IV SA/Wa 2383/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 22.03.2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi O. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] w przedmiocie zobowiązania do powrotu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1487/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę O. L. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak [...] o zobowiązaniu do powrotu. Przyczynę odrzucenia skargi stanowiło wniesienie skargi po terminie. Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 15 kwietnia 2016 r. Odbiór przesyłki pocztowej pokwitował adresat. Skarga została przesłana drogą pocztową na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie w dniu 23 maja 2016 r. przekazano ją Szefowi Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie, upłynął 15 maja 2016 r. w niedzielę. O. L. mógł więc skutecznie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, do poniedziałku 16 maja 2016 r. Jak wynika z akt sprawy, odpis powyższego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2016 r. W dniu 22 sierpnia 2016 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożył, za pośrednictwem Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku załączył skargę. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał, że po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi udał się w dniu 16 sierpnia 2016 r. do prawnika, który miał dyżur w Ośrodku dla Cudzoziemców w B.. Wówczas prawnik wyjaśnił, czego dotyczy ww. postanowienie. Skarżący stwierdził, że do chwili otrzymania postanowienia oraz pozyskania informacji od prawnika, który wyjaśnił jego treść, był przeświadczony, że skarga została złożona w terminie. Przyczyna uchybienia terminu ustała zatem w dniu 16 sierpnia 2016 r., tj. w dniu spotkania z prawnikiem. Skarżący wyjaśnił, że nie włada językiem polskim na tyle dobrze, aby w nim pisać i czytać, dodatkowo nie zna również prawa polskiego. Oświadczył, że nie wiedział, iż skarga powinna zostać skierowana za pośrednictwem organu. Zauważył, że gdyby nie fakt, że skierował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarga zostałaby złożona w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała według oświadczenia skarżącego w dniu 16 sierpnia 2016 r. (tj. w dniu spotkania z prawnikiem), natomiast wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą został złożony w dniu 22 sierpnia 2016 r. Jednocześnie skarżący zachował wymóg określony w art. 87 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, orzeczenia.nsa.gov.pl). Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał brak wiedzy o konieczności wniesienia skargi za pośrednictwem organu ze względu na okoliczność, iż nie włada językiem polskim na tyle dobrze, aby w nim pisać i czytać. Odnosząc się do argumentacji strony, należy zauważyć, że istotne elementy zaskarżonej decyzji, tj. sentencja oraz pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zostały przetłumaczone na język [...]. Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie przyjąć należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, bowiem pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji zostało sporządzone również w zrozumiałym dla strony języku [...]. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.