IV SA/Wa 2815/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy I. z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie : miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. K. kwotę 300 ( trzysta ) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Postanowieniem z dnia [...] maja 2013 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A. K. na uchwalę Rady Gminy I. z dnia [...] czerwca 2011 nr [....] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Pismem z dnia [...] września 2011 r. (data wpływu do Urzędu Gminy I. ) A. K. zwrócił się z prośbą o zmianę zapisów uchwały Nr [...] Rady Gminy I. z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi H. , część A, ul. [...] . Pismo powyższe zostało potraktowane jako wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.). W przedmiotowym wezwaniu A. K. kwestionował głównie przyjętą w planie miejscowym szerokość pasa drogowego ul. [...] (9,0 m) oraz podkreślał, że ul. [...] została zaprojektowana wyłącznie kosztem właścicieli nieruchomości działek położonych po jej zachodniej stronie. Zdaniem A. K. plan miejscowy przewiduje dla ul. [...] posiadającej klasę drogi dojazdowej "D" przekrój dwujezdniowy, co pozostaje w sprzeczności z § 7 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 02 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r., Nr 43, poz. 430). W złożonym piśmie A. K. kwestionował także sformułowania, przyjęte w załącznikach do przedmiotowej uchwały i prosił o ich wyjaśnienie ("standard oraz bezpieczeństwo", "interes społeczny", oraz "w sytuacji, gdy większość gruntów pod drogi została już przejęta przez gminę"). Ponadto wyraził pogląd, że utrzymanie obecnej szerokości pasa drogowego ul. [...] (około 5,0 m) pozwoli na zachowanie drzew rosnących na działce Nr [...] w wyznaczonym planem pasie drogowym ul. [...] - sześciu modrzewi oraz srebrnego świerka. Uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2011 r. Rada Gminy I. uznała za bezzasadne złożone przez A. K. wezwanie do usunięcia naruszenia przepisów prawa w uchwale Nr [...] Rady Gminy I. z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi H. , część A ul. [...] . Zdaniem Rady Gminy I. , przebieg ul. [...] określony został uchwałami Rady Gminy S. z dnia [...] maja 1992r. Nr [...] w sprawie Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Gminy S. oraz Nr [...] w sprawie Miejscowego Planu Szczegółowego wsi H. , które dla ul. [...] przewidywały szerokość pasa drogowego -10,0 m. Nowy plan miejscowy wsi H. , zatwierdzony uchwałą Rady Gminy I. z dnia [...] lutego 2003r. ustanowił zmienną szerokość drogi ozn. symbolem "[...]" ul. [...] od 9,0 m do 12,0 m, przy czym na wysokości działki Nr [...] stanowiącej własność A. K. szerokość ta wynosiła 9,0 m, co było powtórzeniem z poprzednio obowiązujących planów miejscowych wsi H. . Rozpoznając sprawę ze skargi A. K. na uchwałę Rady Gminy I. z dnia [...] lutego 2003 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 2.11.2005 r. sygn. IV SA/Wa 1220/05 stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej ustaleń planu, odnoszących się do drogi [...]- ul. [...] - na odcinku działki oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...], obręb H. . Mając na uwadze powyższy wyrok Rada Gminy I. uchwałą Nr [...] z dnia [...] października 2006r, przystąpiła do opracowania planu miejscowego wsi H. , część A, dla ul. [...] . Procedura pianistyczna kwestionowanego dziś planu miejscowego prowadzona była w trybie nowej ustawy regulującej materię planowania przestrzennego - ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647). W tworzeniu planu miejscowego dla ul. [...] A. K. brał czynny udział. Zarówno wniosek jak i obie uwagi złożone przez A. K. były rozpatrywane przez Wójta Gminy I. , ale nie zostały uwzględnione przy tworzeniu planu miejscowego. Organ stanął na stanowisku, że zmniejszenie szerokości kwestionowanej drogi skutkowałaby obniżeniem standardu oraz bezpieczeństwa ulicy oraz godziłoby w interes społeczny oraz zasady równości wobec prawa w sytuacji, gdy większość działek pod drogę została już przez Gminę I. przejęta (ponad 93% gruntów pod docelową szerokość drogi). Nieuwzględnione przez Wójta Gminy I. uwagi, były, zgodnie z art. 20 ust.1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) rozpatrywane przez Radę Gminy I. na sesji; Rada Gminy przyjmując plan miejscowy wsi H. , część "A" ul. [...] odrzuciła przedmiotowe uwagi, podzielając tym samym stanowisko Wójta Gminy I. . Rada Gminy podkreśliła, iż mimo braku wymogu ustawowego (w odróżnieniu do ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym) A. K. został pisemnie poinformowany o terminie sesji, poświęconej uchwaleniu planu miejscowego wsi H. , część "A" - ul. [...] . W przedmiotowej sesji brał czynny udział. Rada zaznaczyła, że wydzielenie ul. [...] (już w 1992r.) wyłącznie z dziatek położonych po jej zachodniej stronie (położonych prostopadłe do ul. [...] ) jest usprawiedliwione tym, że działki położonych po jej wschodniej stronie położone są równolegle do ul. [...] . Zawężenie działek położonych po wschodniej stronie ul. [...] o szerokości 15,0m-16,0 m pod poszerzenie ul. [...] oraz obowiązkowe wyznaczenie nieprzekraczalnej linii zabudowy od tej drogi (minimum 5,0 m od krawędzi jezdni) poważnie utrudniłoby a wręcz uniemożliwiłoby zabudowę tych działek ze strony wschodniej. W konsekwencji Gmina I. narażona byłaby na roszczenia ze strony właścicieli nieruchomości. Zarzuty A. K. , zawarte w piśmie z dnia 26 września 2011r., nie zostały przez Radę Gminy uwzględnione. Rada wyjaśniła, iż zgodnie z § 7 ust. 2 Rozporządzeniem Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 02 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r., Nr 43, poz. 430), szerokość drogi dojazdowej nie powinna być mniejsza niż 10,0 m w liniach rozgraniczających. Zgodnie z § 7 ust. 2 w/w Rozporządzenia, w wyjątkowych przypadkach uzasadnionych trudnymi warunkami terenowymi lub istniejącym zagospodarowaniem, dopuszcza się przyjęcie mniejszych szerokości ulic, niż podane w ust. 1. Powyższe powinno zostać poprzedzone stosowną analizą o której mowa w § 7 ust. Takowa analiza została wykonana przez autora planu miejscowego wsi H. , część ,A", ul. [...] . Z analizy, zawierającej ocenę stanu istniejącego ul. [...] oraz ocenę stanu projektowanego jednoznacznie wynika, iż ustalenia planu miejscowego pozwalają na modernizację drogi, zapewniającą dobre jej funkcjonowanie, a zapisy przedmiotowego planu miejscowego stwarzają warunki do realizacji niezbędnych elementów drogi i urządzeń z nią związanych, zapewniając bezpieczeństwo. Ponadto analiza dowodzi, że niemożliwe jest zawężenie odcinków drogi na wysokości siedmiu nie nabytych działek (w tym działki A.K. ), bowiem skutkowałoby to powstaniem niepożądanych miejsc kolizyjnych, przewężeń drogowych, mogących stanowić zagrożenie i utrudniać ruch pieszy jak i kołowy. Ustosunkowując się do kolejnych zarzutów Rada Gminy I. stwierdziła, że błędnie zinterpretowane zostało przywołane w § 10 ust. 1 pkt 3 lit. c kwestionowanej uchwały pojęcie "jezdni". Pan K. podnosił w piśmie, iż niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa było ustanowienie w kwestionowanym planie miejscowym dla drogi dojazdowej "D" przekroju dwujezdniowego. Powyższe -zdaniem Rady- nie znajduje oparcia w aktualnym stanie prawnym i wymaga sprostowania - w § 10 ust. 1 pkt 3 określającym parametry techniczne ul. [...] sprecyzowano, że w skład jezdni powinien wchodzić co najmniej 1 pas ruchu w każdą stronę. Zgodnie art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) jezdnia to część drogi przeznaczona do ruchu pojazdów, może składać się z jednego lub kilku pasów ruchu. Pas ruchu natomiast w myśl art. 2 pkt 7 w/w ustawy to każdy z podłużnych pasów jezdni wystarczający do ruchu jednego rzędu pojazdów wielośladowych, oznaczony lub nieoznaczony znakami drogowymi. Zgodnie z §15 ust 1 Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 02 marca 1999r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999r., Nr 43, poz. 430) szerokość pasa ruchu na drodze klasy dojazdowej "D" wynosi w terenie zabudowanym 2,50m - 2,25m. Kwestionowany plan miejscowy wsi H. część "A" ul. [...] pozostaje zatem w zgodzie z przytoczonymi przepisami. Odnosząc się do podnoszonego zachowania obecnej szerokości ul. [...] (około 5,Om na wysokości działki [...] ), co pozwolić miałoby na zachowanie istniejącego drzewostanu na działce A. K. (modrzewie, srebrny świerk) Rada Gminy uznała, że ustanowienie 9-metrowego pasa drogowego ul. [...] nie przesądza jeszcze o konieczności wycinki istniejących w pasie drogowym drzew. W skład pasa drogowego oprócz jezdni wchodzą bowiem: chodnik, pobocze a także zieleń. Jeżeli jednak projekt budowy drogi wykaże konieczność wycinki drzew, zarządca drogi, zgodnie z art. 75 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U, z 2008r. Nr 25, poz. 150) zmuszony będzie dokonać nasadzeń kompensacyjnych. Rozpatrując w październiku 2011 r. wezwanie Pana K. stwierdzono, że Gmina I. sporządzając plan miejscowy wsi H. , część "A" - ul. [...] działała na zasadach i w granicach przysługującego jej prawa. Ponadto, pomimo braku ustawowego obowiązku indywidualnego informowania właściciela nieruchomości o poszczególnych etapach procedury planistycznej, Gmina I. listownie zawiadomiła Zainteresowanego o kluczowych etapach procedury. Po analizie zgłoszonych w w/w wezwaniu zarzutów Rada Gminy I. uznała, że nie doszło do naruszenia prawa poprzez podjęcie uchwały Nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie zatwierdzenia "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi H. - część "A"- ul. [...] . Uchwała Nr [...] Rady Gminy I. została skutecznie dostarczona A. K. w dniu [...].11.2011 r. pismem z dnia [....].10.2011 r., Znak: [....]. W dniu 16 listopada 2012r. A. K. złożył w Urzędzie Gminy I. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi H. , część A ul. [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] z dnia [...].06.2011 r. opublikowanego w Dz. Urz. Woj, [...]. Nr [....], poz. [....] z dnia [...].08.2011 r.). Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.) skargę na uchwałę Rady Gminy wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia. W niniejszej sprawie termin z art. 53 § 2 p.p.s.a. do wniesienia skargi płynął nieprzerwanie od dnia 26.09.2011r. i upłynął 24.11.2011r. Jak wynika z daty prezentaty, umieszczonej na skardze przez Kancelarię Urzędu Gminy I. (k. 30 akt sprawy), skarga została wniesiona w dniu 16.11.2012, a więc rok po upływie terminu z cytowanego wyżej przepisu. Złożenie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po upływie roku od daty, wskazanej w art. 53 § 2 p.p.s.a. spowodowało konieczność jej odrzucenia.