IV SA/Wa 520/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Zarządu Dzielnicy W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podmiotu zobowiązanego do uiszczenia opłaty za usunięcie drzew postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 10 marca 2011 r. Zarząd Dzielnicy W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., którą uchylono decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2010 r. ustalającą, że podmiotem zobowiązanym do uiszczenia należności za usunięcie drzew z terenu planowanej budowy Terminala II wykonywanej w ramach rozbudowy portu lotniczego [...] jest Przedsiębiorstwo Państwowe "[...]" z siedzibą w W. i przekazującą sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę SKO w W. wniosło o jej odrzucenie, bowiem Zarząd Dzielnicy W. nie jest stroną w sprawie w myśl art. 28 Kpa, ewentualnie o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu, ze względu na brak legitymacji skargowej Zarządu Dzielnicy W. Wyjaśnienia wymaga, że formalnym warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wniesienie jej przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 lub § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Skarżącym, o którym mowa w art. 50 § 1 Ppsa jest podmiot, który ma interes prawny w złożeniu skargi, rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków, a zakończonym aktem lub czynnością lub bezczynnością. Skarga może zatem dotyczyć tylko jego własnej sprawy administracyjnej rozumianej jako możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot. Oznacza to, że dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony również obiektywnego porządku prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2004). W niniejszej sprawie Zarząd Dzielnicy W. nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii. Przepisy ustawy Ppsa nie przyznają bowiem Zarządowi Dzielnicy W. w niniejszej sprawie legitymacji procesowej. Skarżący jako strona nie został również potraktowany przez organy orzekające w sprawie, bowiem nie została mu doręczona zaskarżona decyzja. Legitymacji procesowej nie przyznają skarżącemu przepisy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. Nr 151 poz. 1220 ze zm.), która stanowiła materialnoprawną podstawę do orzekania w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 83 i 84 tej ustawy stroną postępowania w przedmiocie usunięcia drzew i krzewów jest posiadacz nieruchomości, a jeżeli nie jest on jednocześnie właścicielem lub użytkownikiem wieczystym - to także jej właściciel. Z akt sprawy nie wynika, by skarżący należał do podmiotów z wymienionych kategorii, wobec czego pismem z dnia 14 kwietnia 2011 r. został wezwany przez Sąd do wykazania interesu prawnego do wniesienia skargi w powyższej sprawie. Wezwanie to pozostało jednak bez odpowiedzieli. Należy również mieć na względzie, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtowana jest zasada, że organ administracji publicznej, który z mocy przepisów prawa został powołany do rozstrzygania sprawy w pierwszej instancji, nie ma uprawnienia do kwestionowania, w trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozstrzygnięcia wydanego przez organ II instancji (por. uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. OSP 1/03). Stanowisko to jest obecnie powszechnie akceptowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. m. in. orzeczenia NSA z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt I OSK 1396/09, z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt I OSK 1461/09). W niniejszej sprawie decyzję w I instancji wydał Prezydent Miasta W., zaś skarżącym jest Zarząd Dzielnicy W. Analiza statutu miasta W., uchwalonego uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...] poz. [...]) wskazuje, że dzielnica jest jednostką pomocniczą miasta W. (§ 2 ust. 11). Przepis § 3 ust. 1 statutu stanowi zaś, że miasto wykonuje zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność poprzez swoje organy i poprzez organy dzielnic, natomiast § 2 ust. 13 stanowi, że przez zarząd dzielnicy należy rozumieć organ wykonawczy dzielnicy miasta W. Zarząd dzielnicy odpowiada przed Prezydentem lub właściwym zastępcą Prezydenta. Działalność organów dzielnic podlega nadzorowi organów Miasta na zasadach określonych w statutach dzielnic (§ 47 ust. 1). Podsumowując, biorąc pod uwagę zapisy statutu W., stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie organ I instancji, przy pomocy swojej jednostki pomocniczej, kwestionuje rozstrzygniecie organu II instancji. Na zakończenie należy także zaznaczyć, że co do zasady w przypadku stwierdzenia braku legitymacji skargowej wniesiona skarga podlega oddaleniu wyrokiem. Nie dotyczy to jednak sytuacji, kiedy skargę wnosi podmiot, który nie mieści się w żadnej kategorii podmiotów określonych w art. 50 § 1 ustawy Ppsa (patrz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 227-228). Tak też jest w niniejszej sprawie, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa orzekł jak w sentencji.