IV SA/Wa 653/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Marta Laskowska - Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego H. G. pełnomocnika Z. i N. S. o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z. i N. S. na niewykonanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 2035/05 postanawia: - odmówić przyznania radcy prawnemu H. G. wynagrodzenia za zastępstwo prawne. Postanowieniem dnia 31 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. S. na niewykonanie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 2035/05. Następnie, po rozpoznaniu wniosku skarżących o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 26 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał Z. i N. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Postanowieniem z dnia 31 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę N. S., a wyrokiem z dnia 30 listopada 2007 r. Sąd oddalił wyżej wskazana skargę Z. S. Pełnomocnik z urzędu, radca prawny H. G. pismem z dnia 16 kwietnia 2009 r. wniósł o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzedu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.), zwanym dalej rozporządzeniem, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Oświadczenie takie jest niezbędnym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów. Stanowi bowiem przesłankę do przyjęcia, że za świadczoną pomoc prawną radca prawny nie otrzymał wynagrodzenia, a zatem, że zachodzi podstawa do poniesienia tych kosztów przez Skarb Państwa. Badanie istnienia tej przesłanki jest konieczne z uwagi na fakt, że sąd jako dysponent środków publicznych odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania (por. postanowienie SN z dnia 14 października 1998 r., sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63). Stanowisko takie, podzielając pogląd Sądu Najwyższego, wyraził również Naczelny Sąd Administracyjny, wskazując, iż przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, a ponadto nie jest elementem formalnym lecz stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia wniosku. Z tego względu jego brak nie może zostać uzupełniony na podstawie art. 49 ppsa (por. postanowienie NSA z dnia 18 października 2005 r., sygn. akt II FZ 625/05, niepublikowane). Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostało złożone stosowne oświadczenie. Z uwagi na wyżej wskazane okoliczności, brak jest podstaw do uznania, że zostały spełnione warunki uzasadniające przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi z urzędu. Nie można również przyznać przedmiotowego wynagrodzenia pełnomocnikowi substytucyjnemu. Z tych względów, na podstawie art. 250 ppsa i w związku z § 16 rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji.