IV SA/Wa 2554/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. R. J. wniosła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lipca 2017 r., którą - po rozpoznaniu m.in. odwołania skarżącej od decyzji Burmistrza Miasta [...] z [...] czerwca 2016 r. nr [...] umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji środowiskowej dla przedsięwzięcia polegającego na "Adaptacji istniejących budynków magazynowych na punkt zbierania odpadów niebezpiecznych i innych niż niebezpieczne w miejscowości [...] przy ul. [...], na działce nr [...], obręb [...]" - organ umorzył postępowanie odwoławcze. Wraz ze skargą skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej podstawą do wstrzymania decyzji jest okoliczność, że wydanie decyzji środowiskowej stanowi niezbędną przesłankę wydania pozwolenia na realizację ww. przedsięwzięcia, natomiast jej brak może spowodować negatywne konsekwencje zarówno dla właścicieli pobliskich gruntów, jak i dla środowiska naturalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej również "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przedmiotem postanowienia o wstrzymaniu wykonania jest akt zaskarżony do sądu administracyjnego, o ile podlega wykonaniu. Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Przenosząc powyższe na kanwę rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżonej decyzji jest umorzenia postępowania odwoławczego, a zatem rozstrzygnięcie o charakterze procesowym. Rozstrzygniecie takie nie rodzi dla stron postępowania administracyjnego obowiązku czy uprawnienie, których osiągnięcie byłoby możliwe na skutek dobrowolnego bądź w trybie przymusu państwowego (egzekucji) podporządkowania się rozstrzygnięciu. Innymi słowy oznacza to, że zaskarżony akt administracyjny nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. Takie stanowisko panuje w orzecznictwie sądów administracyjnych i sąd w składzie orzekającym w pełni je podziela budzi więc wątpliwości, że decyzja umarzająca postępowania odwoławcze (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 15 października 2008 r. II OZ 1052/08, 5 stycznia 2016 r. I OZ 1745/15, wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.