IV SA/Wa 3080/15

WyrokWSA w Warszawie2016-02-23

Skład orzekający: Anita Wielopolska-Fonfara, Anna Falkiewicz-Kluj, Piotr Korzeniowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzające niedopuszczalność odwołania z powodu jego wniesienia przed doręczeniem decyzji organu pierwszej instancji jest zgodne z prawem, jeśli decyzja ta nie została skutecznie doręczona wszystkim stronom postępowania?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że odwołanie zostało wniesione przedwcześnie, ponieważ decyzja organu pierwszej instancji nie została skutecznie doręczona wszystkim stronom postępowania. Skoro decyzja nie została doręczona skutecznie, termin do jej zaskarżenia nie rozpoczął biegu. W związku z tym, organ drugiej instancji prawidłowo stwierdził niedopuszczalność odwołania na podstawie art. 134 k.p.a.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) stwierdzającego niedopuszczalność odwołania U.J. i W.J. od decyzji Prezydenta Miasta ustalającej warunki zabudowy. Wcześniejszy wyrok WSA uchylił poprzednie postanowienie SKO o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania, wskazując na wadliwe doręczenie decyzji organu pierwszej instancji. SKO, ponownie rozpoznając sprawę, stwierdziło niedopuszczalność odwołania jako przedwczesnego, powołując się na związanie oceną prawną WSA. Skarżący wnieśli skargę do WSA, domagając się uchylenia postanowienia SKO.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Piotr Korzeniowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 lutego 2016 r. sprawy ze skargi U.J. i W.J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 roku nr [...], działając na podstawie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. oraz art. 1 i 2 ustawy z dnia 12.10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 200lr. Nr 79, poz. 856 ze zm.) w związku z art. 39 ust. 5 ustawy z dnia 8.03.1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r., nr 142, poz. 1591 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania U.J. oraz W.J. od decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r" znak: [...] ustalającej warunki zabudowy dla działki nr [...] położonej przy ul. [...] w [...], stwierdziło niedopuszczalność odwołania od ww decyzji. W sprawie ustalono następujący stan faktyczny i prawny. Pismem z dnia 10 lutego 2014 r. P.P. złożył wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy terenu położonego przy ul. [...] w [...], oznaczonego jako działka nr [...]. Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...] Prezydent Miasta [...] ustalił warunki zabudowy dla ww działki nr [...] położonej przy ul. [...] w [...]. Odwołanie od w/w decyzji wnieśli U.J. oraz W.J. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie do wniesienia odwołania. Na skutek wniesionej od ww postanowienia skargi wyrokiem z dnia 4 marca 2015 r. znak: IV Sa/Wa 2010/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił w/w postanowienie. Sąd Administracyjny stwierdził, iż skarga zasługuje na uwzględnienie gdyż organ naruszył przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zostało wydane w oparciu o art. 134 k.p.a. z uwagi na przekroczenie przez stronę terminu do złożenia odwołania. Przepis art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając o zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia badał, czy w sprawie rzeczywiście doszło do przekroczenia terminu do złożenia odwołania w przedmiotowej sprawie i uznał, że adresatem przesyłki był jedynie W.J. Wystawienie do tej przesyłki potwierdzenia odbioru dla U.J. i W.J. zakłamuje stan faktyczny. Sąd podniósł, iż taka praktyka organu I instancji jest niedopuszczalna albowiem przesyłka może być skutecznie doręczona tylko temu, do kogo jest adresowana. Skoro przesyłka z decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. została zaadresowana do W.J. on jedynie był jej adresatem. U.J. kwitując odbiór tej przesyłki na poczcie odebrała ją w imieniu W.J. a nie w imieniu własnym. Nadto w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że skarżąca na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. wykazała, że awizo do odbioru przesyłki na poczcie wystawione było jedynie na W.J. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 109 § 2 k.p.a. decyzję doręcza się stronom na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W przedmiotowej sprawie organ I instancji zobowiązany był wysłać dwie przesyłki zawierające decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r. jedną adresowaną do U.J. jako strony postępowania, drugą do W.J. również strony postępowania administracyjnego. Z powyższego wynika, że wyżej wymieniona decyzja w ogóle nie została doręczona U.J. przez organ I instancji. Sąd Administracyjny zatem uznał, że wszystkim stronom postępowania winna być doręczona decyzja o warunkach zabudowy wraz z załącznikami stanowiącymi jej integralną część. Dlatego też Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponownie rozpoznając sprawę powinno było uwzględnić powyższe uwagi WSA w Warszawie i dokonać oceny czy decyzja została doręczona U.J. oraz czy doręczenie W.J. decyzji o warunkach zabudowy bez załączników stanowiących jej integralną część jest doręczeniem skutecznym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] ponownie rozpoznając sprawę powołało się na art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. SKO wskazało, iż orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadininistracyjnego, a jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w sprawie. Dlatego też z uwagi na powyższe oraz nie wykonania na tym etapie postępowania przez organ I instancji poczynionych w cytowanym wyroku wskazań, SKO w [...] działając na podstawie art.134 k.p.a. zaskarżonym postanowieniem stwierdziło niedopuszczalność odwołania od ww decyzji Prezydenta, będącego przedmiotem rozpoznania, jako przedwczesnego. Skargę na powyższe postanowienie wnieśli U. i W.J. wnosząc o: uchylenie postanowienia SKO w całości, "unieważnienie" decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...].04.2014 o warunkach zabudowy nr [...], przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi drugiej instancji i o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wniosło ojej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd, na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie organ, jak i orzekający Sąd, jest związany oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 marca 2015 r. sygn. akt IV SA/Wa 2010/14. W uzasadnieniu powyższego wyroku sąd jednoznacznie wskazał, iż zaskarżona decyzja w ogóle nie została doręczona U.J. przez organ I instancji, natomiast W.J. została doręczona w sposób wadliwy, poprzez niedoręczenie załączników decyzji stanowiących jej integralną część. Uznać zatem należy, iż w niniejszej sprawie skarżącym nie doręczono skutecznie decyzji organu I instancji. Strona natomiast może wnieść odwołanie dopiero po doręczeniu jej decyzji, bowiem dopiero od tego momentu otwiera się dla strony termin do zaskarżenia orzeczenia (art. 129 § 2 k.p.a.). Zatem chwila doręczenia decyzji wywołuje dwojakie skutki prawne - dla strony rozpoczyna swój bieg termin do wniesienia środka zaskarżenia, natomiast dla organu oznacza związanie własną decyzją. Jednocześnie z chwilą doręczenia decyzji następuje wprowadzenie decyzji do obrotu prawnego. W sytuacji wniesienia odwołania przed datą doręczenia stronie decyzji organ drugiej instancji, któremu takie przedwczesne odwołanie zostało przedstawione do rozpoznania, powinien w oparciu o art. 134 k.p.a. wydać postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania albowiem rozpoznanie odwołania w przedstawionej sytuacji stanowiłoby rażące naruszenie przepisów postępowania administracyjnego (wyrok NSA z dnia 05.06.2008 r" sygn. akt I OSK 831/07, publ. Lex 523914, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 01.10.2009 r., sygn. akt II SA/Ol 661/09, publ. Lex 519823). Dlatego też, w ocenie Sądu, organ prawidłowo uznał, że odwołanie U.J. oraz W.J. zostało wniesione przedwcześnie. Skarżący będą mogli wnieść skutecznie odwołanie dopiero po doręczeniu im decyzji Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. znak: [...], wraz ze wszystkimi załącznikami stanowiącymi jej integralną część. Powyższą decyzję winien doręczyć stronom organ I instancji - Prezydent Miasta [...], zgodnie z wytycznymi wskazanymi w wyroku z dnia 4 marca 2015 r. znak: IV Sa/Wa 2010/14. Zgodnie ze stanowiskiem orzekającego w powyższej sprawie Sądu, stosownie do § 9 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1588) warunki i wymagania dotyczące nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Wszystkie ww. załączniki stanowią integralną część decyzji o warunkach zabudowy. Sąd w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie, stoi na stanowisku, że wszystkim stronom postępowania winna być doręczona decyzja o warunkach zabudowy wraz z załącznikami stanowiącymi jej integralną część. Wobec powyższego działając na mocy art. 151 kpa, należało orzec jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło