IV SA/Wa 3743/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. B. na działanie Ministra Rozwoju postanawia odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 Postanowieniem z 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił D. B. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Postanowieniem z 4 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. B. na działanie Ministra Rozwoju jako niedopuszczalną. Wraz z zażaleniem z dnia 12 kwietnia 2016 r. na postanowienie z dnia 3 marca 2016 r. skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z 19 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 681/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie D. B. na postanowienie z 3 marca 2016 r. w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy. NSA po przeanalizowaniu przedmiotu skargi, stwierdził, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zasadnie zatem sąd pierwszej instancji odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy ze względu na oczywistą bezzasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że wobec prawomocnego rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego postanowieniem z 3 marca 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3743/15, wniosek skarżącego z 12 kwietnia 2016 r. został złożony w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a". Zgodnie z tym przepisem postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zaakcentować w tym miejscu należy, że pod pojęciem "zmiany okoliczności sprawy" należy rozumieć wszelkie zmiany występujące zarówno w okolicznościach faktycznych sprawy, jak i w obowiązującym prawie, które legły u podstaw poprzednio wydanego rozstrzygnięcia. Ponadto muszą to być takie zmiany okoliczności, które uzasadniają zmianę wydanego wcześniej rozstrzygnięcia. W istocie chodzi więc o czynniki, które odnoszą się do zasadności utrzymania w obrocie prawnym wydanego postanowienia. Dla porządku należy wskazać, że w myśl art. 247 p.p.s.a, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Przenosząc powyższe rozważania na kanwę rozpoznawanego wniosku Sąd stwierdził, że nie uległy zmianie okoliczności faktyczne sprawy, które legły u podstaw postanowienia z 3 marca 2016 r. Postanowieniem tym Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi. Trafność takiego stanowiska potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 19 lipca 2016 r. sygn. akt I OZ 681/16. NSA w orzeczeniu tym szczegółowo przeanalizował przedmiot skargi. NSA stwierdził, co następuje: "W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest pismo Dyrektora Departamentu Ministerstwa Gospodarki z dnia [...] września 2015 r. znak [...], [...], stanowiące odpowiedź organu na "ostateczne wezwanie przesądowe do usunięcia sprzeczności z prawem przez [A] dopełnienie, bez zbędnej zwłoki, obowiązku z art. 32 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 6 w zw. z art. 29-30 i w zw. z art. 7 ust. 1 i 12 ust. 1 ustawy (z dnia 9 kwietnia 2010 r. o udostępnianiu informacji gospodarczych i wymianie danych gospodarczych) wobec 2 podmiotów nadzorowanych: 1. Rejestr Dłużników ERIF Biuro Informacji Gospodarczej S.A., 2. Biuro Informacji Gospodarczej Indor Monitor S.A. (...)"., w szczególności poprzez wykonanie szeregu wymienionych w piśmie czynności. W uzasadnieniu skargi Ministrowi zarzucono zaniechanie wykonania czynności nadzoru nad wymienionymi biurami informacji gospodarczej. Mając na uwadze zakres kognicji sądów administracyjnych określony w art. art. 3 § 2 p.p.s.a. nie można zatem uznać, że przedmiot niniejszej skargi stanowi akt lub czynność, o których mowa w tym przepisie, lub też bezczynność z zakresie podlegającym kontroli sądu administracyjnego. Uprawnienia nadzorcze Ministra nie podlegają monitorowaniu przez osoby trzecie. Wobec tego stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zasadnie zatem Sąd I instancji na podstawie art. 247 p.p.s.a. odmówił przyznania prawa pomocy ze względu na oczywistą bezzasadność skargi". Wobec tego kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie mógł zostać uwzględniony z uwagi na to, że w sprawie nie doszło do zmiany jakichkolwiek okoliczności, które miałyby wpływ na jego uwzględnienie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2008 r., sygn. akt I OZ 763/08, z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 208/09 oraz z 13 lutego 2015 r. sygn. akt II OZ 97/15, z 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OZ 321/16 wskazane orzeczenia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 165 a contrario w związku z art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.