IV SA/Wa 633/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. O. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi G. S., S. S., L. S., J. D., K. S., L. S., B. G., H. O. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2016 r. , sygn. akt IV SA/Wa 633/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. S., S. S., L. S., J. D., K. S., L. S., B. G. i H. O. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony H. O. jako skarżącej oraz pełnomocnikowi pozostałych skarżących w dniu 10 stycznia 2017 r. W dniu 23 stycznia 2017 r. H. O. w imieniu własnym oraz pozostałych skarżących wystąpiła z wnioskiem o uzupełnienie wyroku. Wobec niewniesienia skargi kasacyjnej, wyrok stał się prawomocny od dnia 10 lutego 2017 r. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r. Sąd odrzucił wniosek o uzupełnienie wyroku. Pismem z dnia 23 maja 2017 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W dniu 14 lipca 2017 r. H. O. w imieniu własnym wniosła skargę kasacyjną od wyroku z dnia 24 sierpnia 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 633/16, która została przez nią sporządzona i podpisana osobiście. Następnie, pismem z dnia 24 lipca 2017 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że według niej, termin do wniesienia skargi nie został w sprawie przekroczony "i nadal trwa", ponieważ skarżąca nadal prowadzi postępowanie o ustanowienie pomocy prawnej w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej. Zdaniem skarżącej postanowienie WSA z 21 lutego 2017 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku od dnia 10 lutego 2017 r.: "jest sprzeczne z wnioskiem Skarżącej z dnia 23 stycznia 2017 r. o uzupełninie wyroku, które zakończyło się wydaniem orzeczenia przez sąd dopiero w dniu 26 kwietnia 2017 r." Wniosek o ustanowienie pełnomocnika został złożony w dniu 23 maja 2017 r. i postępowanie w tej sprawie nie zakończyło się. Zatem ewentualne przekroczenie terminu nie było przez skarżącą zawinione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie bowiem do art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek wskazanych w przepisach art. 86 i art. 87 p.p.s.a. tj. uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dokonanie uchybionej czynności. Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt II OZ 1090/11 publ. nr LEX 1070480). Wnioskiem spóźnionym jest wniosek złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 powołanej ustawy, a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności. Jak już wspomniano równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.), przy czym zgodnie z art. 175 § 1 i § 3 p.p.s.a., skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i w sprawach własności przemysłowej może być sporządzona także przez - odpowiednio doradcę podatkowego i rzecznika patentowego. Z obowiązku tego zwolnione są jedynie osoby enumeratywnie wyliczone w § 2 cyt. przepisu, tj. sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przepisu § 1 art. 175 p.p.s.a. nie stosuje się również, gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła skargę kasacyjną sporządzoną i podpisaną osobiście. W związku z powyższym wskazać należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez stronę podlega odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. jako niedopuszczalny wskutek niedopuszczalności wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę nienależącą do kręgu osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt I OZ 516/09 dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji stwierdzić trzeba, iż wniosek skarżącej jest niedopuszczalny, bowiem brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności określonych w art. 87 § 4 w zw. z art. 175 p.p.s.a. Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącej, że termin nie został uchybiony, gdyż w dniu 23 maja 2017 r. złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika w celu wniesienia skargi kasacyjnej, należy wskazać, że złożenie przez nią wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu w dniu 23 maja 2017 r. nastąpiło już po uprawomocnieniu się wyroku. Wyrok z uzasadnieniem został doręczony H. O. w dniu 10 stycznia 2017 r. i stał się prawomocny w dniu 10 lutego 2016 r. Należy podkreślić, że okoliczności tej nie zmienia fakt złożenia przez skarżących w dniu 23 stycznia 2017 r. wniosku o uzupełnienie wyroku, zgodnie bowiem z art. 159 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Tak więc złożenie tego wniosku nie wstrzymało biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 24 sierpnia 2017 r. W doktrynie przyjmuje się, że niezachowanie terminu do złożenia środka odwoławczego z powodu złożenia wniosku o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie może uzasadniać wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012, art. 159, teza 2, s. 824). Reasumując stwierdzić należy, że w rozpatrywanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest niedopuszczalny i dlatego, na podstawie art. 88 P.p.s.a., należało go odrzucić.