IV SA/Wa 369/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Sędziowie Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. B., T. W. i B. K. na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę - Dnia [...] września 2009 r. Rada Gminy R. podjęła uchwałę nr [...] w spawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie A. – część I (dalej zwaną "uchwałą"), (Dz.U. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...]). Skargę na powyższą uchwałę - po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "ustawą" - wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. B., T. W. i B. K. (dalej zwanymi "skarżącymi"). Zaskarżonej uchwale skarżący zarzucili naruszenie: 1. art. 17, art. 18, art. 19 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), dalej jako "upzp" i § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587), zwanego dalej "rozp", poprzez nie rozpatrzenie stanowiska stron wyrażonego w piśmie z dnia 2 października 2008 r., zawierającym uwagi i wnioski do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w szczególności: - naruszenie art. 17 i 18 upzp poprzez nierozpatrzenie uwag i wniosków złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - naruszenie art. 19 upzp poprzez niepowtórzenie czynności o których mowa art. 17 upzp w przypadku dokonania zmian w przedstawionym do uchwalenia projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; - naruszenie art. 17 pkt 1 upzp poprzez umieszczenie ogłoszenia w prasie innej niż miejscowa, tj. w "N.". 2. art. 6 w zw. z art. 1 ust. 2 upzp gdyż uchwała jest sprzeczna z potrzebami skarżących (jako społeczności lokalnej) oraz narusza prawa własności do nieruchomości, z których po wejście w życie uchwały nie będą mogli korzystać w sposób swobodny; 3. naruszenia przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", w szczególności: - art. 6 kpa poprzez zlekceważenie przepisów prawa materialnego, gdyż Rada Gminy nie wypełniła dyspozycji wskazanych w przepisach prawa materialnego; - art. 7 kpa poprzez nie podjęcie przez Radę Gminy wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i pominięciu w całości stanowiska skarżących ("łamanie prawa" przez R. D. właścicielkę działki ew. nr [...] położonej przy ul. [...] w R. prowadzącej na swej nieruchomości przedszkole); - art. 7 kpa in fine poprzez podjęcie zaskarżonej uchwały z naruszeniem interesu indywidualnego jak i interesu społeczności lokalnej powodującym dopuszczenie na obszarze objętym uchwałą do niemal nieograniczonego korzystania z nieruchomości i posadowionych na nich budynkach w celach działalności gospodarczej (dotychczasowo tereny objęte uchwałą służyły do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych mieszkańców gminy, zaś nieuciążliwa działalność gospodarcza była dopuszczana wyjątkowo i na niewielkim procencie powierzchni); - art. 8 kpa poprzez nie wzięcie pod uwagę przez Radę Gminy wniosków i uwag skarżących do projektu uchwały, a co więcej stanowisko organu jakoby żadne uwagi do projektu planu nie wpłynęły; - art. 10 kpa poprzez niewłaściwe dokonanie ogłoszeń, nie uwzględnienie stanowiska stron wyrażonego w piśmie z dnia 2 października 2008 r. i nie wezwanie skarżących do wzięcia udziału w dyskusji publicznej. Skarżący swój interes prawny wykazywali powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz Sądu Najwyższego Podnieśli, iż są właścicielami działek położonych na terenach objętych działaniem uchwały, więc mają interes prawny w niniejszej sprawie. Podsumowując, skarżący postawili tezę, iż wskazane naruszenia przemawiają za stwierdzeniem nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie art. 28 upzp. Ponadto wnieśli również o przeprowadzenie dowodu z załączonych do skargi dokumentów. Odnotowania wymaga również fakt, iż skarżący pomimo prawidłowego wniesienia skargi za pośrednictwem organu, dodatkowo skierowali skargę o identycznej treści bezpośrednio do Sądu. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi stwierdzając, co następuje: - skarżący nie wykazali w jaki sposób zarzucane nieprawidłowości zaskarżonej uchwały (oraz poprzedzającego jej podjęcie postępowania planistycznego) naruszają w chwili jej zaskarżenia interesy prawne lub uprawnienia skarżących (polegające na zaistnieniu związku między uchwałą a własną indywidualną, aktualnie istniejącą sytuacją prawną), a jedynie, że takie zagrożenie interesów może zaistnieć w przyszłości; - skarżący nie są właścicielami działek objętych uchwałą (są właścicielami działek sąsiadujących w odległości ok. 1,5 km od terenu I, ponad 1 km od terenu II i ok. 450 m od terenu III uchwały – M. B. jest właścicielem działki ew. nr [...], znajdującej się po północnej stronie działki ew. nr [...], natomiast B. K. i T. W. działki ew. nr [...] po południowej stronie działki ew. nr [...]); - działki ew. nr [...] i [...] objęte są obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] października 2005 r. w spawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych we wsi R. po zachodniej stronie A. – część I (położone są w obszarze oznaczonym jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, oznaczone symbolem MN; - przedmiotem skargi są zmiany miejscowego planu w odniesieniu do terenu IV, oznaczonego w planie jako teren zabudowy usługowej o symbolu OU, którego granice wyznaczają granice działki ew. nr [...] (na terenie działki ew. nr [...] nastąpiła zmiana przeznaczenia terenu, umożliwiająca wykorzystanie na przedszkole nie tylko 15 % ogólnej powierzchni użytkowej działki, ale całość nieruchomości); - funkcja oświatowa - przedszkole nie należy do inwestycji uciążliwych dla otoczenia, nie podlega bowiem przepisom rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2753 ze zm.); - zarówno w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy R. jak i Kierunkach rozwoju zagospodarowania przestrzennego gminy R. wśród uwarunkowań w zakresie jakości życia mieszkańców wymienia się lokalizację obiektów oświaty; - pismo z dnia 2 października 2008 r. było w rzeczywistości wezwaniem w trybie art. 101 ust. 1 ustawy do usunięcia naruszenia prawa dokonanego uchwałą nr [...] Rady Gminy R. z dnia [...] września 2008 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, więc Rada Gminy miała prawo nie udzielać na nie odpowiedzi; - obwieszczenie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu zostało wywieszone w dniu 21 listopada 2008 r. na tablicy ogłoszeń w Urzędzie Gminy R., zaś w prasie miejscowej ogłoszenie ukazało się w dniu 25 listopada 2008 r. ("N." obejmuje swym zasięgiem gminę R. i jest w niej dostępny, zaś "Kurier R." jest miesięcznikiem ukazującym się nieregularnie). Na rozprawie w dniu 7 czerwca 2010 r. skarżący wskazali, iż ich intencją było wniesienie jednej skargi. Skarżący M. B. potwierdził, iż w czasie posiedzenia Rady Gminy wnosił o wprowadzenie wymogów dotyczących zamontowania bariery dźwiękochłonnej. Skarżąca B. K. wskazała, iż również była obecna na sesji Rady Gminy. Natomiast skarżącej T. W. na sesji Rady nie było, jednakże potwierdziła, że wprowadzenie wymogów dotyczących osłony dźwiękochłonnej nie jest sprzeczne z jej interesem. Pełnomocnik organu wyjaśnił, iż "Kurier P.", w którym zamieszczono ogłoszenie jest pismem dostępnym w regionie i jest tygodnikiem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd orzekając w niniejszej sprawie uznał w pierwszym rządzie, iż skarżący – właściciele działek ew. nr [...] i [...] - mogą skutecznie wnieść skargę w myśl art. 101 ust. 1 ustawy. Miał przy tym na względzie, iż kwestie związane z zagospodarowaniem terenów sąsiednich (działki ew. nr [...]) mogą oddziaływać na zakres korzystania przez nich z prawa własności ich nieruchomości. Dokonana, bowiem kwestionowaną uchwałą zmiana planu, polegająca na wprowadzeniu przeznaczenia podstawowego: usługi oświaty – przedszkole z dopuszczeniem wbudowanego lokalu mieszkalnego zamiast dotychczasowej funkcji usługowej wbudowanej w obiekt podstawowy, o ile nie przekracza 15 % ogólnej powierzchni użytkowej, może skutkować zwiększeniem uciążliwości na tereny sąsiednie, co będzie się wiązać z zakresem korzystania z przyległych nieruchomości (art. 6 upzp). Wskazaną konstatację potwierdzają realia niniejszej sprawy. Oczywistym jest, iż zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna (z dopuszczeniem w niewielkim stopniu wykorzystywania obiektów do nieuciążliwej działalności usługowej) stanowi mniejszą potencjalną uciążliwość dla terenów przyległych niż funkcjonujące na stosunkowo niewielkiej działce przedszkole – planem dopuszczono wykorzystanie całego obiektu na działalność usługową w zakresie funkcji oświatowej (kwestie dowozu większej ilości dzieci, ich przebywanie na stosunkowo małym terenie poza budynkiem itp.). Bez znaczenia jest okoliczność, iż przedsięwzięcie normatywnie nie jest zaliczony do wymagających przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (jako mogące znacząco oddziaływać na środowisko). W takiej sytuacji uchwała narusza interes prawny skarżących (w zakresie dotychczasowej możliwości korzystania z nieruchomości z dopuszczeniem mniejszych potencjalnie uciążliwości), a więc mają oni interes prawny do wniesienia skargi. W tym zakresie Sąd nie podziela poglądów prezentowanych przez Radę Gminy, iż uchwała nie narusza interesu prawnego właścicieli sąsiednich nieruchomości. Choć nie sformułowano tego expressis verbis jednak z treści skargi wynika, iż przedmiotem zaskarżenia jest jedynie uchwała w zakresie, w jakim dotyczy ona zmiany planu, co do działki nr ew. nr [...] (teren IV). Stąd jedynie w tym zakresie Sąd rozpatrywał kwestie ewentualnego naruszenia interesu prawnego. Skuteczność jednak skargi uzależniona jest od tego czy naruszenie interesu prawnego skarżących nastąpiło w granicach prawa. Sąd oddalił skargę, gdyż brak jest przesłanek do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały. Trafnie podnoszą Skarżący, iż w trakcie procedury planistycznej naruszono tryb procedowania. Naruszenie to polegało na dokonaniu zmiany w projekcie planu na sesji poprzedzającej przyjęcie uchwały w przedmiocie planu. Zmiana ta dotyczyła wprowadzenia obowiązku zastosowania osłon dźwiękochłonnych na działce ew. nr [...]. W przypadku dokonania tego rodzaju zmiany, zasadnym byłoby ponowienie, w stosownym zakresie procedury planistycznej, w myśl art. 19 ust. 1 upzp (np. kwestia ponownego wyłożenia planu w części, w jakiej dotyczył działki ew. nr [...]). Jednak podnoszone konkretnie uchybienie procedurze, jako służące zapewnieniu zwiększenia ochrony przed uciążliwościami dla terenów sąsiednich, wiążące się z nałożeniem konkretnych obowiązków na każdoczesnego właściciela działki ew. nr [...] nie dotyczy interesu prawnego skarżących (wobec tego także jego naruszenia), nie może być więc przez nich skutecznie podnoszone. Na rozprawie skarżący potwierdzili, iż dwoje z nich było obecnych na sesji Rady Gminy, gdy podejmowano uchwałę w przedmiocie planu, a stosowna zmiana została wprowadzona na wniosek jednego z nich (okoliczności te w stosownym protokole z sesji Rady Gminy zostały odzwierciedlone jedynie stwierdzeniem, iż odbyła się dyskusja). W toku postępowania sądowego nie kwestionowali też, co do meritum, zasadności zastosowania urządzeń ochronnych (skarżąca T. W. potwierdziła na rozprawie dodatkowo, iż nie jest to sprzeczne z jej interesem). Nawet gdyby uznać, iż wskazane uchybienie wiąże się z interesem prawnym skarżących, rozważenia wymagałoby wówczas, czy wskazane uchybienie przesądza o wadliwości uchwały, czy jego ujawnienie powinno prowadzić do stwierdzenia jej nieważności. W myśl art. 28 ust. 1 upzp, nieważnością są dotknięte wyłącznie uchwały w przypadku istotnego naruszenia trybu ich uchwalania. W rozpoznawanej sprawie, okolicznością przesądzająca o tym, czy wskazane uchybienie ma charakter istotnego naruszenia, w myśl art. 28 ust. 1 upzp, jest ocena, jaki skutek wynika z braku ponowienia procedury. Uchwała nie została zaskarżona przez właściciela działki ew. nr [...], skąd wnosić należy, iż zaakceptował on kompromisowe rozwiązanie polegające na dopuszczeniu przez Radę poprzez przyjęcie stosownej uchwały działalności usługowej w zakresie funkcji oświatowej – przedszkole, pod warunkiem zastosowania urządzeń ochronnych. Nie zasadne są natomiast pozostałe zarzuty dotyczące naruszenia procedury przyjęcia uchwały w przedmiocie planu, w zakresie związanym z interesem prawnym skarżących (kwestia publikacji i nie rozpatrzenia uwag składanych na etapie uchwały w przedmiocie przystąpienia do zmiany planu) jak i zarzuty dotyczące naruszenia tzw. władztwa planistycznego (kwestia wadliwej lokalizacji terenów zabudowy usługowej o funkcji oświatowej przy terenach przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną). Ustalanie przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu, stosownie do art. 3 ust. 1 upzp, należy do zadań własnych gminy. Powołane uprawnienie planistyczne stanowi podstawę prawną do naruszania interesu prawnego podmiotów praw przysługujących do nieruchomości objętych planem miejscowym, jako instrumentem kształtowania sposobu gospodarowania przestrzenią. Uprawnienie to może być realizowane jedynie w interesie publicznym z uwzględnieniem zasad określonych w art. 1 ust. 2 upzp. W rozpoznawanej sprawie zakwestionowano lokalizację o odmiennych funkcjach w bezpośrednim sąsiedztwie. Jednocześnie przepisy szczególne nie określają normatywnych wymagań dotyczących ewentualnego sąsiedztwa tego rodzaju terenów, w tym w szczególności zakazów. Lokalizacji należy więc dokonywać z zachowaniem zasad ogólnych wynikających z ww. art. 1 ust. 2 upzp, w tym obowiązku uwzględniania wymagań ładu przestrzennego, urbanistyki architektury oraz walorów ekonomicznych przestrzeni i prawa własności (pkt 1, 6 i 7). Trzeba jednocześnie mieć na względzie, iż lokalizacja w sąsiedztwie terenów wymagających ochrony przed uciążliwościami (np. tereny zabudowy mieszkaniowej) obok terenów mogących generować pewne uciążliwości jest w szeregu przypadkach zasadne, z punktu widzenia interesu społeczności lokalnej, jaką jest gmina reprezentowana przez jej Radę. W wielu przypadkach interes większości mieszkańców przemawia za zlokalizowaniem np. obiektów służących opiece nad dziećmi, oświacie czy np. drobnym usługom lub handlowi w bliskości miejsc zamieszania. Z uwagi na zastany już charakter zagospodarowania terenu (np. stosunkowo zwarta zabudowa mieszkaniowa) nie zawsze jest możliwe odseparowanie tego rodzaju obiektów od terenów zabudowy mieszkaniowej strefami niwelującymi uciążliwość (np. pasy zieleni itp.) bez naruszenia postulatu bliskości tego rodzaju obiektów od miejsc zamieszkania. Przy tym interesy poszczególnych podmiotów społeczności lokalnej mogą być sprzeczne (żądanie zapewnienia pewnych funkcji w bliskości miejsca zamieszkania, z drugiej zaś postulat ochrony przed uciążliwościami dla nieruchomości bezpośrednio sąsiednich). Z uwagi na wynikający z powyższych uwarunkowań szeroki zakres uznaniowości rady gminy, odnośnie możliwości i zakresu ingerencji w chronione prawem uprawnienia podmiotów, których dotyczą bezpośrednio ustalenia planu zagospodarowania przestrzennego, prawodawca poddał szczególnym reżimom prawnym procedurę, w ramach której konsultuje się propozycje rozwiązań planistycznych, a następnie rada gminy może postanowić o nie nieuwzględnieniu części uwag. Procedura ta obejmuje obowiązek wyłożenia planu, organizacji dyskusji oraz wyznaczenia terminu składania uwag, rozpatrzenia nieuwzględnionych uwag na sesji oraz uzasadnienia nie uwzględnienia uwagi na piśmie w załączniku do uchwały (art. 17 pkt 10, 11, 14, art. 18 i art. 20 ust. 1 upzp). W tym świetle, w przypadkach wspomnianego szerokiego zakresu uznaniowości w procesie planistycznym (gdy określone rozwiązania nie wynikają z regulacji szczególnych), może być skutecznie podnoszony zarzut nie odniesienia się do konkretnych uwag, co do meritum w załączniku do uchwały o przyjęciu planu (w myśl art. 20 ust. 1 zd. 2 in fine), gdyż wskazuje to, iż nie zostały one stosownie wnikliwie rozważone. Przyjęte bowiem rozwiązania, jako ingerujące w prawnie chronione prawo podmiotowe powinny być uzasadnione względami racjonalnymi, odwoływać się do konkretnych faktów i okoliczności uwzględnianych przez radę gminę, jako przesłanka nieuwzględnienia uwagi (patrz tak samo odnośnie odrzucenia zarzutu wyrok NSA sygn. akt IV SA 1638/98 opubl. Lex nr 48261, wyrok NSA sygn. akt II OSK 145/09 opubl. w publicznie dostępnej elektronicznej bazie orzeczeń NSA). Inne rozumienie analizowanych regulacji oznaczałoby faktyczne ograniczenie zakresu nadzoru nad legalnością działania organów władzy publicznej, w zakresie, w jakim ingerują one w prawem chronione prawa podmiotowe. Wobec faktu, iż konkretne rozwiązania planistyczne jedynie w marginalnym stopniu mogą wynikać ze szczególnych rozwiązań normatywnych (patrz np. zakres ograniczeń na chronionych obszarach przyrodniczych, szczególne zakazy zabudowy obszarów zagrożonych powodzią, międzywali itp.), legalność uchwały dotyczącej planu w zakresie materialnoprawnym może być badana wyłącznie w kontekście stosownie szczegółowego i wnikliwego rozpatrzenia uwag, w ramach których określony podmiot sprzeciwia się ingerencji w jego prawa, natomiast organ uchwałodawczy przesądza, czy w interesie publicznym ingerencję tę uznać za uzasadnioną. Powyższa konstatacja prowadzi do wniosku, iż nie rozpatrzenie prawidłowo wniesionej uwagi w procedurze planistycznej, gdy orzeczenie oparte jest na zasadzie tzw. "władztwa planistycznego", zawsze stanowiłoby o naruszeniu władztwa planistycznego. Jednak tego rygorystycznego wymagania, mającego oparcie w procedurze upzp nie można interpretować rozszerzająco. W rozpoznawanej sprawie jest natomiast bezsporne, iż stosowne uwagi, w rozumieniu upzp, nie zostały wniesione w naznaczonym terminie w myśl art. 18 ust. 2 upzp. Wprawdzie Strona skarżąca podnosi, iż obowiązkiem Rady Gminy było wzięcie pod uwagę wcześniejszych pism (z dnia 2 października 2008 r. i 23 września 2008 r.) pomimo, iż nie zostały one wniesione w wymaganym terminie wskazanym w stosownym obwieszczeniu. Jednak, jak wskazano, ze względu na szczególny rygoryzm instytucji uwag (np. wspomniana kwestia obowiązku odniesienia się do nieuwzględnionych w załączniku do uchwały), nie można podzielić twierdzenia stron, iż Rada Gminy winna we własnym zakresie uzupełnić katalog uwag wniesionych w stosownym trybie o wszelkie inne wystąpienia związane z zagadnieniami dotyczącymi uchwalanego planu, nad którym aktualnie proceduje. Należy zauważyć, iż wnoszone w różnych okresach pisma i wystąpienia nie przesądzają, iż określone sugestie i żądania są podtrzymywane na dzień uchwalenia planu. Rada nie ma obowiązku z własnej inicjatywy prowadzić postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, gdyż wykraczałoby to poza ramy wynikające z procedury planistycznej, określonej w upzp, a przepisy kpa jak trafnie zauważono w odpowiedzi na skargę, nie mają w sprawie zastosowania. Jednocześnie należy odnotować, iż jak wynika z protokołu nr [...] z [...] sesji Rady Gminy R. z dnia [...] września 2009 r., co potwierdzają Skarżący, kwestia zastrzeżeń do zmiany planu podnoszonych przez okolicznych mieszkańców była faktycznie omawiana na sesji, czego efektem było m.in. wprowadzenie wcześniej wskazanych zmian. Nie można więc uznać, iż kwestia skonfrontowania interesów poszczególnych właścicieli nieruchomości (objętych zmianą i przyległych) była w ogóle rozważana przez radnych, czy domniemywać, jakoby analiza ta była pobieżna. Natomiast uzasadnienie ostatecznej konkluzji Rady Gminy (zmaterializowanej w postaci przyjęcia, w wyniku głosowania zmiany, planu w stosownej formie, bez uwzględnienia protestów skarżących) nie znalazło formalnego odbicia w uchwale jako nie uwzględnienie uwagi, z przyczyny nie wniesienia takowej, w stosownym trybie. Bez znaczenia jest podnoszona okoliczność, iż według twierdzeń skarżących przedszkole na działce ew. nr [...] działa obecnie nielegalnie. Wolą rady gminy może być bowiem, w granicach "władztwa planistycznego" usankcjonowanie wykorzystania terenu dla tego rodzaju działalności. Należy przy tym wskazać, iż nie zasadne są zarzuty odnośnie uchybienia przez organ gminy obowiązkowi właściwej publikacji informacji związanych z procedowaniem nad zmianą planu. Jak wynika z przedłożonej dokumentacji, stosowne informacje były publikowane: o przystąpieniu do sporządzenia planu w "N." z dnia [...] listopada 2008 r. i na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy R. w dniach 21 listopada – 18 grudnia 2008 r.; o wyłożeniu planu, publicznej dyskusji oraz terminie wnoszenia uwag w "Kurierze P." nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. i na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy R. w dniach 15 czerwca – 18 sierpnia 2009 r. Wskazane obwieszczenia czynią zadość wymaganiu ogłoszenia w prasie miejscowej (art. 17 pkt 1, 10, 11 upzp). Bezzasadne, w świetle treści regulacji normatywnej, jest formułowanie tezy o obowiązku publikacji obwieszczenia w określonym, czytanym przez zainteresowanego, tytule prasowym. Jedynie na marginesie należy odnotować, iż zawarta w obwieszczeniach informacja, stosunkowo skutecznie docierała do skarżących, o czym może świadczyć treść pisma z dnia 9 grudnia 2009 r. Wobec powyższych okoliczności nie sposób uwzględnić zarzutu naruszenia władztwa planistycznego poprzez zlokalizowanie terenów o różnych funkcjach w sąsiedztwie. Tego rodzaju rozwiązanie nie jest bowiem zabronione, a brak przesłanek dla uznania, iż kwestie zasadności jego przyjęcia nie zostały dostatecznie wnikliwie rozważone. Sąd nie dopatrzył się z urzędu innych niż wskazane wyżej naruszeń w procedowaniu Rady Gminy nad przyjęciem zaskarżonej uchwały. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.