IV SA/Wa 2921/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Łuczaj, Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Golat, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2018 r. sprawy ze skargi M. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. orzekającą o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej stanowiącej własność M. T., oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...] z obrębu 0036 [...], gmina [...] , dla której Sąd Rejonowy w [...] prowadzi księgę wieczystą nr [...], w celu realizacji inwestycji polegającej na przeprowadzeniu na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...] służących do ochrony odgromowej oraz dystrybucji energii elektrycznej, a także na funkcjonowanie linii po jej modernizacji w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony). W uzasadnieniu organ podał, że pismem z dnia 25.05.2016 r. pełnomocnik inwestora sprecyzował złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o ograniczenie sposobu korzystania z powyższej nieruchomości w ten sposób, że wniósł o ograniczenie w drodze decyzji sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka [...] poprzez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie na nieruchomości przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...] służących do ochrony odgromowej oraz dystrybucji energii elektrycznej, a także na funkcjonowanie linii po jej modernizacji w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony). Wskazał ponadto, że powierzchnia korzystania z przedmiotowej nieruchomości wynosi 302,48 m2, zaś lokalizację urządzenia przesyłowego na ww. działce, tj. przewodów napowietrznej linii elektroenergetycznej oraz obszar pasa technologicznego przedstawia szczegółowo załącznik mapowy. Wnioskodawca wniósł również o wskazanie, że powyższe zezwolenie obejmuje prawo wstępu na nieruchomość w celu przeprowadzenia na niej przewodów napowietrznej linii 110 kV relacji [...], służących do ochrony odgromowej oraz dystrybucji energii elektrycznej, jak również na funkcjonowanie linii po jej modernizacji w pasie technologicznym o szerokości 18 m (po 9 m od osi linii w obie strony) oraz prawo wstępu na nieruchomość po przeprowadzeniu prac w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń oraz oznaczenie, iż określone ograniczenia obowiązywać będą w okresie istnienia przedmiotowej linii na opisanej nieruchomości. Organ odwoławczy wskazał, że mając na uwadze przepisy art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami (ugn) organ wydający decyzję o ograniczeniu korzystania z nieruchomości powinien wziąć pod uwagę następujące kwestie. Po pierwsze, czy planowana realizacja inwestycji liniowej jest inwestycją spełniającą przesłanki inwestycji celu publicznego. Po drugie, czy planowane ograniczenie korzystania następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Po trzecie, czy właściciel, użytkownik wieczysty lub odpowiednio posiadacz nieruchomości nie wyraża zgody na wykonanie na nieruchomości prac niezbędnych do realizacji inwestycji celu publicznego. Po czwarte, czy wniosek o wydanie zezwolenia został złożony przez uprawniony do tego podmiot. W przepisie art. 124 ust. 1 ugn w sposób jednoznaczny wskazano w jakim celu może być wydane zezwolenie ograniczające prawo własności. Przebudowa linii elektroenergetycznej stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości następuje zgodnie z treścią decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2014 r. Burmistrz [...] ustalił warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego jako zamierzenie polegające na remoncie (modernizacji, konserwacji) linii 110 kV relacji [...] na terenie m. in. działki ew. nr [...]. Z treści niniejszej decyzji wynika, że planowana inwestycja polega na remoncie (modernizacji i konserwacji) linii 110 kV relacji [...] w zakresie przeprowadzenia nowych przewodów odgromowych oraz wymianie elementów zakratowania słupów i naprawie fundamentów. Inwestycja ma na celu poprawę niezawodności zasilania województwa [...]. Zdaniem organu, [...] S.A. jako przedsiębiorstwo przesyłowe, jest podmiotem uprawnionym do wystąpienia z wnioskiem o wydanie decyzji w oparciu o art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Organ podał, że w dniu 29.11.2013 r. [...] S.A. udzieliła pełnomocnictwa ogólnego S. L. do wykonywania wszelkich czynności faktycznych i prawnych w imieniu i na rzecz [...] S.A., z zastrzeżeniem § 2, 3, 4, w tym m. in. do składania oświadczeń woli i wiedzy oraz w celu zawierania, rozwiązywania oraz zmiany umów, w tym umów związanych z wypełnianiem obowiązków Operatora Systemu Dystrybucyjnego oraz z przedmiotem działalności Spółki określonym w § 5 Statutu Spółki oraz reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej. Pełnomocnik miał prawo powoływać dalszych pełnomocników w zakresie obejmującym całość lub część jego umocowania. W dniu 20.01.2014 r. S. L. udzielił dalszego pełnomocnictwa do reprezentowania [...] S.A. w L.. Następnie udzielono pełnomocnictwa pracownikom firmy "[...] Sp. z o.o. W dniu 1 kwietnia 2016 r. Spółka [...] S.A. udzieliła pełnomocnictwa ogólnego K. T. do wykonywania wszelkich czynności faktycznych i prawnych w imieniu i na rzecz [...] S.A., z zastrzeżeniem § 2, 3, 4, w tym m. in. do składania oświadczeń woli i wiedzy oraz w celu zawierania, rozwiązywania oraz zmiany umów, w tym umów związanych z wypełnianiem obowiązków Operatora Systemu Dystrybucyjnego oraz z przedmiotem działalności Spółki określonym w § 6 Statutu Spółki oraz reprezentowania Spółki przed organami administracji publicznej. Pełnomocnik ma prawo powoływać dalszych pełnomocników w zakresie obejmującym całość lub część jego umocowania. W dniu 30.05.2016 r. K. T. jako pełnomocnik spółki [...] Spółka Akcyjna udzielił pełnomocnictwa M. B. wykonującego prace dla firmy "[...] Sp. z o.o.", , do dokonywania w imieniu [...] S.A. czynności bezpośrednio związanych z wyżej wymienionymi pracami, m. in. występowania do organów administracji państwowej i samorządowej w celu pozyskania i odbioru dokumentów, materiałów geodezyjnych i kartograficznych, decyzji i opinii niezbędnych do realizacji prac projektowych oraz warunków zabudowy, projektów, zagospodarowania terenu, pozwolenia na budowę, dokonanie uzgodnień i jednocześnie potwierdził skuteczność dokonanych przez pełnomocnika czynności w okresie od dnia 31.03.2016 r. do dnia 30.05.2016 r. we wszystkich sprawach administracyjnych mających związek z przygotowaniem i realizacją zadania inwestycyjnego. W związku z powyższym organ uznał, że wnioskodawca (M. B.) reprezentował [...] S. A., a więc podmiot uprawniony do uzyskania zezwolenia w trybie art. 124 ust. 1 ugn. Organ odwoławczy podał również, że z akt sprawy wynika, iż rokowania z właścicielami w sprawie wejścia na przedmiotowy teren w celu realizacji inwestycji nie dały rezultatu. Z protokołu z rokowań przeprowadzonych w dniu 14.04.2015 r. wynika, że wykonawca zaproponował właścicielowi nieruchomości kwotę 1000 zł za ustanowienie służebności przesyłu w formie aktu notarialnego, natomiast M. T. stwierdziła, że wymiary działki są inne niż na dołączonej mapie oraz, że nie wyraża zgody na podpisanie umowy za zaproponowaną kwotę. Pismem z dnia 30.04.2015 r. pełnomocnik Inwestora ponownie zwróciła się do M. T. - o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu w formie aktu notarialnego na powyższej nieruchomości za wynagrodzeniem w wysokości 1 000 zł. W odpowiedzi na powyższe M. T. stwierdziła, że umowy o bezterminową służebność z wpisem do księgi wieczystej nieruchomości nie bierze pod uwagę i zaproponowała umowę na 10 lat służebności bez wpisu do księgi wieczystej. W związku z powyższym w dniu 11.06.2015 r. pełnomocnik Inwestora przedstawiła ostateczną ofertę na udostępnienie przedmiotowej nieruchomości w celu wykonania prac eksploatacyjnych i konserwacyjnych, za wynagrodzeniem w kwocie 1200 zł i jednocześnie wskazała, że w wypadku negatywnej odpowiedzi lub jej braku w ciągu 7 dni od daty doręczenia niniejszej korespondencji sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania sądowego/administracyjnego. Pismem z dnia 13.07.2015 r. pełnomocnik Inwestora poinformowała, iż w związku z niepodjęciem ostatecznej oferty wysłanej dnia 11.06.2015 r., rokowania zostały zakończone z rozstrzygnięciem negatywnym, zaś sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania administracyjnego lub sądowego. W dniu 29.08.2016 r. Starosta [...] przeprowadził rozprawę administracyjną, na której pełnomocnik wnioskodawcy podtrzymał wniosek w całości, zaś M. T. oświadczyła, że nie przyjmuje kwoty 1200 zł za ustanowienie przesyłu. Ponadto strony postanowiły, ze podejmą ostateczną decyzje w sprawie zawarcia umowy cywilnoprawnej, w terminie 30 dni od dnia rozprawy, nie później niż do dnia 08.10.2016 r. Pismem z dnia 14.10.2016 r. pełnomocnik Inwestora poinformował Starostę [...], iż strony nie doszły do porozumienia w sprawie udostępnienia nieruchomości na potrzeby realizacji, załączając jednocześnie pismo pełnomocnika M. T. z dnia 09.09.2016 r. dotyczące żądanego wynagrodzenia w wysokości 16793,69 zł oraz pismo przedstawiciela wnioskodawcy z dnia 23.09.2016 r., w którym zaproponowano ostateczna kwotę wynagrodzenia w wysokości 3 573,00 zł za ustanowienie służebności. Powyższe, w ocenie organu wskazuje, że prowadzone rokowania nie doprowadziły do zawarcia porozumienia pomiędzy właścicielem i inwestorem. Wojewoda, powołując się na orzecznictwo sądowe wskazał, że brak porozumienia pomiędzy stronami toczących się rokowań nie może stanowić podstawy do ich oceny jako pozornych, bądź uznania, że rokowań takich w ogóle nie było. W ocenie organu odwoławczego w sytuacji, w której właściciel generalnie wyraża zgodę na udostępnienie nieruchomości, jednakże mimo prowadzonych w sposób prawidłowy rokowań, nie można dojść do porozumienia w kwestii odszkodowania i nie następuje zawarcie umowy, dopuszczalne jest wydanie zezwolenia w trybie administracyjnym. Odnosząc się do kwestii zastosowania przez Starostę w zaskarżonej decyzji jako podstawy prawnej art. 124 ugn, podał, że w piśmie z dnia 25.05.2016 r. dotyczącym sprecyzowania wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, pełnomocnik inwestora jednoznacznie wskazał, iż przedmiotowy wniosek dotyczy wydania decyzji, której podstawę prawną stanowi art. 124 ugn, z uwagi na to, że prace, które mają zostać przeprowadzone na przedmiotowej nieruchomości, polegają na przeprowadzeniu na nieruchomości przewodów służących do ochrony odgromowej. Natomiast z treści decyzji Burmistrza [...] Nr [...] z dnia [...].08.2014 r. ustalającej warunki lokalizacji inwestycji celu publicznego jednoznacznie wynika, iż planowana inwestycja polega na remoncie (modernizacji i konserwacji) linii 110 kV relacji [...] w zakresie przeprowadzenia nowych przewodów odgromowych oraz wymianie elementów zakratowania słupów i naprawie fundamentów. Zaproponowany przez inwestora przebieg linii elektroenergetycznej 110 kV odznacza się najmniejszą możliwą uciążliwością dla właściciela, gdyż przebieg linii się nie zmieni, a to oznacza, iż de facto właściciel nie odczuje żadnej różnicy w zakresie oddziaływania na jego prawo własności obiektu planowanego, w stosunku do już istniejącego. Na terenie przedmiotowej nieruchomości pojawi się nowa linia elektroenergetyczna 110 kV w miejscu istniejącej. Nawiązując do odwołania podano, że zgodnie z art. 124 ust. 4 ugn na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po zrealizowaniu inwestycji liniowej. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 ugn. Stosownie do art. 128 ust. 4 ugn za szkody powstałe wskutek przeprowadzenia na nieruchomości tzw. inwestycji liniowej przysługuje odszkodowanie, odpowiadające wartości poniesionych szkód. Natomiast kwestia ustalenia odszkodowania nie może być przedmiotem rozstrzygnięcia w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości w celu przeprowadzenia inwestycji liniowej. Kwestia ta stanowi bowiem przedmiot odrębnego postępowania i może być rozstrzygnięta dopiero po zakończeniu inwestycji. Podsumowując w ocenie Wojewody [...] organ I instancji rozstrzygając niniejszą sprawę zastosował właściwe przepisy prawa materialnego, w następstwie czego wydał prawidłową decyzję, której integralną cześć stanowi załącznik graficzny przedstawiający przebieg planowanej inwestycji. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła M. T.. Podała, że organy nie przestrzegają prawa – przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i chcą używać jej ziemi bezpłatnie. Na jej działce istnieją 4 linie energetyczne (oraz 2 słupy), które są bezumownie wykorzystywane przez przedsiębiorstwo energetyczne. W piśmie z dnia 20 grudnia 2017 r. Skarżąca wskazała, że pełnomocnicy inwestora (firmy [...]) próbowali podstępnie uzyskać od niej prawa do nieruchomości. W piśmie z dnia 2 stycznia 2018 r. Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 77 § 1 K.p.a z w. z art. 80 K.p.a. wskazując, że decyzja Wojewody jest rażąco nieobiektywna i sprzeczna z obowiązująca wykładnią prawa. Podała również, że zaskarżona decyzja jest jawnym naruszeniem prawa własności określonym w art. 64 Konstytucji RP. Zarzuciła także, że na podstawie zaskarżonej decyzji firma energetyczna może korzystać cały czas z jej działki bez ograniczeń, umożliwiając zwłaszcza wykorzystanie północnej części nieruchomości. Wskazała również, że w dokumentacji ukryto, iż w pasie technologicznym znajduje się słup energetyczny. Podała również, że wyrażała i wyraża zgodę na przesyłanie energii elektrycznej przez jej nieruchomość, jednak za stosowną rekompensatą – na podstawie art. 305 § 2 Kodeksu cywilnego. Ponadto wskazała, że pełnomocnictwa udzielane przez [...] nie upoważniały do zaciągania zobowiązań. Wniosła także o niewpisywanie, na podstawie zaskarżonej decyzji, do księgi wieczystej założonej do działki nr 149 jakichkolwiek informacji. Skarżąca przesłała również jej korespondencję w Wojewodą, z której wynika, że m.in. żądała uzgodnienia warunków korzystania z jej działki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 20 czerwca 2018 r. o oddalenie skargi wniósł uczestnik postępowania – [...] S.A. z siedzibą w L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną orzekania organów w niniejszym postępowaniu stanowił art. 124 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 2147 ze zm. zwanej ugn). Zgodnie z art. 124 ust. 1 tej ustawy, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Udzielenie zezwolenia następuje z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej (art. 124 ust. 2 ugn). W przepisie art. 124 ust. 1 ugn wskazano w jakiej sytuacji może być wydane zezwolenie ograniczające prawo własności. W ocenie Sądu przebudowa linii elektroenergetycznej z pewnością stanowi cel publiczny w rozumieniu art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, zgodnie z którym celem publicznym jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. W orzecznictwie wskazuje się również, że strony zmierzające do załatwienia sprawy w sposób określony w art. 124 ust. 3 ugn nie są związane jakimikolwiek regułami w zakresie przeprowadzenia rokowań, oprócz obowiązku zainicjowania ich poprzez przedstawienie przez jedną z nich stronie przeciwnej stosownego odszkodowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt I OSK 3332/15). W żaden sposób nie formalizuje on również momentu zakończenia rokowań. Zatem mogą być one zakończone w dowolnym czasie, chociażby w przypadku, gdy w ocenie którejkolwiek ze stron nie ma szans na zawarcie porozumienia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2017 r., sygn. akt I OSK 1723/15). Na ocenę prawidłowości decyzji wydanej w trybie art. 124 ust. 1 ugn nie mają przy tym wpływu co do zasady same warunki negocjacji, proponowana kwota odszkodowania, jak i okoliczność, czy inwestor zaproponował właścicielowi takie warunki, które są dla niego korzystne, czy takie, które są dla niego nie do przyjęcia (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt I OSK 179/15). Zastosowanie art. 124 ust. 1 ugn wymaga zatem jedynie ustalenia przez organ na podstawie przedłożonych dokumentów, że zostały wyczerpane możliwości uzyskania w drodze rokowań zgody właściciela na wejście inwestora na nieruchomość Z akt sprawy wynika, że rokowania z M. T., właścicielką działki nr [...] w sprawie wejścia na jej działkę w celu realizacji inwestycji, nie przyniosły skutku. Z protokołu z rokowań z dnia 14.04.2015 r. wynika, że wykonawca zaproponował Skarżącej kwotę 1000 zł za ustanowienie służebności przesyłu w formie aktu notarialnego, na co nie wyraziła zgody. Następnie pełnomocnik Inwestora ponownie zwrócił się do Skarżącej o ustanowienie odpłatnej służebności przesyłu w formie aktu notarialnego. Kolejna ofertę złożono Skarżącej w piśmie z dnia 11.06.2015 r. Pismem z dnia 13.07.2015 r. pełnomocnik Inwestora poinformowała, iż rokowania zostały zakończone. W dniu 29.08.2016 r. Starosta [...] przeprowadził także rozprawę administracyjną, na której pełnomocnik wnioskodawcy podtrzymał wniosek w całości, zaś Skarżąca oświadczyła, że nie przyjmie oferowanej kwoty. Ponadto strony postanowiły, ze podejmą ostateczną decyzje w sprawie zawarcia umowy cywilnoprawnej dotyczącej inwestycji objętej wnioskiem, w terminie 30 dni od dnia rozprawy, nie później niż do dnia 08.10.2016 r. W piśmie z dnia 14.10.2016 r. pełnomocnik Inwestora poinformował Starostę [...], że strony nie doszły do porozumienia w sprawie udostępnienia nieruchomości nr [...] na potrzeby realizacji inwestycji na napowietrznej linii 110 kV relacji [...] . Powyższe wskazuje, że prowadzone rokowania nie doprowadziły do zawarcia porozumienia pomiędzy właścicielem i inwestorem. Jednocześnie nie może zostać uwzględniony, podnoszony w piśmie z dnia 2 stycznia 2018 r. zarzut, że negocjacje (rokowania) nie prowadził inwestor, lecz inny podmiot, który nie posiadał, zdaniem Skarżącej odpowiednich pełnomocnictw. Kwestie dotyczące owego umocowania pracowników firmy [...] do działania w imieniu inwestora zostały szczegółowo omówione w zaskarżonej decyzji. Sąd nie stwierdził, by zakres tych pełnomocnictw przy negocjacjach ze stroną udzielone został przekroczony, zatem uznał za zbędne ponowne powtarzanie ustaleń organu. W świetle powyższego należy stwierdzić, że istniała zatem podstawa do wszczęcia i przeprowadzenia postępowania w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości, na podstawie art. 124 ust. 1 ugn. W związku z tym, iż decyzje wydawane na podstawie art. 124 ugn naruszają interes właściciela nieruchomości poprzez ograniczenie prawa własności, ustawodawca dopuścił możliwość ich wydawania jedynie w celu umożliwienia uprawnionym jednostkom realizacji inwestycji celu publicznego, a więc takich, które są realizowane w interesie społecznym i mają służyć ogółowi. Jednocześnie zakres ograniczenia prawa własności musi być ściśle określony, a zatem należy wskazać jednoznacznie przebieg inwestycji przez nieruchomość, jak i zakres uszczuplenia władztwa właściciela i to tylko w zakresie niezbędnym do wykonania danej inwestycji. Prawo własności, na które powołuje się skarżąca, jest prawem zagwarantowanym konstytucyjnie, co wynika z art. 64 Konstytucji RP, a jego ograniczenie jest możliwe tylko w drodze ustawy. Taką ustawą jest ustawa o gospodarce nieruchomościami, która szczegółowo precyzuje jakie przesłanki muszą zostać spełnione do ograniczenia prawa własności. W wypadku skarżącej są to zapisy decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 19 sierpnia 2014 r. , które również przesądziły przebieg i usytuowaniu linii napowietrznej. Prawidłowo również w zaskarżonej decyzji ustalono, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości nastąpiło w sposób nie naruszający ustaleń wynikających z decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].08.2014r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z treści powyższej decyzji Burmistrza [...] wynika, iż planowana inwestycja polega na remoncie (modernizacji i konserwacji) linii 110 kV relacji [...] w zakresie przeprowadzenia nowych przewodów odgromowych oraz wymianie elementów zakratowania słupów i naprawie fundamentów. Linie rozgraniczające teren inwestycji oznaczono na załączniku graficznym do tej decyzji lokalizacyjnej. Przebieg planowanej inwestycji został wskazany na załączniku graficznym, do wniosku o wydanie decyzji w trybie art. 124 ugn. Natomiast zarzut, że na terenie nieruchomości skarżącej przebiegają 4 linie elektroenergetyczne nie może mieć wpływu na wynik postępowania. Niniejsze postępowanie dotyczy bowiem jedynie linii 110 kV relacji [...] . Podniesione w skardze zarzuty, że firmy energetyczne korzystają z nieruchomości skarżącej bezumownie również nie może mieć wpływu na wynik postępowania w niniejszej sprawie. Kwestia ta pozostaje bowiem poza granicami niniejszej sprawy, ponadto kwestie związane z roszczeniami związanymi z bezumownym korzystaniem z gruntu nie należą do właściwości sądów administracyjnych. Ustalony zaś w zaskarżonej decyzji sposób korzystania przez podmiot realizujący planowaną inwestycję nie oznacza dowolności działań tego podmiotu. Po pierwsze, na co już wcześniej wskazano, jest on bowiem związany decyzją Burmistrza [...] z dnia [...].08.2014r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, po drugie, na podstawie art. 128 ust. 4 ugn ponosi odpowiedzialność za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124-126. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu, przy czym odszkodowanie to ustala się w odrębnej decyzji, co wynika wprost z art. 129 ust. 5 pkt 1 ugn. Odnosząc się natomiast do podnoszonych przez skarżącą w piśmie z dnia 2 stycznia 2018 r. zarzutów m.in. co do prawidłowości sporządzenia mapy oraz twierdzenia, iż na jej nieruchomości znajduje się słup energetyczny, należy wskazać, że z dokumentacji w przedmiotowej sprawie, w tym również z dokumentów nadesłanych przez skarżącą (przy piśmie z dnia 20 grudnia 2017 r.) wynika, że słup energetyczny znajduje się na działce nr [...], a więc na działce sąsiedniej. Odnośnie rozstrzygnięcia o tym, że wydana decyzja stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej, wskazać należy, iż ustalenie to wynika z mocy samego prawa, o czym stanowi art. 124 ust. 7 ugn. Stosownie do tego przepisu decyzja ostateczna, o której mowa w ust. 1, stanowi podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. Wpisu dokonuje się na wniosek starosty, wykonującego zadanie z zakresu administracji rządowej, lub organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli zezwolenie było udzielone na wniosek tej jednostki. Wobec tego to od wniosku uprawnionego organu zależy dokonanie wpisu w księdze wieczystej. Sąd nie mógł zakwestionować tego rozstrzygnięcia, bowiem wynika ono bowiem wprost z przepisu powszechnie obowiązującego prawa.  W ocenie Sądu organy orzekające w niniejszej sprawie w sposób prawidłowy zgromadziły i rozpatrzyły materiał dowodowy, do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy odniosły do przepisów prawa materialnego, Sąd nie stwierdził również w kontrolowanym postępowaniu naruszeń prawa procesowego, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dostrzegł również w zaskarżonych decyzjach takiego naruszenia prawa, które nakazywałoby uwzględnienie skargi z urzędu. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) orzeczono jak w sentencji.