IV SA/Wa 268/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-05-05
Skład orzekający: Wanda Zielińska - Baran
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na uchwałę rady gminy w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a jeśli tak, to czy wezwanie podpisane przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości (męża skarżącej) jest skuteczne również w stosunku do drugiego współwłaściciela (żony)?Ratio decidendi
Skarga na uchwałę rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego podlega odrzuceniu, jeśli skarżący nie wykaże, że przed jej wniesieniem wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie podpisane przez jednego ze współwłaścicieli nieruchomości nie jest skuteczne w stosunku do drugiego współwłaściciela, jeśli nie wykaże on, że działał w jego imieniu.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na uchwałę Rady Miasta W. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Sąd wezwał skarżącą M. L. do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała Radę Miasta do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca wyjaśniła, że wezwanie podpisał jej mąż, działając na podstawie ustnego pełnomocnictwa. Sąd uznał, że wezwanie podpisane przez męża nie było skuteczne w stosunku do żony, ponieważ nie wynikało z akt sprawy, by działał w jej imieniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę M. L.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska - Baran po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D., A. S., J. K., E. M., M. O., M. L., M. L., D. T., J. O., M. G., K. P., H. P., P. K., J. N. na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę M. L.
Pismem z dnia 12 stycznia 2011 r. M. L., wraz z osobami wymienionym w sentencji, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Zachodniego Pasma P. w rejonie ulicy [...].
Sąd pismem z dnia 13 kwietnia 2011 r. wezwał skarżącą do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wezwała Radę Miasta W., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, do usunięcia naruszenia prawa.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. skarżąca wyjaśniła, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa podpisał jej mąż, który pod jej nieobecność, na mocy ustnego pełnomocnictwa, działał także w jej imieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z powyższego wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy, podjęte w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa.
W ocenie Sądu nie można przyjąć, iż skarżąca M. L. w niniejszej sprawie dopełniła powyższego obowiązku. Z akt sprawy nie wynika bowiem, by przed wniesieniem skargi do Sądu skierowała do organu jakiekolwiek pismo, które można byłoby uznać za wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Sygn. akt IV SA/Wa 268/11
Również wyjaśnienia skarżącej w piśmie z dnia 26 kwietnia 2011 r. nie dowodzą, iż wyczerpała tryb warunkujący możliwością zaskarżenia do Sądu aktu prawa miejscowego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 11 października 2010 r., pod pozycją nr [...], podpisał M. L. Z akt sprawy nie wynika jednakże, by działał również w imieniu swojej żony. A. L. w ogóle nie została wymieniona jako osoba wzywająca organ do usunięcia naruszenia prawa. Dlatego nie można uznać, by wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone przez M. L. dotyczyło także jego żony.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło