IV SA/Wa 651/16

Dnia 30 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Szymańska, po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na uchwałę Rady Miasta W. z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. B. M. (dalej zwany "skarżącym") pismem z 15 lutego 2016 r. (nadanym w tym samym dniu) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miasta W. z [...] listopada 2008 r. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, wniesionym 20 listopada 2015 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej zwanej "P.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego, którym w niniejszej sprawie jest uchwała Rady Miasta W. z 13 listopada 2008 r., nr [...], wyczerpanie środków zaskarżenia - przed wniesieniem skargi do sądu - następuje poprzez wezwanie właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm.). Do skarg wnoszonych do sądu administracyjnego na podstawie ww. przepisu znajduje zastosowanie art. 53 § 2 P.p.s.a. (zob. uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07). Zgodnie z tym przepisem skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z dniem wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, mimo że sprawa udzielenia odpowiedzi na to wezwanie jest otwarta. W okresie biegu tego terminu organ może udzielić odpowiedzi na wezwanie i w takim przypadku dalszy bieg tego terminu staje się bezprzedmiotowy, ponieważ od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie rozpoczyna bieg termin trzydziestu dni od wniesienia skargi. Jeżeli natomiast w tym okresie organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, to nieprzerwanie biegnie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 51/09, LEX nr 515664, oraz ww. uchwałę, LEX nr 260435). Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie wyczerpanie środków zaskarżenia wymagało, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, przy czym czynność ta powinna być dokonana przed wniesieniem skargi do Sądu – i tryb ten w niniejszej sprawie został przez skarżącego wyczerpany. Jednakże ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, jednoznacznie wynika, że wezwanie zostało wniesione 20 listopada 2015 r. Organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie, zatem sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi upływał 19 stycznia 2016 r. Tym samym należało uznać, że skarga złożona 15 lutego 2016 r. została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., odrzucił skargę, jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.