IV SA/Wa 3362/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp.j. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi [...] sp.j. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Ochrony środowiska z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W piśmie z dnia 20 listopada 2017 r. [...] sp.j. z siedzibą w [...], reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony środowiska z dnia [...] października 2017 r., nr [...], którą wymierzono Skarżącemu karę pieniężną w wysokości 10 000 zł za przetwarzanie odpadów poprzez odzysk poza instalacjami i urządzeniami. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu skarżąca Spółka podniosła, że wymierzona kara jest dla Spółki dolegliwa i może doprowadzić do sytuacji znacznego ograniczenia źródła zarobkowania co będzie się wiązać z w redukcją etatów pracowniczych (zatrudnia 50 osób). Wskazała ponadto, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji może ja wykluczyć, na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 7 ustawy prawo o zamówieniach publicznych, w przetargach publicznych. Skarżąca natomiast jest przedsiębiorcą realizującym głównie zamówienia publiczne w zakresie usług odbioru i zagospodarowania odpadów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, jednak dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, ze zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez Sąd (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2006r., s. 189). Analogiczne stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych, gdzie wielokrotnie podkreślano, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. FZ 65/04, z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt II OZ 773/10, z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09). W ocenie Sądu złożony w niniejszej sprawie wniosek nie pozwala na ocenę, czy wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 Ppsa. W szczególności Skarżąca nie przedłożyła żadnych dokumentów, oświadczeń itp. wskazujących na jej sytuację majątkową i tym samym wykazania, że wymierzona kara jest dla niej sumą dolegliwą. Skarżący w ogóle nie wskazał ani nie udokumentował jaka jest sytuacja ekonomiczna firmy, poprzestając jedynie na ogólnikowym stwierdzeniu, że prowadzi firmę w ograniczonym zakresie i że posiadane zaległości podatkowe uniemożliwiają wzięcie udziału w przetargach na roboty publiczne a innych zleceń nie miał. Nie podała jaki posiada majątek, czy i jakie osiąga aktualnie przychody i jakie ponosi koszty jej prowadzenia. Bez tym informacji brak jest podstaw do przyjęcia, że konieczność uiszczenia kwoty 10000 zł spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się z kolei twierdzenia Skarżącego, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje możliwość wykluczenia, na podstawie art. 24 ust. 5 pkt 7 ustawy prawo o zamówieniach publicznych, w przetargach publicznych należy wskazać, że jest to jedynie założenie hipotetyczne, w dodatku oparte na interpretacji powołanego przepisu. Zgodnie z jego treścią z postępowania o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę wobec którego wydano ostateczną decyzję administracyjną o naruszeniu obowiązków wynikających z przepisów prawa pracy, prawa ochrony środowiska lub przepisów o zabezpieczeniu społecznym, jeżeli wymierzono tą decyzją karę pieniężną nie niższą niż 3000 złotych. Z powyższego wynika, że kwestia wykluczenia z przetargu ukaranego podmiotu nie jest działaniem obligatoryjnym, lecz fakultatywnym. Ponadto Skarżący w żaden sposób nie wyjaśnił jak wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (czyli wstrzymanie wyłącznie obowiązku uiszczenia nałożonej kary) może wpłynąć na treść powołanego art. 24 ust. 5 pkt 7 ustawy prawo o zamówieniach publicznych, w którym mowa jest jedynie o ostatecznej decyzji administracyjnej. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa orzekł jak w sentencji.