sposób zapewnić możliwość skutecznego prowadzenia korespondencji między stroną a Sądem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2012 r. II FZ 1008/12).
W przedmiotowej sprawie skarżące Stowarzyszenie uchybiło terminowi do uiszczenia wpisu sądowego, a okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu nie wskazywały, bo uchybienie nastąpiło bez winy skarżącego. Pełnomocnik Stowarzyszenia, który podjął się prowadzenia spraw Stowarzyszenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co prawda odebrał przesyłkę z Sądu, jednakże nie zapewnił w sposób skuteczny, by wezwanie z dnia 22 czerwca 2015 r. zostało wykonane w terminie. Uchybienie terminu było skutkiem niedochowania należytej staranności w prowadzeniu spraw Stowarzyszenia. Okoliczności, które zostały wskazane we wniosku o przywrócenie terminu, nie przemawiają za brakiem winy po stronie pełnomocnika skarżącego Stowarzyszenia A. C. Mimo osobistego odbioru przesyłki w dniu 6 lipca 2015 r. nie podjął on bowiem żadnych działań, które zmierzałyby do wykonania wezwania w terminie, nie wskazał, w jakim okresie przebywał na urlopie, nie uprawdopodobnił, by w tym okresie nie mógł się posłużyć inną osobą, ani że urlop miał charakter nagły i nie dało się go przewidzieć po odebraniu przesyłki z Sądu (jak to ma miejsce w przypadku nagłej, obłożnej choroby). We wniosku nie wyjaśniono także, czy w okresie urlopu pełnomocnika Stowarzyszenia A. C. została wyznaczona osoba, która zajmowała się sprawami Stowarzyszenia w związku z wszczętym postępowaniem sądowoadministracyjnym. Zatem wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżące Stowarzyszenie nie uprawdopodobniło zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., że nie ponosi winy w uchybieniu terminu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło