IV SA/Wa 501/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części wsi K. postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 16 stycznia 2015 r. J. K. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części wsi K. Zarządzeniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do udzielenia informacji – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi – czy przed wniesieniem do Sądu skargi na powyższą uchwałę Rady Gminy S., występował do wymienionego organu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) z wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia naruszonego zaskarżoną uchwałą i ewentualnie nadesłanie tego wezwania bądź jego odpisu z adnotacją organu wskazującą na datę złożenia tegoż wezwania. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący pozostawił bez odpowiedzi powyższe wezwanie Sądu. Natomiast organ w odpowiedzi na skargę podniósł, że skarżący nie występował do Rady Gminy S. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa ustaleniami przyjętymi zaskarżoną uchwałą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W świetle art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części wsi K., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wezwanie na piśmie – przed wniesieniem skargi do Sądu – właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.). Stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który ma zastosowanie do skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie, rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/09, LEX nr 515664). Takie też stanowisko zostało zaprezentowane i przekonywująco uzasadnione w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, LEX nr 260435 (ONSAiWSA z 2007 r., z. 3, s. 60 i ZNSA z 2007 r., z. 2, s. 83). Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie wyczerpanie środków zaskarżenia wymagało, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym czynność ta powinna być dokonana przed wniesieniem skargi do Sądu. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału aktowego jednoznacznie wynika, że przed wniesieniem skargi do Sądu na uchwałę Rady Gminy S. z dnia [...] października 2014 r., skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 101 ust. 1 wymienionej ustawy. Za takie wezwanie nie można uznać pisma skarżącego z dnia 18 listopada 2014 r. – znajdującego się w aktach administracyjnych – wzywającego Wójta Gminy S. o "wyjaśnienie sytuacji, która jest dla mnie niezrozumiała i powstała w wyniku przygotowanego projektu planu zagospodarowania przestrzennego i podjętych ostatnio uchwał. Nie rozumiem planów działań Urzędu Gminy w tej sprawie. Chodzi o moje działki [...] i [...] i możliwość dokupienia części działki [...] przylegającej do mojej działki [...] i [...].", ponieważ nie spełnia ono przesłanek określonych w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gdyż Wójt Gminy nie jest organem gminy, lecz organem wykonawczym gminy. Ponadto z brzmienia powołanego przepisu art. 101 ust. 1, w świetle którego "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego" jednoznacznie wynika, że zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego można po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, nie zaś po wezwaniu do udzielenia informacji. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.