IV SA/Wa 35/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-06-21

Skład orzekający: Anna Falkiewicz-Kluj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona powołuje się na zły stan zdrowia, a zwolnienia lekarskie wskazują, że chory może chodzić?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Pomimo powołania się na zły stan zdrowia, załączone zwolnienia lekarskie wskazywały, że chory może chodzić, co nie uzasadniało braku możliwości dokonania wpłaty.
Stan faktyczny
Skarżący R.S. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska o wymierzeniu kary pieniężnej. Sąd wezwał go do uiszczenia wpisu sądowego, czego nie uczynił w terminie. Następnie skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, powołując się na zły stan zdrowia. Sąd odmówił przywrócenia terminu, uznając, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 21 VI 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska, po rozpatrzeniu odwołania R.S., utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] maja 2015 r. o wymierzeniu kary pieniężnej za dokonywanie poza stacją demontażu wymontowania z pojazdów wycofanych z eksploatacji przedmiotów wyposażenia i części nadających się do ponownego użycia oraz elementów przeznaczonych do odzysku lub recyklingu. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł R. S. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 7 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 600 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 19 stycznia 2016 r. Ostatni dzień terminu do uiszczenia wpisu sądowego przypadł na dzień 26 stycznia 2016 r. Pismem z dnia 8 lutego 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego, motywując wniosek złym stanem zdrowia, który uniemożliwił mu dokonanie formalności. Wyjaśnił, że od kilku miesięcy przebywa na zwolnieniu lekarskim. Do wniosku załączył kopię wpłaty wpisu sądowego od skargi. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 16 maja 2016 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przywrócenie terminu poprzez wskazanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, w tym nadesłanie zwolnienia lekarskiego, na które powołał się skarżący we wniosku, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w piśmie z dnia 24 maja 2016 r. wskazał, że nie dokonał w terminie czynności w postępowaniu sądowym ze względu na zły stan zdrowia. Do pisma załączył kopie zwolnień lekarskich. Zgodnie z zarządzeniem sędziego sprawozdawcy z dnia 1 czerwca 2016 r. ponownie wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sadowego od skargi w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania poprzez wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu, bowiem jak wynika z załączonych kopii zwolnień lekarskich, choroba trwała nieprzerwanie od 27 grudnia 2015 r. do 24 lutego 2016 r., podczas gdy wpis został uiszczony 8 lutego 2016 r., a więc w trakcie choroby. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że dzień 8 lutego 2016 r. stanowił realną datę, gdy mógł dokonać wpłaty. Wyjaśnił, że choroba kręgosłupa uniemożliwiła mu normalne funkcjonowanie. W dniu 8 lutego 2016 r. po przyjęciu silnych lekarstw wyszedł z domu i dokonał wpłaty, a także napisał wniosek o przywrócenie terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu wydając postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia na posiedzeniu niejawnym. W piśmie tym należy m.in. uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że przywrócenie terminu może nastąpić, gdy spełnione zostały łącznie następujące przesłanki: wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy; jednocześnie z wnioskiem dopełniona została czynność, dla której określony był termin; uchybienie terminu wywoła ujemne dla strony skutki. Brak jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu (postanowienie NSA z 12 czerwca 2014 r. sygn. akt I GZ 129/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przyczyna uchybienia terminu ustała według oświadczenia skarżącego w dniu 8 lutego 2016 r. i tego też dnia skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, jak również uiścił wpis sądowy od skargi. Wniosek należy zatem rozpoznać merytorycznie. Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne czy klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r. sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). Jako przyczynę uchybienia terminu skarżący wskazał zły stan zdrowia, który uniemożliwił mu dokonanie formalności. Należy jednak zauważyć, że z nadesłanych zwolnień lekarskich wynika, iż jako wskazania lekarskie wpisano: "chory może chodzić". Z tej przyczyny argumentacja podniesiona przez skarżącego w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniona. Przesłanką przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej jest brak winy strony w uchybieniu terminu. W rozpatrywanej sprawie przyjąć należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło