IV SA/Wa 527/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej - oddala skargę - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z [...] grudnia 2011 r. - zaskarżonym skargą przez J. C. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy W. z [...] lipca 2011 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie oraz zmianie sposobu użytkowania istniejącego budynku gospodarczego na budynek mieszkalny, jednorodzinny, wolnostojący (...) na terenie działki nr [...] położonej w obrębie M., gmina W. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Kolegium - przytaczając treść art. 113 § 1 K.p.a. - wyjaśniło, że w załączniku nr 2 do decyzji Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. o warunkach zabudowy, podano nieprawidłowo numer działki, której decyzja ta dotyczy. Zamiast prawidłowo wskazać działkę o nr [...], podano nr [...]. Błąd ten ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej, a wydanie postanowienia w oparciu o art. 113 K.p.a. nie prowadzi do zmiany rozstrzygnięcia. W skardze do Sądu J. C. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z [...] grudnia 2011 r. oraz o uchylenie decyzji Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. o warunkach zabudowy. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał liczne zarzuty dotyczące nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji z [...] października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - w odpowiedzi na skargę - wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. skarżący poparł skargę i zakwestionował przebieg granicy między należącą do niego działką nr [...], a działkami uczestniczki postępowania E. B. (na rzecz, której została wydana decyzja z [...] października 2009 r.). Nadto skarżący podniósł szereg okoliczności świadczących w jego ocenie o nagannym zachowaniu uczestniczki postępowania, związanym z korzystaniem z nieruchomości. Na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r. uczestniczka postępowania E. B. wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej w skrócie: "P.p.s.a.", sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy zakreślonej skargą, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 P.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, iż postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. odpowiada prawu. Podstawę prawną rozstrzygnięcia w sprawie stanowił przepis art. 113 § 1 K.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w powołanym przepisie są, zatem błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, np. dodawania lub dzielenia (tak np. wyrok NSA z 20 lipca 2010 r., sygn. akt I OSK 323/10), a błąd pisarski - widoczne, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widocznie niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (tak np. wyrok NSA z 1 września 2011 r., sygn. akt I OSK 1451/10). Inne oczywiste omyłki to omyłki stojące na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi, a więc tylko omyłki polegające na tym, że w decyzji wyrażono coś, co jest widocznie niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie w decyzji, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa (tak np. wyrok NSA z 21 września 2012 r., sygn. akt II OSK 940/11). W rozpoznawanej sprawie organ dokonał sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej polegającej na przytoczeniu niewłaściwego numeru działki w załączniku nr 2 do decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] października 2009 r. Zauważyć należy, że oznaczenie numeru działki stanowi istotny element rozstrzygnięcia, gdyż konkretyzuje dopuszczalność lokalizacji określonego przedsięwzięcia, w precyzyjnie oznaczonym miejscu. Nie można w decyzji czy to lokalizacyjnej (także o warunkach zabudowy) czy też dotyczącej pozwolenia na budowę, numerów określających poszczególne działki, na których jest planowana lub ma być realizowana inwestycja, utożsamiać inaczej aniżeli, jako konkretna powierzchnia gruntu-nieruchomość z wszelkimi tego konsekwencjami wynikającymi z przepisów prawa. Numer działki funkcjonuje w obrocie prawnym, jako nazwa własna, określająca konkretną wielkość i ukształtowanie terenu, z czym wiążą się konkretne prawa. Zatem sprostowanie decyzji w trybie art. 113 § 1 K.p.a. nie może - co do zasady - dotyczyć numeru działki, bowiem w takim zakresie nie podpada to pod pojęcie błędu czy omyłki w rozumieniu wskazanej wyżej normy (tak np. wyrok NSA z dnia 3 grudnia 2010 r., sygn. akt II OSK 1950/10 czy wyrok NSA z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II OSK 1439/08). W niniejszej sprawie jednak sprostowanie dotyczy załącznika nr 2 do decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, stanowiącego analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. W osnowie decyzji Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. wyraźnie i w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wskazano, że po rozpoznaniu wniosku E. B. ustala się (cyt.): "warunki zabudowy dla działki nr ew. [...] w obrębie geodezyjnym M. gmina W., oznaczonej literami ABCD na mapie stanowiącej załącznik graficzny do niniejszej decyzji. Inwestor wystąpił o wydanie warunków zabudowy dla działki [...], w trakcie prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie dokonał podziału nieruchomości, w wyniku którego część działki, na której znajduje się budynek, dla którego wydaje się decyzje, otrzymała nr [...] ". Zacytowane powyżej ustalenia, wskazane w decyzji, znajdują uzasadnienie w aktach sprawy. W tej sytuacji należało, zatem uznać, że powołanie w załączniku nr 2 do decyzji Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. numeru działki, dla której wydaje się wskazaną decyzję, jako nr [...] stanowi oczywistą omyłkę pisarską wymagającą sprostowania. Skoro istotną cechą błędu pozwalającą na zastosowanie trybu sprostowania na podstawie art. 113 § 1 K.p.a. jest jego oczywistość, to w niniejszej sprawie właśnie z taką sytuacją mamy do czynienia. W ocenie Sądu sprostowanie, którego dokonano postanowieniem Wójta Gminy Wiązowna z [...] lipca 2011 r. utrzymanym następnie w mocy zaskarżonym postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] grudnia 2011 r. należy rozpatrywać w kategorii oczywistej omyłki i nie stanowi ono ingerencji w merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy, mimo, że dotyczy numeru działki. Odnosząc się natomiast do zarzutów skarżącego przedstawionych w skardze dotyczących legalności decyzji Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. o warunkach zabudowy oraz zarzutów podniesionych na rozprawie w dniu 13 listopada 2012 r., wyjaśnić należy, że zarzuty te pozostać muszą poza oceną Sądu, albowiem wykraczają one poza zakres niniejszego postępowania sądowego. Postępowanie o ustalenie warunków zabudowy zakończone decyzją Wójta Gminy W. z [...] października 2009 r. stanowiło odrębne od niniejszego, postępowanie administracyjne. W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 151 P.p.s.a. skargę, jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw, oddalił.