IV SA/Wa 2635/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Balicka po rozpoznaniu w dniu 3 listopad 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę. B. K. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na decyzję z [...] czerwca 2015 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a.", skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W obowiązującym stanie prawnym nie ma regulacji, która przewidywałaby konsekwencje wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego oraz określałaby czynności, jakie wobec takiego sposobu wniesienia skargi powinien podjąć sąd. Powyższą lukę uzupełnia orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym dominuje pogląd, iż w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej (por: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1918/08, z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, z dnia 10 października 2007 r. sygn. akt II OSK 1433/07, z dnia 22 lipca 2011 r. sygn. akt I OSK 1221/11 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Na podstawie akt administracyjnych sprawy Sąd ustalił, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skarg. Zgodnie z oświadczeniem B. K. decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 26 czerwca 2015 r. Z kolei organ - na wezwanie Sądu - wyjaśnił, że decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 25 czerwca 2015 r. Jakkolwiek wskazane daty doręczenia różnią się, to biorąc pod uwagę fakt, że ostatni dzień terminu - wg oświadczenia skarżącego o dacie doręczenia przypadał na dzień ustawowo wolny od pracy (niedziela 26 lipca 2015 r.), natomiast wg informacji organu co do daty doręczenia zaskarżonej decyzji w sobotę (25 lipca 2015 r.). to, stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był dzień 27 lipca 2015 r., będący następnym dniem po dniach wolnych od pracy. Dalej Sąd miał na uwadze, że skarżący przedmiotową skargę wniósł w dniu 24 lipca 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) i skierował ją bezpośrednio do Sądu. Skarga wpłynęła do Sądu w dniu 28 lipca 2015 r. i została przekazana przez do organu w dniu 3 sierpnia 2015 r. Dzień przekazania skargi do organu jest dniem wniesienia skargi na decyzję z [...] czerwca 2015 r. W świetle powyższego Sąd uznał, że skoro rozpoznawana skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia to skarga taka podlega odrzuceniu, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł jak w sentencji.