IV SA/Wa 361/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata G. L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności aktu własności ziemi przyznaje adwokatowi G. L. z Z. [...] w W. przy ul. [...], ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł oraz kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) stanowiącą równowartość kwoty podatku od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. K. P. wniosła skargę na wyżej wymienioną decyzję. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2008 r. skarżącej zostało przyznane prawo pomocy w postaci m. in. w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu (k. 19-21). Pełnomocnikiem skarżącej z urzędu został adwokat F. D., a następnie adw. G. L. (pełn. k. 138) działający już po wydaniu w dniu 2 października 2008 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku oddalającego skargę. Pełnomocnik skarżącej adwokat G. L. pismem z 9 kwietnia 2008 r. (k. 166) sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wniósł o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały zapłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Miarodajne w tej mierze w niniejszej sprawie jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwane dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji 240 zł, natomiast stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, nie mniej niż 120 zł. Ponadto § 2 ust. 3 rozporządzenia stanowi, że w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Usługi prawnicze świadczone z urzędu, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), podlegają opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 250 p. p. s. a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia.