IV SA/Wa 620/11
PostanowienieWSA w Warszawie2011-07-06
Skład orzekający: Marta Laskowska – Pietrzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi powinien zostać uwzględniony, jeśli strona błędnie zaadresowała przesyłkę z uzupełnieniem, ale organ administracji znacząco opóźnił jej przekazanie do sądu?Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi został uwzględniony, ponieważ mimo błędnego zaadresowania przesyłki przez stronę, kluczowe znaczenie miało opieszałe działanie organu administracji, który znacząco opóźnił przekazanie uzupełnienia do sądu. To opóźnienie organu, a nie błąd strony, doprowadziło do uchybienia terminu, co uzasadnia przywrócenie terminu na podstawie art. 86 § 1 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. wezwano go do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie ośmiu odpisów. Skarżący wysłał odpisy 29 kwietnia 2011 r., ale błędnie zaadresował je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zamiast bezpośrednio do Sądu. Kolegium otrzymało przesyłkę 4 maja 2011 r., ale przekazało ją do Sądu dopiero 2 czerwca 2011 r. Sąd odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braku formalnego w terminie. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na błąd w adresowaniu i opieszałość Kolegium.Rozstrzygnięcie
Przywrócono termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska – Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. M. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi w sprawie ze skargi P. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: przywrócić termin do uzupełnienia braku formalnego skargi.
Dnia 16 marca 2011 r. (data stempla pocztowego) P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2011 r. w przedmiocie uchylenia decyzji z dnia [...] września 2008 r. ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na realizacji sześciu budynków jednorodzinnych w zabudowie szeregowej w formie dwóch zespołów, z elementami zagospodarowania terenu, z sieciami infrastruktury technicznej na działce ew. nr [...] w dzielnicy U. w W., zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r.
Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2011 r. wezwano Skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie ośmiu odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem. Wezwanie doręczono Skarżącemu dnia 26 kwietnia 2011 r.
Sąd postanowieniem z dnia 31 maja 2011 r. odrzucił skargę z uwagi na nie uzupełnienie braku formalnego skargi oraz postanowił o zwrocie Skarżącemu kwoty 200 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone Skarżącemu dnia 8 czerwca 2011 r. (k. 24).
W dniu 15 czerwca 2011 r. (data stempla pocztowego na kopercie - k. 27) Skarżący wniósł do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że brak formalny uzupełnił w terminie, gdyż dnia 29 kwietnia wysłał osiem odpisów skargi do Sądu, jednakże na kopercie wpisał ul. [...] w W. (przy której siedzibę ma Samorządowe Kolegium Odwoławcze). Taki sposób zaadresowania skargi wynikał z mylnego przekonania Skarżącego, że uzupełnienia należy dokonać za pośrednictwem organu administracji. Przesyłka z odpisami skargi nie została zwrócona. Skarżący podjął próbę ustalenia, czy Kolegium otrzymało przesyłkę, ale bez efektu. Wskazał, iż miał zamiar popierać skargę (uiścił wpis w terminie), błąd popełnił w dobrej wierze, który wynikł z faktu, że nie jest prawnikiem, i nie orientuje się w procedurze.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. dnia 2 czerwca 2011 r. przekazało odpisy skargi które wpłynęły do organu dnia 4 maja 2011 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie przy tym do art. 87 § 1 i 2 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ustawa wymaga także, by równocześnie z wnioskiem dokonano czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4 wspomnianego przepisu).
W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, aby wniosek mógł zostać uwzględniony.
W rozpoznanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu został złożony w przewidzianym przez ustawodawcę terminie (Skarżący o uchybieniu terminu dowiedział się w dniu doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi - 8 czerwca 2011 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu wniósł dnia 15 czerwca 2011 r.). Zatem należało uznać, iż złożenie wniosku nastąpiło w wymaganym w art. 87 § 1 ppsa siedmiodniowym terminie od czasu ustania przyczyny jego uchybienia.
W związku z dopełnieniem uchybionej czynności (wniesienie odpisów skargi) oraz z uwagi na niewątpliwość powstania ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego, do rozważenia pozostaje wypełnienie ostatniej przesłanki warunkującej przywrócenie terminu uchybionej czynności procesowej, a mianowicie uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Pamiętać należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2009 r., I OZ 966/08, niepubl.).
W ocenie Skarżącego nie ponosi on winy w uchybieniu terminu gdyż, w zakreślonym przez Sąd terminie wysłał odpisy skargi. Dalej przyznał, iż jego błędem było przesłanie odpisów skargi nie bezpośrednio do Sądu, lecz za pośrednictwem organu administracji. Jednakże takie działanie należy traktować jako "błąd w dobrej wierze" i nie powinno zamykać drogi do kontynuowania sprawy.
Rozpoznając merytorycznie wniosek Skarżącego w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że nieznajomość prawa w orzecznictwie sądowoadministracyjnym nie jest traktowane jako okoliczność wykluczająca winę w uchybieniu terminu (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 czerwca 2010 r., I OZ 394/10, niepubl. czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 maja 2010 r., I OZ 327/10, niepubl.).
Niewątpliwie błędne wyobrażenie Skarżącego o sposobie uzupełnienia braku formalnego skargi, a więc nieznajomość prawa nie może stanowić przesłanki uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu. Nie wskazuje ona bowiem na brak winy strony w uchybieniu (strona została prawidłowo pouczona o sposobie uzupełnienia braku formalnego – k. 9).
Ponadto nie można potraktować wpisania jako adresata pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a następnie umieszczenia adresu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (ul. [...]) jako oczywistej omyłki pisarskiej uzasadniającej przywrócenie uchybionego terminu (jak np. w postanowieniu z dnia 22 lipca 2010 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 382/10, Lex 666037), gdyż taki sposób zaadresowania przesyłki był celowo zamierzony przez Skarżącego (na co wskazuje uzasadnienie wniosku). Nie nosi on zatem cech błędu pisarskiego czy przeoczenia lecz przemyślanego (choć wadliwego) działania Skarżącego.
Niemniej wniosek Skarżącego zasługuje na uwzględnienie z następującego powodu. Skarżący wezwanie odebrał dnia 26 kwietnia 2011 r. Zatem siedmiodniowy termin do zadośćuczynienia żądaniu Sądu upływał w dniu 4 maja 2011 r. (ostatni dzień terminu przypadał w dniu 3 maja 2011 r., więc zgodnie z treścią art. 83 § 2 ppsa, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy).
Wadliwie adresowaną przesyłkę Skarżący nadał dnia 29 kwietnia 2011 r. (na co słusznie zwrócił uwagę we wniosku), zaś do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wpłynęła ona w dniu 4 maja 2011 r. Otwarcie koperty i pobieżne zapoznanie się z jej zawartością pozwalało ustalić (choćby po sygnaturze akt administracyjnych), że w sprawie doszło do pomyłki, gdyż dostarczono do organu odpisy skargi, którą to skargę organ wcześniej - dnia 13 kwietnia 2011 r. przekazał do Sądu. Okoliczność dokonanej weryfikacji zawartości koperty potwierdza znajdująca się na jednej ze skarg prezentata organu, opatrzona datą 4 maja 2011 r. i uwagą, że pismo zawiera 7 odpisów skargi. Prawidłowym działaniem organu (po dokonanej weryfikacji) powinno być zatem niezwłoczne przekazanie pisma do Sądu (właściwego adresata). Gdyby to nastąpiło w tym samym dniu (4 maja 2011 r.) w sprawie nie doszłoby do uchybienia terminu (decydowałaby data nadania pisma przez organ). Jednakże z nieznanych przyczyn Kolegium otrzymane odpisy skargi przesłało do Sądu dopiero dnia 2 czerwca 2011 r., a więc prawie miesiąc po ich otrzymaniu. Takie działanie organu nie może spotkać się z akceptacją ze strony Sądu, gdyż w rzeczywistości zamykałoby stronie drogę do merytorycznej kontroli wydanego przez to Kolegium rozstrzygnięcia w sprawie.
Oceniając całokształt sprawy, a więc wysłanie przesyłki w dniu 29 kwietnia 2011 r., termin jej otrzymania przez organ, nieuzasadnioną opieszałość organu w przesłaniu posiadanych odpisów skargi, fakt jednoczesnego opłacenia przez skarżącego wpisu od skargi, charakter błędu wynikły z osobistego działania w sprawie Skarżącego (brak profesjonalnego pełnomocnika) stwierdzić należy, iż Skarżącemu nie można przypisać winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a zatem spełniono ostatnią przesłankę o której mowa w art. 87 § 2 ppsa.
Skoro w sprawie zachowane zostały przewidziane prawem przesłanki warunkujące przywrócenie uchybionego terminu, dlatego też na podstawie art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło