IV SA/Wa 2456/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Karolina Heman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2017 r. sprawy ze skargi W. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę I. Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także "Sądu") decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] (dalej także "zaskarżoną decyzją") Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. (dalej także "SKO"), po rozpatrzeniu odwołania W. G. (dalej "skarżącego") od decyzji Burmistrza Miasta [...] (dalej także "Burmistrza") z dnia [...] czerwca 2016r., Nr [...], stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn.: przebudowa GPZ [...], polegającego na demontażu napowietrznej rozdzielni 110 kV, budowie nowoprojektowanej napowietrznej rozdzielni 110 kV, skablowania linii 15 kV, modernizacji potrzeb własnych realizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w [...] przy ul. [...], orzekło o utrzymaniu decyzji Burmistrza w mocy. II. Stan sprawy, poprzedzający wydanie przez SKO zaskarżonej obecnie decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., przedstawia się następująco: 1. W dniu [...] stycznia 2015 r. do Burmistrza wpłynął wniosek spółki [...] (dalej "inwestor") o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: przebudowa GPZ [...], polegającego na demontażu napowietrznej rozdzielni 110 kV, budowie nowoprojektowanej napowietrznej rozdzielni 110 kV, skablowania linii 15 kV, modernizacji potrzeb własnych realizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w [...] przy ul. [...] (dalej także "planowane przedsięwzięcie"). 2. Pismami z dnia [...] marca 2016 r., organ pierwszej instancji zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. o wydanie stosownych opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. 3. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. w dniu [...] kwietnia 2016 r., oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w dniu [...] kwietnia 2016r., wydał opinię o brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia. 4. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016r., nr [...] Burmistrz Miasta [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pn.: przebudowa [...], polegającego na demontażu napowietrznej rozdzielni 110 kV, budowie nowoprojektowanej napowietrznej rozdzielni 110 kV, skablowania linii 15 kV, modernizacji potrzeb własnych realizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w P. przy ul. [...]. 5. Zawiadomieniem z dnia [...] maja 2016r., organ pierwszej instancji poinformował strony o zakończeniu postępowania dowodowego oraz o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia, co do zgromadzonych akt sprawy. 6. Decyzją z dnia [...] czerwca 2016r., Nr [...]Burmistrz Miasta [...]stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pn.: przebudowa [...], polegającego na demontażu napowietrznej rozdzielni 110 kV, budowie nowoprojektowanej napowietrznej rozdzielni 110 kV, skablowania linii 15 kV, modernizacji potrzeb własnych realizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w P. przy ul. [...]. 7. Od powyższej decyzji odwołanie złożyli G. i W. G., podnosząc że w ich ocenie organ pierwszej instancji pomimo wydana decyzji merytorycznej w niniejszej sprawie nie uzasadnił jej w sposób dostateczny. III. Jak wskazano na wstępie, zaskarżoną obecnie decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r. SKO rozpatrzyło w/w odwołanie od decyzji Burmistrza z dnia [...] czerwca 2016 r., utrzymując tę decyzję w mocy. Uzasadniając orzeczenie odwoławcze, SKO wskazało w szczególności, co następuje: 1. Materialnoprawną podstawę do rozpoznania przedmiotowej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. nr 2016, poz.353), dalej "ustawy ocenowej", oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. nr 213, poz. 1397), dalej "rozporządzenia". Planowana inwestycja zaliczana jest do przedsięwzięć, o których mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 w/w rozporządzenia. 2. Mając na uwadze treść art. 64 ust 1 i 2 ustawy ocenowej pismami z dnia [...] marca 2016 r. Burmistrz zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. o wydanie stosownych opinii, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, przedkładając tym organom niezbędną dokumentacje. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. w dniu [...] kwietnia 2016 r. a Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w P. w dniu [...] kwietnia 2016 r. wydali opinię o braku potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], Burmistrz Miasta [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia pn.: przebudowa [...], polegającego na demontażu napowietrznej rozdzielni 110 kV, budowie nowoprojektowanej napowietrznej rozdzielni 110 kV, skablowania linii 15 kV, modernizacji potrzeb własnych realizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w [...] przy ul. [...]. W następstwie powyższego decyzją z dnia [...]czerwca 2016r., Nr [...]Burmistrz Miasta [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzania oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego 3. Organ pierwszej instancji zebrał cały przewidziany ustawą materialną, tj. ustawą ocenową, materiał dowodowy, następnie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji dokonał oceny tego materiału w sposób wyczerpujący, jak nakazuje art. 77 § 1 k.p.a., co następnie znalazło swój wyraz w uzasadnieniu decyzji w sposób nakazany w art. 107 § 3 k.p.a. Jednym uchybieniem Burmistrza jest nieodniesienie się przez organ pierwszej instancji do pisma odwołujących się z dnia [...] kwietnia 2016 r., (pismo wesłane do organu przez RDOŚ). Z akt sprawy wynika jednak, iż byli oni informowani o każdym etapie niniejszego postępowania, dlatego też organy dochowały obowiązku określonego w art. 10 Kpa i zapewniły im czynny udział w każdym stadium prowadzonego postępowania, zaś kwestia braku ich ewentualnej zgody na realizację planowanej inwestycji pozostaje bez wpływu na merytoryczne rozpatrzenie przedmiotowej sprawy. IV. Pismem z dnia [...] września 2016 r. W. G. (dalej "skarżący") wniósł do Sądu skargę na decyzję SKO z dnia [...] sierpnia 2016 r., zarzucając organom orzekającym w sprawie niezbadanie szkodliwego wpływu istniejącej stacji elektromagnetycznej zarówno na życie i zdrowie mieszkańców zamieszkałych nieruchomości sąsiednich (w odległości od 10 do 40 metrów od inwestycji), jak i na jakość upraw rolnych i pastwisk oraz zdrowie i życie zwierząt hodowlanych. Przy piśmie z dnia [...] września 2017 r. skarżący załączył materiał zdjęciowy, ilustrujący istniejącą stację oraz jej najbliższe otoczenie. V. W odpowiedzi na skargę, udzielonej pismem z dnia [...] września 2016 r. SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: VI. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do regulacji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przepisy p.p.s.a. upoważniają Sąd do uchylenia zaskarżonego orzeczenia w całości albo w części tylko w ściśle określonych sytuacjach, tj. jeżeli sąd stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - "c" p.p.s.a.). Stosownie do uregulowania art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części, sąd skargę oddala w całości lub w części. W ocenie Sądu rozpatrującego sprawę niniejszą organy prowadzące postępowanie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanych postanowień. VII. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji SKO z dnia [...] sierpnia 2016 r. prowadzi do następujących wniosków: 1. Przedmiotem kontrolowanego przez Sąd postępowania administracyjnego było ustalenie na wniosek inwestora, na zasadach określonych w art.71 – 87 ustawy ocenowej, środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, które w świetle kryteriów ustalonych w § 3 ust.1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - należy do kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko (a zatem do kategorii tego rodzaju przedsięwzięć, które co do zasady ingerują w środowisko w stopniu mniejszym aniżeli przedsięwzięcia, o których mowa w § 2 w/w rozporządzenia, tj. przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko). Kontrolowane przez Sąd postępowanie zakończyło się pozytywnym rozpatrzeniem wniosku inwestora, tj. ustaleniem żądanych środowiskowych uwarunkowań, jakkolwiek w szczególnej formie, przewidzianej w art.84 ustawy ocenowej, tj. w formie decyzji stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jak już wskazano wcześniej wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem, stąd zarzuty skargi należy uznać za niezasadne. 2. Regulacje prawne, odnoszące się do niniejszej sprawy, przedstawiają się następująco: Postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania decyzji środowiskowej regulują przepisy powołanej już wcześniej ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy, przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy). W przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach Kodeksie postępowania administracyjnego, winno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. W myśl art. 63 ust. 1 ustawy, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie wskazane w tym przepisie uwarunkowania. Na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy, organ pierwszej instancji wydaje postanowienie zarówno wówczas, gdy stwierdzi obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, jak i wówczas, gdy takiej potrzeby nie stwierdzi (art. 63 ust. 2 ustawy). W przypadku, gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przy czym charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (art. 84 ust. 1 i 2 ustawy). Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem sądów administracyjnych, które Sąd w składzie orzekającym podziela, w przypadku, gdy odstąpiono od konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, niezależnie od wymogów przewidzianych w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, uwzględnionych przy stwierdzeniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Umożliwia to bowiem dokonanie oceny, co do prawidłowości rozstrzygnięcia w przedmiocie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia (vide: wyroki WSA: w Warszawie z dnia 10 maja 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 234/16; w Poznaniu z dnia 23 marca 2016 r., sygn. akt II SA/Po 323/15; w Bydgoszczy z dnia 14 lipca 2015 r., sygn. akt II SA/Bd 559/15 i inne; wszystkie powołane orzeczenia są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). 3. Odnosząc powyższe uwarunkowania prawne do niniejszej sprawy, należy stwierdzić co następuje: 3.1. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. inwestor złożył do Burmistrza wniosek o wydanie decyzji środowiskowej dla planowanego przedsięwzięcia. Do wniosku załączona została karta informacyjna, w której wskazano (na str.5), co następuje: (i) Na terenie stacji transformatorowej [...] występują pola elektromagnetyczne o częstotliwości 50 Hz (w stanie istniejącym - przed modernizacją). Źródłem powstania pól elektro - magnetycznych są przede wszystkim przewody na aparaturze zainstalowanej na terenie stacji oraz przewody istniejącej linii 110kV, zainstalowane na słupach o wysokości H = od 18m do 20m. Promieniowanie pól elektroenergetycznych dzieli się na składową elektryczną (natężenie pola elektrycznego E) i magnetyczną (natężenie pola magnetycznego H). (ii) Zgodnie z tabelą nr 1 i nr 2 stanowiącą załącznik do Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 r. (Dz. U. Nr 192 poz. 1883) dopuszczalne poziomy pól elektromagnetycznych o częstotliwości 50 Hz nie powinny przekroczyć wartości: - dla terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową dla składowej elektrycznej 1 kV/m i składową magnetyczną 60 A/m, - dla miejsc dostępnych dla ludności dla składowej elektrycznej 10 kV/m i składowa magnetyczną 60 A/m. (iii) Na podstawie przeprowadzonych pomiarów na wielu podobnych stacjach 110/15kV można stwierdzić, że poza ogrodzonym terenem stacji elektromagnetycznej nie stwierdza się wartości natężenia pola elektrycznego (E) i magnetycznego (H), przekraczających wartość dopuszczalną dla miejsc dostępnych dla ludzi, określonych w przepisach prawnych. Dla uwidocznienia wartości jakie występują na tego typu obiektach zamieszczono pomiary (wyniki pomiarów) pola elektrycznego (E) oraz pola magnetycznego (H) dla obiektu o zbliżonym układzie zlokalizowanego w miejscowości L. w gminie [...] w województwie [...]. W następstwie wpłynięcia w/w wniosku Burmistrz wszczął procedurę, uregulowaną w art.63 ustawy ocenowej, mającą na celu przesądzenie, czy szeroko rozumiany charakter planowanego przedsięwzięcia (uwzględniający aspekty, o których mowa w art.63 ust.1 pkt 1 – 3) przemawia za nałożeniem dla planowanego przedsięwzięcia, mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Stosownie do art.3 ust.1 pkt 8 ustawy ocenowej przez ocenę tego rodzaju należy rozumieć postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: a) weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, b) uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, c) zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W toku w/w procedury Burmistrz dopełnił wymogu zasięgnięcia w organach wyspecjalizowanych, tj. 1) u regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz 2) we właściwym organie inspekcji sanitarnej - opinii w przedmiocie stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia w niniejszej sprawie oceny środowiskowej (wymóg zasięgnięcia w/w opinii wynika z art.64 ust.1 pkt 1 i 2 ustawy ocenowej). Oba opiniujące organy nie stwierdziły takiej potrzeby (opinia PPIS w P. z dnia [...] kwietnia 2016 r. oraz opinia RDOŚ z dnia [...] kwietnia 2016 r.). W swojej opinii organ inspekcji sanitarnej wskazał w szczególności, co następuje: (-) Planowane przedsięwzięcie stanowi przedsięwzięcie, o którym mowa w §3 ust. 1 pkt 7 – "stacje elektroenergetyczne lub napowietrzne linie elektroenergetyczne, o napięciu znamionowym nie mniejszym niż 110 kV, inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 6; (Dz.U. z 2016r., poz. 71)", zaliczone do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których sporządzanie raportu może być wymagane; (-) Teren działki jak i tereny otaczające zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w [...] nr [...] z dnia [...] listopada 1997r., są objęte Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Zgodnie z planem tereny na których planowana jest modernizacja oznaczone są jako F12-PT co stanowi teren obiektów produkcyjno-technicznych; (-) Planowane przedsięwzięcie przebudowy stacji transformatorowej polegać będzie na: wymianie istniejących urządzeń elektrycznych na nowe (ze względu na wiek - nie powoduje zwiększenia zakresu oraz liczby urządzeń energetycznych w stosunku do stanu obecnego) ponadto planuje się przebudowę pól liniowych 110 kV, przebudowę pola łącznika szyn 110 kV, pól transformatorów, przebudowę punktu "0" transformatorów oraz przebudowę stanowisk dla potrzeb własnych; (-) Obecnie stacja składa się z napowietrznej rozdzielni 110kV, dwóch jednostek transformatorowych 110/15 kV oraz rozdzielni SN w budynku. Granica działki nr [...], w ramach której projektowana jest przebudowa stacji 110 kV w stacji 110/15 kV P. 1, jak również istniejący charakter zabudowy pozostają bez zmian. Na terenie stacji transformatorowej 110/15 P. 1 występują pola elektromagnetyczne o częstotliwości 50 Hz Źródłem powstania pól elektromagnetycznych są przede wszystkim przewody na aparaturze zainstalowanej na terenie stacji oraz przewody istniejącej linii 110kV zainstalowane na słupach; (-) Wg informacji zawartych w karcie Informacyjnej, poza ogrodzonym terenem stacji elektromagnetycznej nie stwierdza się wartości natężenia pola elektrycznego (E) i magnetycznego (H) przekraczającego wartość dopuszczalną dla miejsc dostępnych dla ludzi, określonych w przepisach prawnych; (-) Stacja jest obiektem bezobsługowym, z obsługą dochodzącą sporadycznie w trakcie napraw i konserwacji, dlatego też nie przewiduje się postoju samochodów na terenie stacji 110/15 kV P.. Planowane przedsięwzięcie w okresie budowy oraz przyszłej eksploatacji nie powoduje przekroczenia standardów środowiska poza obszar stacji; (-) Dotychczasowy sposób wykorzystania terenu i obiektów budowlanych pozostaje bez zmian - obiekt jest i pozostaje stacją transformatorową. Przedmiotowe prace polegają jedynie na rozbudowie istniejącej infrastruktury obiektu i nie wprowadzają żadnych zmian w funkcjonowaniu obiektu; (-) Biorąc pod uwagę charakter przewidzianych działań w przedmiotowym przedsięwzięciu stwierdza się, iż realizacja działań przyczyni się głównie do zwiększeniu bezpieczeństwa dostarczania energii elektrycznej, powodując zwiększenie niezawodności jej dostawy. Dodatkowo teren pod modernizację stacji nie ulega zmianie. Zarówno przebudowa, jak i eksploatacja stacji, nie powinny powodować występowania konfliktów społecznych, co pozwala na odstępstwo od przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia oraz sporządzania raportu. Istota stanowiska organu inspekcji sanitarnej (podobnie jak stanowiska RDOŚ) sprowadza się zatem do konkluzji, że dla potrzeb oszacowania zakresu spodziewanego oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko nie jest konieczne przeprowadzanie pełnej oceny takiego oddziaływania, wymagającej sporządzenia specjalistycznego raportu, albowiem dla dokonania w rozważanej kwestii miarodajnej oceny w pełni wystarczające jest zanalizowanie informacji o charakterze przedsięwzięcia, przekazanych przez inwestora przy składaniu wniosku wszczynającego postępowanie. W/w stanowisku organu inspekcji sanitarnej przypisać należy szczególne znaczenie w kontekście podniesionych w skardze zarzutów (tj. w kontekście zarzucanego zaniechania szczegółowego zbadania przez organy negatywnego oddziaływania inwestycji przede wszystkim na zdrowie i życie ludzi). Wiąże się to z faktem, iż organy inspekcji sanitarnej posiadają status służby wyspecjalizowanej w zakresie zdrowia publicznego. W myśl bowiem art.1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz.1261) Państwowa Inspekcja Sanitarna jest powołana do realizacji zadań z zakresu zdrowia publicznego, w szczególności poprzez sprawowanie nadzoru nad warunkami m.in. higieny środowiska i higieny radiacyjnej - w celu ochrony zdrowia ludzkiego przed niekorzystnym wpływem szkodliwości i uciążliwości środowiskowych, zapobiegania powstawaniu chorób, w tym chorób zakaźnych i zawodowych. Wprawdzie formalnie rzecz ujmując przywołane wyżej opinie PPiS i RDOŚ, nie stwierdzające potrzeby przeprowadzania przez Burmistrza oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie miały dla w/w organu mocy bezwzględnie wiążącej (co do zasady zatem Burmistrz był uprawniony do tego, aby wbrew w/w opiniom stwierdzić potrzebę przeprowadzenia w sprawie pełnej oceny środowiskowej), niemniej zasadność ostatecznego uwzględnienia tychże stanowisk organów wyspecjalizowanych przez Burmistrza (co nastąpiło postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., wydanym na podstawie art.63 ustawy ocenowej) nie budzi żadnych wątpliwości Sądu. Jeśli już bowiem na samym początku realizacji przedsięwzięcia wszystkie jego skutki środowiskowe są dobrze znane i nie budzą wątpliwości, to brak podstaw do nakładania obowiązku ponownego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Obowiązku takiego nie nakłada się bowiem "zapobiegawczo" i musi ono mieć oparcie w dowodach (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 30 czerwca 2011 r., II SA/Gd 312/11; K. Gruszecki, Udostępnianie informacji o środowisku i jego ochronie, udział społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko. Komentarz, SIP LEX, tezy do art. 63). Na podstawie zgromadzonych w sprawie materiałów (w tym wniosku i karty informacyjnej) słusznie skonstatowano, że wydanie dla przedmiotowej inwestycji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest możliwe bez przeprowadzenia uprzedniej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. 3.2. Jak już wskazano na wstępie, przesądzenie w trybie uregulowanym w art.63 ustawy ocenowej kwestii braku potrzeby przeprowadzania w danej sprawie oceny środowiskowej dla przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stanowi przesłankę do rozpatrzenia sprawy co do meritum, tj. do orzeczenia o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia objętego wnioskiem wszczynającym postępowanie. Decyzja w tym zakresie pozytywna (tj. decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania) ma w tej sytuacji szczególną postać, przewidzianą w art.84 ust.1 ustawy, gdzie stwierdza się, że w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ust.2 w/w artykuł stanowi, że charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Orzeczenie tego rodzaju należy uznać za równoznaczne z określeniem środowiskowych uwarunkowań w kształcie odpowiadającym danym zawartym w charakterystyce przedsięwzięcia, ewentualnie uzupełnionym uwarunkowaniami zawartymi w treści samej decyzji. Ponownie wyraźnie zaznaczyć należy, że odstąpienie w postępowaniu o wydanie decyzji środowiskowej od przeprowadzenia zaawansowanej oceny oddziaływania danego przedsięwzięcia na środowisko nie jest tożsame z odstąpieniem od zbadania tego oddziaływania w ogóle (badanie takie ma zatem w oczywisty sposób miejsce, natomiast z uwagi z uwagi na standardowy, łatwy do zidentyfikowania zakres przewidywanego oddziaływania, dokonywane jest w sposób uproszczony, w oparciu o dane przekazane przez inwestora). W/w orzeczenie, oparte na art.84 ustawy ocenowej, wydano w niniejszej sprawie – w decyzji Burmistrza z dnia 13 czerwca 2016 r. szczegółowo zanalizowano różnorakie aspekty funkcjonowania przedsięwzięcia, a jednocześnie do decyzji tej załączono wymaganą przepisem charakterystykę. Stanowisko to w pełni podzielił organ odwoławczy w zaskarżonej obecnie decyzji. Zgodność z prawem obu w/w orzeczeń nie budzi zastrzeżeń Sądu. 4. Odnotować należy, że planowane przedsięwzięcie ma polegać na przebudowie już istniejącej infrastruktury energetycznej. Skarżący podnoszą, że: (-) w/w istniejąca infrastruktura szkodliwie oddziałuje zarówno na okolicznych mieszkańców, jak też na uprawy i zwierzęta hodowlane, (-) z tej przyczyny postępowanie środowiskowe, odnoszące się do przebudowy przedmiotowej infrastruktury, winno w pierwszej kolejności obejmować wszechstronną ocenę tego negatywnego oddziaływania na szeroko rozumiane środowisko, które już występuje na terenie inwestycji. Stanowisko skarżących prowadzi zatem konsekwentnie do tezy, iż ustalenie przez organy rozpatrujące obecny wniosek o wydanie decyzji środowiskowej dla przebudowy istniejącej infrastruktury, że infrastruktura ta jest aktualnie źródłem negatywnych oddziaływań na otoczenie, winno prowadzić do odmowy wydania decyzji środowiskowej dla nowego przedsięwzięcia. Stanowiska tego zaakceptować nie można z tej przyczyny, iż zachodzi konieczność rygorystycznego rozróżniania następujących kwestii: (-) kontrolowania aktualnej działalności inwestora pod tym kątem, czy eksploatując obecnie funkcjonującą infrastrukturę dochowuje on wymaganych prawem standardów (skarżący ma prawo do inicjowania w tym zakresie postępowań kontrolnych w szczególności przez organy inspekcji sanitarnej); (-) ustalenia na rzecz inwestora środowiskowych uwarunkowań dla nowo planowanego przedsięwzięcia, (-) kontrolowania inwestora pod kątem przyszłego dochowywania warunków eksploatacji nowego przedsięwzięcia, wynikających z decyzji środowiskowej (skarżący uzyska prawo do inicjowania w tym zakresie stosownych postępowań kontrolnych po zrealizowaniu inwestycji). Podkreślenia wymaga oczywisty fakt, iż na adresacie decyzji środowiskowej (inwestorze) ciąży obowiązek ścisłego stosowania się do jej postanowień, tj. realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia tylko w takim wymiarze, jaki z tej decyzji wynika. Jednocześnie organ orzekający w przedmiocie wydania w/w decyzji nie ma podstaw do zakładania z góry, że inwestor wymogów tych nie będzie dochowywał, wywołując w następstwie powyższego oddziaływania większe niż deklarowane we wniosku, czemu organ miałby automatycznie przeciwdziałać poprzez profilaktyczne zaostrzanie warunków realizacji inwestycji w sposób nieadekwatny do jej charakteru i parametrów. Takiego podejścia nie mogą również uzasadniać np. obawy właścicieli sąsiednich nieruchomości. Jak już bowiem wskazano, czym innym jest określenie warunków środowiskowych dla realizacji planowanego przedsięwzięcia, a czym innym jest przestrzeganie przez inwestora wymagań ochrony środowiska. Jeżeli warunki ochrony środowiska nie będą przez inwestora przestrzegane, to wówczas zaistnieje podstawa do wszczęcia odrębnego postępowania (por. wyrok WSA w Białymstoku z dnia 24 czerwca 2016 r., II SA/Bk 96/16). Konkludując powyższe rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi w całości.