IV SA/Wa 502/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Krzycki po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S. G. i J. W. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do złożenia skargi kasacyjnej Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", utrzymał w mocy swoje orzeczenie z [...] lipca 2009 r., którym odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika Miasta i Gminy w A. z [...] grudnia 1977 r. o przejęciu na rzecz Państwa gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,71 ha, bez budynków położonego we wsi C., stanowiącego własność p. K. G. Skargę na powyższą decyzję skutecznie wniosła S. G. i J. W. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W dniu 20 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w niniejszej sprawie, którym oddalił skargę. Pełnomocnik skarżącej wystąpił o sporządzenie uzasadnienia i jego doręczenie. Doręczenie uzasadnienia pełnomocnikowi skarżącej adw. J. C. nastąpiło w dniu 19 kwietnia 2013 r. (k.129 akt). Wyrok uprawomocnił się z dniem 21 maja 2013 r. Następnie w dniu 19 sierpnia 2013 r. S. G. złożyła do tutejszego Sądu pismo o nazwie "kasacja wyroku sygn. akt IV SA/Wa 502/12", w którym wnosiła o unieważnienie wyroku oraz podała, że przyczyną nie złożenia kasacji był jej stan zdrowia. Na tę okoliczność przedłożyła kartę informacyjną z [...] Sp. z o.o. w C. (k.136). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 0, poz. 270 ze zm. - dalej:"p.p.s.a."), Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli ta nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie bez swojej winy. Według powyższego przepisu konieczną, a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu, jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności. Stosownie zaś do treści przepisu art. 87 § 2 p.p.s.a. na stronie ciąży obowiązek uprawdopodobnienia braku winy, natomiast Sąd rozpoznając wniosek strony musi ocenić, czy w terminie przewidzianym do dokonania czynności nastąpiła taka przeszkoda. W realiach niniejszej sprawy skarżąca powołuje się na swój stan zdrowia. Dokumentuje to kartą informacyjną z [...] Sp. z o.o. w C. z dnia 27 lipca 2013 r. Z okazanej karty wynika, że skarżąca przebywała tam w okresie od 6 lipca 2013 r. do 27 lipca 2013 r. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 27 marca 2013 r. odpis uzasadnienia wyroku został przekazany pełnomocnikowi skarżącej w dniu 19 kwietnia 2013 r. Potwierdza to zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 129). Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 20 maja 2013 r. W niniejszej sprawie skarżąca miała ustanowionego pełnomocnika, który był uprawniony do wniesienia skargi kasacyjnej na mocy art. 244 § 2 w zw. z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. Nawet w sytuacji wypowiedzenia pełnomocnictwa przez adwokata, zgodnie z art. 42 § 2 p.p.s.a. powinien on działać za stronę jeszcze przez dwa tygodnie, chyba że mocodawca zwolni go od tego obowiązku. O takiej sytuacji nie ma informacji w aktach sprawy. Przytoczone fakty wskazują jednoznacznie, że skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika miała czas i środki, w postaci fachowej obsługi prawnej, by wnieść skargę kasacyjną w terminie 30 dni od doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem, zgodnie z zasadami przyjętymi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi m.in. przymus adwokacki (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze działanie skarżącej przez pełnomocnika, Sąd pragnie zaznaczyć, że skutki ewentualnych zaniedbań z jego strony obarczają w pełni mocodawczynię. Jednak z akt sprawy nie wynika, by taka okoliczność zaistniała. Mając na uwadze treść art. 86 § 1 p.p.s.a., zdaniem Sądu przebywanie skarżącej w sanatorium już w okresie kiedy nie było możliwe terminowe złożenie skargi kasacyjnej nie usprawiedliwia przywrócenia terminu do jej złożenia. W tym stanie sprawy strona ponosi pełną winę za nie złożenie skargi w przewidzianym terminie. W orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że nie każde niedomaganie zdrowotne uzasadnia brak winy w dokonaniu czynności po terminie. Zasadne jest tylko takie, które uniemożliwia obłożnie chorej osobie dokonania czynności osobiście i to w przypadku braku możliwości wyręczenia przez inną osobę. Zgodnie z panującym w orzecznictwie poglądem przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem okoliczności podane przez skarżącą w żaden sposób nie kwalifikują się do uwzględnienia jej wniosku. W świetle przedstawionych uwag stwierdzić należało, że powołane przez stronę okoliczności nie uprawdopodobniały braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Skarżąca wywodziła, że opóźnienie było spowodowane jego stanem zdrowia, który wykluczał terminowe złożenie środka odwoławczego. Podkreślenia wymaga, że choroba nie stanowi samodzielnej przesłanki przywrócenia terminu, w tym sensie, że musi ona stanowić przeszkodę w podjęciu czynności procesowej, której przy dołożeniu należytej staranności nie dało się usunąć (por. np. postanowienia NSA: z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FZ 643/11 i z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 858/11 - treść orzeczeń dostępna w CBOSA). Konieczne jest zatem uprawdopodobnienie nie tylko samego faktu choroby, ale także wpływu stanu zdrowia na niemożność działania. Usprawiedliwienia dla przywrócenia terminu nie mogła zatem stanowić argumentacja ograniczająca się do stwierdzenia, że stan zdrowia uniemożliwił wniesienie skargi kasacyjnej. Przebywanie w sanatorium po terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, w sytuacji kiedy za stronę mógł działać pełnomocnik nie usprawiedliwia braku winy skarżącej, a tym samym przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Przyczyna uchybienia terminowi wskazana przez stronę, oprócz tego, że nie została w jakikolwiek sposób uprawdopodobniona, nie wyjaśniała w istocie, dlaczego podjęcie czynności procesowej w przewidzianym do tego terminie nie było możliwe. Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia