IV SA/Wa 3861/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku C. z siedzibą w G. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi C. z siedzibą w G. na decyzję Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary administracyjnej na przewoźnika postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 czerwca 2016 r. odrzucił skargę C. z siedzibą w G. (dalej zwana "skarżącą") z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pełnomocnik skarżącej wnioskiem z 25 lipca 2016 r. (nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym) zwrócił się o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W uzasadnieniu wskazał, że nie mógł nawiązać kontaktu z przedstawicielem reprezentującym skarżące przedsiębiorstwo, bowiem przebywał on w G. na terenie [...]. Natomiast po przyjeździe do Polski uiścił on niezwłocznie należny wpis sądowy. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są, zgodnie z art. 87 P.p.s.a., złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu oraz równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej. Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie. W tym miejscu należy podkreślić, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Jedynie, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 295/14). W ocenie Sądu wniosek skarżącej spełnia tylko dwie z powyżej wymienionych przesłanek, warunkujących przywrócenie uchybionego terminu. Mianowicie skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu z zachowaniem ustawowego terminu, czyli w terminie 7 dni od momentu doręczenia odpisu postanowienia odrzucającego skargę oraz dopełniła czynności, dla których określony był przedmiotowy termin, czyli uiściła należny od skargi wpis sądowy. Skarżąca nie uprawdopodobniła natomiast braku jej winy w uchybieniu terminu. Rozpatrując wniosek o przywrócenie terminu złożony przez pełnomocnika skarżącej należy zauważyć, iż jako przyczynę uchybienia terminowi wskazano brak możliwości nawiązania kontaktu ze stroną skarżącą ze względu na fakt przebywania jej reprezentanta na terenie [...]. Z dokumentów nadesłanych do akt sądowych sprawy przez pełnomocnika skarżącej wynika, że został on ustanowiony do reprezentowania skarżącej, której siedziba położona jest w G. na [...] i tam prowadzi ona swoją główną działalność. Powyższe zostało również potwierdzone przez pełnomocnika w przedmiotowym wniosku, w którym stwierdzono, iż konieczność osobistego prowadzenia przedsiębiorstwa wymaga od założyciela stałej obecności w G. Pełnomocnik skarżącej miał zatem świadomość, iż reprezentant skarżącej przebywa głównie na terenie [...] w związku z prowadzoną działalności, a tylko sporadycznie przyjeżdża na teren Polski. Nie można zatem uznać za zasadne stanowiska, iż pełnomocnik skarżącej miał możliwość nawiązania kontaktu ze swoim mocodawcą tylko w przypadku gdy jej reprezentant przebywa na terenie Polski. Należy podkreślić, iż w sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik kryterium braku winy w uchybieniu terminu należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności, jakiego można wymagać od profesjonalnych uczestników obrotu prawnego. To na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek zadbania o prawidłowe i terminowe dokonanie czynności procesowych. Pełnomocnik profesjonalnym, jakim jest radca prawny, podlega większym wymaganiom w związku z posiadaną przez siebie wiedzą z zakresu prawa i znajomości procedury sądowej. Tym samym taki pełnomocnik winien dołożyć należytej staranności przy podejmowaniu wszelkich działań na rzecz mocodawcy. Zgodnie z poglądem reprezentowanym w orzecznictwie do obowiązków profesjonalnego pełnomocnika, należycie dbającego o interesy swojego mandanta, należy właściwe zorganizowanie pracy kancelarii (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 184/09, z 26 stycznia 2016 r. sygn. akt I FZ 575/15). W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także odpowiednia organizacja kontaktów ze swoim mocodawcą. Wiąże się to z odpowiedzialnością za prowadzenie sprawy strony skarżącej oraz odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego. Zaniedbania w tym zakresie stanowią zawinioną przyczynę uchybienia terminu. Z uwagi na powyższe argumentacja pełnomocnika skarżącej, iż nie mógł się on skontaktować ze reprezentantem skarżącej, który przebywał na [...] nie zasługiwała na uwzględnienie. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży bowiem obowiązek takiego zorganizowania pracy, by w sposób właściwy zadbać o interesy strony (mocodawcy). Skoro pełnomocnik wiedział, iż skarżąca prowadzi swoją główną działalności poza terytorium Polski to powinien był również przewidzieć konieczność kontaktów z reprezentantem skarżącej, gdy przebywa on na terytorium [...]. W świetle zatem przedstawionych okoliczności uznać należało, iż w sprawie nie zachodzą przesłanki warunkujące przywrócenie skarżącej terminu do uiszczenia wpisu. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że za uchybienie terminu nie ponosi winy. Sąd, mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.