IV SA/Wa 3096/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. O., S. O., I. O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi A. O., S. O., I. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów rozgraniczenia nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia W piśmie z 25 października 2016 r. A. O., S. O., I. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2016 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia kosztów rozgraniczenia nieruchomości. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie wielokrotnie podkreślano, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OZ 773/10, z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09). Zaskarżonym postanowieniem ustalono dla każdego ze Skarżących koszty postępowania rozgraniczeniowego w kwotach po 666,66 zł. Nie przedstawili oni jednak żadnych okoliczności, które wskazywałyby na realną możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wywołanych zaskarżonym postanowieniem. Skarżący nie wykazali, że znajdują się w takiej sytuacji materialnej, że konieczność uiszczenia wskazanych kwot wiązać się będzie z zaistnieniem znacznej szkody majątkowej. Ponadto należy mieć na względzie, że spełnienie świadczenia pieniężnego z natury rzeczy jest odwracalne. Dlatego złożony w niniejszej sprawie wniosek nie mógł zostać uwzględniony. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.