IV SA/Wa 508/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na uchwałę Rady Gminy [...] z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. Uchwałą z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] Rada Gminy [...] uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenów położonych we wsi [...] po zachodniej stronie [...] – część I. Pismem z dnia 29 stycznia 2016 r. A.D. wniosła skargę na powyższą uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem skargi skarżąca pismem z dnia 5 listopada 2015 r. wezwała organ do usunięcia naruszenia interesu prawnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. – o samorządzie gminnym (Dz. U. 2015 r., poz. 1515 ze zm.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi jako wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 52 § 3 stanowi, że jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynność o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynność – do usunięcia naruszenia prawa. Sąd po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. Zgodnie z art. 52 § 4 p.p.s.a., w przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Stosownie do art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. – o samorządzie gminnym (Dz. U. 2015 r., poz. 1515 ze zm.), zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 4 i wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., mają taki sam charakter prawny i służą temu samemu celowi, którym jest wykorzystanie możliwości załatwienia sprawy przez organ bez konieczności wnoszenia skargi do sądu. Z tego względu nie ma podstaw do wyłączenia stosowania art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku wnoszenia skargi na uchwałę organu gminy. Przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżący ma obowiązek wezwać organ do usunięcia naruszenia i to wezwanie ma być bezskuteczne. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że kwestia udzielenia odpowiedzi na to wezwanie pozostaje otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od dnia doręczenia tej odpowiedzi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2013 r. sygn. akt II FSK 2140/12, Lex nr 1318864). Podkreślenia wymaga, że okoliczność, iż przepis art. 102a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym wyłącza stosowanie art. 52 § 3 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach, o których mowa w art. 10 ustawy o samorządzie gminnym, oznacza tylko tyle, że w tych sprawach nie stosuje się wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a. Uchwała rady gminy nie przestaje jednak być innym aktem, o którym mowa w art. 52 § 4 p.p.s.a., a wobec tego należy do przypadków, do których odnosi się przepis art. 53 § 2 tej ustawy (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2006 r. sygn. akt II OSK 1009/06, ONSAiWSA 2007/2/30). Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy zauważyć należy, że skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 5 listopada 2015 r., konsekwencją czego było rozpoczęcie biegu 60-dniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Termin ten upłynął z dniem 4 stycznia 2016 r., gdyż organ nie udzielił skarżącej odpowiedzi na wezwanie, a zatem bieg ww. terminu do wniesienia skargi nie został przerwany. Dlatego też skarga złożona w dniu 29 stycznia 2016 r. została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.