IV SA/Wa 2634/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku O. J. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2634/13 w sprawie ze skargi O. J. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Wa 2634/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę O. J. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] września 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Pismem z dnia 27 lutego 2014 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Jednocześnie skarżący zwrócił się o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżący wskazał, że w jego imieniu skargę sporządził prawnik D. K., który również był pełnomocnikiem do doręczeń w sprawie. Podniósł, iż pełnomocnik zapewnił, że będzie zajmował się sprawą, jednak nie poinformował skarżącego o terminie rozprawy. W dniu 18 lutego 2014 r. skarżący otrzymał informację od pełnomocnika, że Sąd oddalił skargę, bez dalszych wyjaśnień. Następnie w dniu 20 lutego 2014 r. skarżący zwrócił się do organizacji społecznej udzielającej porad prawnych cudzoziemcom (Stowarzyszenie Interwencji Prawnej) z prośbą o poradę prawną. Dopiero wówczas dowiedział się, że istnieje możliwość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, które jest konieczne dla ewentualnego sporządzenia skargi kasacyjnej. Skarżący podkreślił, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Zaufał pełnomocnikowi, który od wielu lat prowadzi kancelarię, udzielając porad prawnych, w tym dla cudzoziemców. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżący załączył korespondencję elektroniczną z kancelarią prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 - 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy. Na wstępie Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie czas ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do dnia, w którym dowiedział się o możliwości złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tj. 20 lutego 2014 r. Przyjąć trzeba, że wówczas ustała przyczyna uchybienia terminu. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w dniu 27 lutego 2014 r., a zatem w ustawowym terminie. Nadto, równocześnie z wnioskiem dokonano czynności, dla której uchybiono terminowi. W treści wniosku o przywrócenie terminu skarżący zawarł bowiem również wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Przechodząc do oceny kolejnej z przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu, tj. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, stwierdzić należy, że kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a. polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd winien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może zatem mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1040/12). Odnosząc powyższe kryteria do rozpoznawanego wniosku, należy stwierdzić, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w niedochowaniu terminu. W przypadku badania przesłanki braku winy, o której mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., poprzez ocenę wywiązania się przez stronę z obowiązku szczególnej staranności w dokonywaniu czynności procesowych, przyjąć trzeba, iż wyjaśnieniem przyczyn złożenia wniosku po terminie nie mogą być błędy czy pomyłki popełnione przez pełnomocnika strony, ponieważ są one traktowane jako błędy i pomyłki skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt II FZ 704/13, Lex nr 1361485). W tych okolicznościach argumentacja skarżącego nie świadczy o braku winy strony, bowiem ustanawiając pełnomocnika, w tym również pełnomocnika do doręczeń, strona powinna mieć na uwadze konsekwencje jego działań lub zaniedbań. Dochowując należytej staranności, przy braku informacji od pełnomocnika, skarżący mógł osobiście dowiedzieć się o stanie sprawy, w tym również zapoznać się z aktami sprawy. Z takiej możliwości skarżący od dnia wpływu skargi do Sądu, tj. od dnia 15 listopada 2013 r., nie skorzystał. Tymczasem, w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie o rozprawie wysłane do skarżącego na wskazany adres pełnomocnika do doręczeń, zawierające pouczenie, iż w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się wyłącznie na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku, o czym stanowi art. 141 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie termin ten upłynął bezskutecznie z dniem 18 lutego 2014 r., zaś skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w niezachowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.