IV SA/Wa 2772/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. na postanowienie Prezesa Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy zwieszenia postępowania postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawuie postanowieniem z dnia [...] września 2013 r. Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Marszłka Województwa [...] z dnia [...] marca 2012 r. odmawiające zawieszenia postępowania administracyunego w sprawie udzielenia pozwolenia wodnorawnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, jako niedopuszczlna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powołaywanej również jako p.p.s.a., sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. W ocenie Wojewódzkiego Sądu administracyjnego Warszawie zaskarżone postanowienie Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej nie należy do żadnej z kategorii postanowień wymienionych w powołanym przepisie. Zauważyć należy, że pierwszy człon omawianego przepisu “postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie" oznacza w istocie zastosowanie skrótu myślowego. Przyjęcie bowiem dosłownego rozumienia prowadziłoby do przekreślenia zasady wynikającej z art. 52 § 1 p.p.s.a. Jeśli w konkretnym przypadku chodzi o postanowienie, na które służy środek zaskarżenia, to w rzeczywistości sens analizowanego fragmentu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. sprowadza się do zaakcentowania, jako wyznacznika kognicji sądu administracyjnego przedmiotu rozstrzygnięcia dokonywanego postanowieniem. Jeżeli zatem w określonej kwestii rozstrzyganej postanowieniem służy zażalenie, to po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym możliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. A contrario, jeżeli określona kwestia nie jest rozstrzygana postanowieniem, na które służy zażalenie, to w świetle art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. niedopuszczalne będzie złożenie skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 352/05). W rozpoznawanej sprawie istota rozstrzygnięcia sprowadza się do oceny, czy w świetle obowiązujących przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego przysługuje zażalenie na odmowę zawieszenia postępowania. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie ulega bowiem wątpliwości, że zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga sprawy co do istoty. Postanowienie to nie kończy także postępowania. Wręcz przeciwnie, postanowienie o odmowie zawieszenia umożliwia przeprowadzenie postępowania zamierzającego do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Postanowienie to dotyczy jedynie kwestii incydentalnej. Odnosząc się zaś do kwestii, czy na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania przysługuje zażalenie sięgnąć należy do art. 141 § 1 K.p.a. Zgodnie z tym przepisem na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Artykuł 101 § 3 K.p.a. w brzmieniu nadanym mu nowelizacją Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzoną ustawą z 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 6, poz. 18), która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. stanowi, że "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Do daty nowelizacji przepis ten miał brzmienie "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". Z tak skonstruowanej treści art. 101 § 3 K.p.a. (przed datą nowelizacji) wywodzono, że zażalenie przysługuje na wszystkie cztery rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania, to jest na zawieszenie postępowania, podjęcie zawieszonego postępowania, odmowę podjęcia zawieszonego postępowania i odmowę zawieszenia postępowania. Rozważenia zaś wymaga, czy zmiana wprowadzona nowelą z 3 grudnia 2010 r. spowodowała, że przepis art. 101 § 3 K.p.a. otrzymał inne brzmienie. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie treść obecnie obowiązującego art. 101 § 3 K.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Zdaniem Sądu użycie w art. 101 § 3 k.p.a. przez ustawodawcę sformułowań, iż postanowienie przysługuje "w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania" wskazuje, że celem było wprowadzenie możliwości zaskarżania jedynie postanowień, tamujących bieg postępowania administracyjnego. Zaskarżeniu podlegają więc obecnie jedynie postanowienia negatywne, uniemożliwiające nadanie postępowaniu administracyjnemu dalszego biegu. Przy czym rozwiązanie takie koresponduje z treścią art. 142 K.p.a., albowiem postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. A więc w przypadku postanowień nie tamujących biegu postępowania, w tym postanowienia o odmowie zawieszenia ostępowania, istnieje możliwość jego kontroli w ramach zaskarżenia go w odwołaniu od decyzji. Za takim rozumieniem tego przepisu przemawia także art. 12 K.p.a. konstruujący zasadę szybkości postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 15 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 2921/12, że za taką interpretacją art. 101 § 3 K.p.a. przemawia również wykładnia celowościowa i systemowa tego przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu tym opowiedział się za niedopuszczalnością zażalenia na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Ponadto zwrócił uwagę na podobieństwo regulacji dotyczących możliwości zaskarżania postanowień w przedmiocie zawieszenia postępowania zawarte w procedurze sądowoadministracyjnej i cywilnej. W postanowieniu tym wywiedziono, że zgodnie z art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania i odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Identyczna sytuacja występuje na gruncie art. 394 § 1 pkt 6 K.p.c. Powyższe okoliczności przemawiały za stwierdzeniem, iż na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie, a co za tym idzie skarga na postanowienie utrzymujące w mocy takie postanowienide podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.