IV SA/Wa 712/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi H. M., W. M., Z. M. i D. S. na uchwałę Rady Miejska w H. z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - oddala skargę - Rada Miejska w H. w dniu [...] września 2012 r. wydała uchwałę nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. w gminie H. H. M., W. M., Z. M. i D. S. (zwani dalej także "skarżącymi") w dniu 23 stycznia 2013 r. wezwali Radę Miejską w H. do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia [...] września 2012 r. poprzez zamieszczenie w planie zagospodarowania drogi biegnącej przez nieruchomości o numerach ewidencyjnych [...] i [...] oraz [...] i [...] położonych w N., a także wyeliminowanie z planu rowu, biegnącego przez nieruchomości o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Zdaniem skarżących, uchwała narusza art. 28 w zw. z art. 17 pkt 12 i 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 647) zwanej dalej "u.p.z.p.", poprzez nierozpatrzenie uwag do projektu planu zagospodarowania przestrzennego, a w związku z tym naruszenie zasad trybu sporządzania planu. Dodatkowo skarżący podnieśli zarzuty naruszenia zaufania obywateli (wnioskodawców) do organów władzy lokalnej, naruszenia praw nabytych właścicieli nieruchomości o numerach ewidencyjnych [...] i [...] w N. oraz naruszenia zasad współżycia społecznego. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 23 stycznia 2013 r. w dniu [...] stycznia 2013 r. Rada Miejska w H. wydała uchwałę nr [...] w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. w gminie H., w której nie uwzględniono wezwania z dnia 23 stycznia 2013 r. W uzasadnieniu uchwały Rada wskazała, że droga, o której zamieszczenie wnioskowano w wezwaniu z dnia 23 stycznia 2013 r., nie jest geodezyjnie wyodrębniona na mapie ewidencyjnej i zasadniczej jako oddzielna działka. Dostęp do drogi publicznej dla działek -między innymi o numerach ewidencyjnych [...] i [...] -został zapewniony poprzez projektowaną drogę publiczną oznaczoną symbolem KDD1 powiązaną z istniejącą drogą krajową nr 2 oznaczoną symbolem KDG1. Projektowana droga KDD1 spełnia wszelkie parametry drogi klasy dojazdowej oraz zapewnia bezpieczne powiązania komunikacyjne na terenie objętym planem. W odniesieniu do zarzutu, dotyczącego rowu melioracyjnego, biegnącego przez działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...] Rada wyjaśniła, że przedstawiony na rysunku planu przebieg "rowu melioracyjnego do odtworzenia" nie jest ustaleniem planu, lecz oznaczeniem informacyjnym. Ustalenia miejscowego planu nakazują utrzymanie istniejących rowów melioracyjnych z możliwością ich rozbudowy lub przebudowy. Przywrócenie ciągów rowów, których fragmenty zlikwidowano w związku z nową zabudową, może nastąpić w miejscach innych uzgodnionych z Wojewódzkim Zarządem Melioracji. Ponadto ustalenia planu dopuszczają możliwość zmiany przebiegu rowów melioracyjnych, ich przykrycie lub inne ograniczenia przepływu wody po uzgodnieniu z Wojewódzkim Zarządem Melioracji. W świetle ustaleń planu rów, zaznaczony na rysunku planu linią przerywaną do odtworzenia, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], może być odtworzony w innym przebiegu niż przedstawiony na rysunku planu. Natomiast co do zasad trybu sporządzania, po rozpatrzeniu wniesionych uwag i wprowadzeniu zmian do projektu planu miejscowego, wynikających z rozpatrzenia uwag, Burmistrz H. zgodnie z art. 17 pkt 14 u.p.z.p. przedstawił Radzie Miejskiej w H. projekt planu wraz z listą nieuwzględnionych przez siebie uwag, jednak nie był zobowiązany zgodnie z pkt 12 tego artykułu do zawiadomienia osób fizycznych i prawnych o sposobie rozpatrzenia tych uwag. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Rady Miejskiej w H. z dnia [...] września 2012 r. wnieśli H. M., W. M., Z. M. i D. S.. Skarżący podtrzymali zarzuty, podniesione w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia 23 stycznia 2013 r. Skarżący zarzucili, że podejmując decyzję o budowie domu na działce o numerze ewidencyjnym [...] (wcześniej oznaczonej w ewidencji jako działka nr [...]) otrzymali od władz gminy pozwolenie na budowę w decyzji z dnia [...] listopada 1982 r. nr [...], w której na planie stanowiącym załącznik K do decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 1982 r. wskazano drogę do domu, prowadzącą od drogi krajowej przez działki o numerach ewidencyjnych: [...],[...],[...] i [...] (oznaczone w tym czasie jako numery ewidencyjne: [...],[...],[...] i [...]). Droga, wskazana w pozwoleniu na budowę domu, istniała w planach co najmniej od 1930 r. Brak uwzględnienia tej drogi w planie zagospodarowania, przyjętym w uchwale z dnia [...] września 2012 r., mimo wyznaczenia innej drogi łączącej nieruchomości z drogą krajową, narusza prawa skarżących oraz zasadę zaufania do organów władzy lokalnej. Nieuwzględnienie interesów mieszkańców przez gminę stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego. Rozpatrzenie uwag, wnoszonych do projektu uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazuje, że organ nie uwzględnił stanu faktycznego sprawy. Jedynie na podstawie orzeczenia sądu skarżący korzystają czasowo z prawa przechodu i przejazdu po terenie, który nie ma statusu drogi. W związku z tym, uwagi skarżących nie zostały rozpatrzone w tym zakresie zgodnie z obowiązkiem, jaki wynika z art. 17 pkt 12 i 14 u.p.z.p. Skarżący podnieśli także, że rów melioracyjny, oznaczony na planie na nieruchomościach, stanowiących ich własność, nie przebiega tam w rzeczywistości. Wprowadzenie ograniczeń dla właścicieli nieruchomości, na których takie rowy zaznaczono, rodzi wątpliwości wobec charakteru oznaczeń, zawartych w planie. Pozostawienie kwestii ustalenia przebiegu rowu Zarządowi Gospodarki Wodnej po uchwaleniu planu oznacza, że plan ten będzie nieaktualny od początku. Stanowi to zatem naruszenie art, 17 pkt 12 i 14 oraz art. 28 u.p.z.p. Skarżący wskazali, że w załączniku do uchwały nie odniesiono się do uwag zgłoszonych przez D. S., które również dotyczą wyznaczenia drogi dojazdowej do nieruchomości nr [...] przez nieruchomości o numerach ewidencyjnych [...],[...] oraz [...] i [...], nie zostały one także uwzględnione w planie. Przepis art. 17 pkt 12 u.p.z.p. wymaga rozpatrzenia wniesionych uwag. Na liście przekazanej Radzie Miejskiej nie uwidoczniono uwag D. S. jako nieuwzględnionych, a z uchwalonego planu wynika, że nie zostały one uwzględnione - należy zatem uznać, że nie zostały one rozpatrzone. Tym samym, przyjęta uchwała narusza wskazane wyżej przepisy (a także art. 28 u.p.z.p.), a jednocześnie narusza prawo obywateli do uczestniczenia w procesie prac nad przygotowaniem planu. W odpowiedzi na skargę organ odniósł się do zarzutów zawartych w skardze, wskazując, że wnioskowana droga nie jest geodezyjnie wyodrębniona na mapie ewidencyjnej i zasadniczej jako oddzielna działka. Mapa, uzyskana z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w M., na której sporządzony został rysunek planu, nie zawiera przebiegu drogi według stanu przedstawionego na mapie z 1930 r., na którą powołują się Skarżący. Przywrócenie przebiegu drogi, wynikającej z planu z 1930 r., wymaga przeprowadzenia postępowania przez inne organy, w dodatku innego postępowania niż procedura planistyczna określona w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto organ podkreślił, że przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewidują wykazywania w planie jako dróg dojazdów, odbywających się na zasadzie służebności prawa przejazdu i przechodu czy też zabezpieczonych w trakcie postępowania sądowego. Wniesiona przez D. S. uwaga, dotycząca przywrócenia drogi przez działki nr [...],[...],[...] i [...] zgodnie z planem geodezyjnym tego terenu sporządzonym w 1930 r. została uznana za bezprzedmiotową, dlatego nie wymieniono jej w załączniku nr 2. Organ nie zgodził się także z zarzutem, że miejscowy plan narusza prawa skarżących, nabyte decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1982 r., ponieważ plan miejscowy zawiera ustalenia dla przyszłej zabudowy, a nie dla istniejącej zabudowy. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. prawo budowlane, obowiązującej w dacie wydania decyzji z dnia [...] listopada 1982 r., organ udzielający pozwolenia na budowę badał prawidłowość rozwiązań technicznych, rozwiązań urbanistycznych i architektoniczno - budowlanych projektu. Przepisy prawa budowlanego nie dawały organowi kompetencji do ustalania dostępu do drogi publicznej dla działek, objętych inwestycją. W świetle obowiązującego prawa w 1982 r jak również i obecnie obowiązek zabezpieczenia i wykazania dostępu do drogi publicznej dla nieruchomości spoczywa na właścicielu nieruchomości, a nie na organie, prowadzącym postępowanie administracyjne. W odniesieniu do zarzutu, dotyczącego rowu melioracyjnego biegnącego przez działki o numerach ewidencyjnych [...] i [...], organ wyjaśnił, że przedstawiony na rysunku planu przebieg "rowu melioracyjnego do odtworzenia" nie jest ustaleniem planu, lecz oznaczeniem informacyjnym. Wynika to jednoznacznie z tekstu planu ( § 6 pkt 3) oraz z legendy zamieszczonej na rysunku planu. Zapisy miejscowego planu (tekst planu) nakazują utrzymanie istniejących rowów melioracyjnych z możliwością ich rozbudowy lub przebudowy. Przywrócenie ciągów rowów, których fragmenty zlikwidowano w związku z nową zabudową, może nastąpić w miejscach innych, uzgodnionych z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych. Ponadto ustalenia planu dopuszczają możliwość zmiany przebiegu rowów melioracyjnych, ich przykrycie lub inne ograniczenia przepływu wody po uzgodnieniu z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych. W świetle ustaleń planu, rów zaznaczony na rysunku planu Uchwały z dnia [...] września 2012 r. w tabeli zatytułowanej "Wykaz uwag nieuwzględnionych i częściowo nieuwzględnionych złożonych do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. w gminie H." linią przerywaną do odtworzenia, na działkach o numerach ewidencyjnych [...] i [...], może być odtworzony w innym przebiegu niż przedstawiony na rysunku planu. Zdaniem organu, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, sporządzony i uchwalony na zasadach i w trybie określonym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w zgodzie z powszechnie obowiązującymi przepisami, mimo ograniczeń w wykonywaniu prawa własności nieruchomości, nie narusza konstytucyjnej zasady ochrony własności (wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 1999 r., sygn. akt II SA/Ka 1842/97). W pozostałym zakresie organ podtrzymał argumenty przedstawione w uchwale z dnia [...] stycznia 2013 r. w sprawie rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. pełnomocnik organu podniósł, że na wysokości działek skarżących droga KDD istnieje, jednakże skarżący korzystają z drogi ustanowionej służebnością przez sąd powszechny, ponieważ jest dla nich dogodniejszym dojazdem do drogi krajowej. Nie było możliwości, żeby w planie przewidzieć w tym miejscu drogę, ponieważ przestrzeń pomiędzy działkami jest za wąska i nie spełnia wymogów, przewidzianych przepisami odrębnymi co do szerokości drogi. Tylko odcinek drogi KDD 1, stanowiący połączenie pomiędzy poziomą a pionową częścią drogi KDD 1, jest obecnie nieprzejezdny. Z drogi koniecznej istnieje wjazd na drogę krajową. Uwaga pani S. została rozpatrzona, na co istnieje dowód w postaci uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W dniu [...] września 2012 r. Rada Miejska w H. podjęła Uchwałę nr [...] w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. w gminie H. Uchwała została podjęta na podstawie przepisów art. 18 ust. 2 pkt 5, art. 7 ust. 1, art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 nr 142, poz. 1591, z późn. zmianami) oraz art. 20 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 647) w wykonaniu Uchwały nr [...] Rady Miejskiej w H. z dnia [...] lutego 2009 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. w gminie H. Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy do zadań własnych gminy - art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobu zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego - art. 4 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na rozwiązania przestrzenne wpływa ład przestrzenny, w tym wymagania urbanistyki i architektury, zrównoważony rozwój, wymagania ochrony środowiska, w tym gospodarowania wodami i ochrony gruntów rolnych i leśnych, wymagania dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, zasady ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi, potrzeby obronności i bezpieczeństwa państwa, potrzeby interesu publicznego oraz ochrony własności. Projekt miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. został sporządzony na podstawie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2012 r. poz. 647 z późn. zm.) rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. nr 164, poz. 1587) oraz przepisów odrębnych, odnoszących się do obszaru objętego planem. W Uchwale Nr [...] Rady Miejskiej w H. z dnia [...] września 2012 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego południowej części obszaru administracyjnego N. w gminie H., w rozdziale 6 zatytułowanym "Układ Drogowo - Uliczny", zawarte są ustalenia, dotyczące dróg publicznych istniejących i projektowanych, o znaczeniu ponadlokalnym, lokalnym oraz dróg wewnętrznych. Jak zaznaczył organ, ustalenia planu akceptują istniejące dojazdy nie oznaczone na rysunku planu, bowiem zgodnie z § 25 pkt 12 adaptuje się dojazdy według stanu istniejącego na terenach, których zainwestowanie uniemożliwia ich przebudowę, z warunkiem zachowania ich szerokości w liniach rozgraniczających nie mniejszych niż 5,0 m. Przyjęte linie rozgraniczające, nie zabezpieczają możliwości prowadzenia planowanej pełnej infrastruktury podziemnej w liniach rozgraniczających. Dopuszcza się na tych terenach i prowadzenie części infrastruktury przez tereny działek, przy zachowaniu obowiązujących przepisów. Skarżący domagają się zamieszczenia w planie zagospodarowania drogi biegnącej poprzez nieruchomości nr [...] i nr [...] oraz nr [...] i nr [...], położone w N. Wnioskowana droga nie jest geodezyjnie wyodrębniona na mapie ewidencyjnej i zasadniczej jako oddzielna działka. Rację ma organ zauważając, że mapa, uzyskana z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w M.na której sporządzony został rysunek planu, nie zawiera przebiegu drogi według stanu przedstawionego na mapie z 1930 r., na którą powołują się Skarżący. Zasadnie zatem organ twierdzi, że przywrócenie przebiegu drogi wynikającej z planu z 1930 r. wymagałoby przeprowadzenia postępowania przez inne organy i innego postępowania niż procedura planistyczna, określona w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym- jak zauważył organ- nie przewidują wykazywania w planie dojazdów, które odbywają się na zasadzie służebności prawa przejazdu i przechodu czy też zabezpieczonych w trakcie postępowania sądowego, jako dróg. Planowanie przestrzenne nie polega bowiem na ewidencjonowaniu stanu istniejącego, lecz na przewidywaniu przyszłych potrzeb związanych z rozwojem sieci dróg, w tym także na poszukiwaniu rozwiązań umożliwiających połączenie układu dróg. Odnosząc się do zarzutu nie rozpatrzenia uwag do planu, wniesionych przez D. S. Sąd stwierdził, że nie jest on uzasadniony. D. S. jest współwłaścicielką działki nr [...]- wraz z pozostałymi skarżącymi. Jej uwagi do planu były tożsame z uwagami, zgłoszonymi przez pozostałych skarżących, co wynika z porównania treści k.346- 347 akt administracyjnych (uwagi D. S.) z uwagami na k. 356-357 akt administracyjnych (uwagi p. M.). Uwagi do planu, dotyczące (będącej współwłasnością wszystkich skarżących) działki [...] zostały rozpatrzone pod pozycją 11 wykazu uwag nieuwzględnionych złożonych do projektu planu miejscowego (na k.424 akt administracyjnych). W tej sytuacji brak nazwiska D. S. w rubryce 3 wykazu ("zgłaszający uwagi") nie może zostać uznany za nierozpatrzenie jej uwag, skoro uwagi z natury swej dotyczą nieruchomości, a nie osób zgłaszających uwagi. To nieruchomości objęte zakresem oddziaływania planu są przedmiotem ustaleń organów, zajmujących się tworzeniem planu miejscowego, a nie osoby fizyczne lub prawne, będące właścicielami nieruchomości. Dlatego w sytuacji, gdy przedmiotem uwag jest nieruchomość będąca współwłasnością kilku podmiotów, zgłaszających identyczne uwagi, należy oceniać, czy zostały rozpatrzone uwagi odnośnie tej nieruchomości. Nie może zostać uznana za wadę, eliminującą plan z porządku prawnego sytuacja, gdy w rubryce "zgłaszający uwagi" nie wpisano nazwiska jednej ze skarżących, będącej współwłaścicielką nieruchomości, skoro uwago pozostałych współwłaścicieli zostały rozpatrzone. Dostęp do drogi publicznej dla działek między innymi nr [...] i nr [...] został zapewniony poprzez projektowaną drogę publiczną, oznaczoną symbolem KDD1, powiązaną z istniejącą drogą krajową nr 2 oznaczoną symbolem KDG1. Projektowana droga KDD1 spełnia wszelkie parametry drogi klasy dojazdowej oraz zapewnia bezpieczne powiązania komunikacyjne na terenie objętym planem. Nie można też zgodzić się z zarzutem Skarżących, że miejscowy plan narusza ich prawa, nabyte decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 1982 r., ponieważ plan miejscowy zawiera ustalenia dla przyszłej zabudowy, a nie dla istniejącej zabudowy. Na podstawie przepisów ustawy z dnia 24 października 1974 r. prawo budowlane, obowiązującej w dacie wydania decyzji z dnia [...] listopada 1982 r., organ udzielający pozwolenia na budowę. Organ ten badał prawidłowość rozwiązań technicznych, rozwiązań urbanistycznych i architektoniczno - budowlanych projektu. Przepisy prawa budowlanego nie dawały organowi kompetencji do ustalania dostępu do drogi publicznej dla działek, objętych inwestycją. W świetle prawa, obowiązującego w 1982 r., jak również i obecnie, obowiązek zabezpieczenia i wykazania dostępu do drogi publicznej dla nieruchomości spoczywa na właścicielu nieruchomości, a nie na organie prowadzącym postępowanie administracyjne. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego rowu melioracyjnego, biegnącego przez działki nr [...] i nr [...] należy podzielić stanowisko organu, że przedstawiony na rysunku planu przebieg "rowu melioracyjnego do odtworzenia" nie jest ustaleniem planu lecz znaczeniem informacyjnym. Wynika to jednoznacznie z tekstu planu ( § 6 pkt 3 ) oraz z legendy zamieszczonej na rysunku planu. Zapisy miejscowego planu (tekst planu) nakazują utrzymanie istniejących rowów melioracyjnych z możliwością ich rozbudowy lub przebudowy. Przywrócenie ciągów rowów, których fragmenty zlikwidowano w związku z nową zabudową, może nastąpić w miejscach innych uzgodnionych z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych. Jak zasadnie zauważył organ, ustalenia planu dopuszczają możliwość zmiany przebiegu rowów melioracyjnych, ich przykrycie lub inne ograniczenia przepływu wody po uzgodnieniu z Wojewódzkim Zarządem Melioracji i Urządzeń Wodnych. W świetle ustaleń planu rów zaznaczony na rysunku planu linią przerywaną na działkach nr [...] i nr [...], może być odtworzony w innym przebiegu niż przedstawiony na rysunku planu. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 17 pkt 12 i 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Sąd także podziela stanowisko organu, że art. 17 ustawy o planowaniu przestrzennym określa kolejność czynności jakie wójt, burmistrz albo prezydent miasta wykonuje przy sporządzaniu projektu planu. W pkt 12 cytowanego artykułu określony jest termin do rozpatrzenia uwag. Przepis ten nie nakłada jednak obowiązku pisemnego zawiadamiania osób fizycznych i prawnych o sposobie rozpatrzenia wniesionych uwag. Zgodnie z art. 17 pkt 14 ustawy Burmistrz H., po rozpatrzeniu wniesionych uwag i wniesieniu zmian do projektu planu miejscowego wynikających z rozpatrzenia uwag, przedstawił Radzie Miejskiej w H. projekt planu wraz z listą nieuwzględnionych przez siebie uwag. Rada Miejska w H. rozstrzygnęła jednocześnie o sposobie rozpatrzenia uwag, nieuwzględnionych przez Burmistrza H. Następnie Burmistrz H. przedstawił Wojewodzie Mazowieckiemu Uchwałę wraz z załącznikami oraz dokumentacją prac planistycznych, w celu oceny ich zgodności z przepisami prawa. Wojewoda Mazowiecki, mimo posiadanych kompetencji określonych w ustawie z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. 2001 r. nr 142, poz. 1591), nie stwierdził, aby Uchwała nr [...] - z dnia [...] września 2012 r. została podjęta z naruszeniem prawa i nie stwierdził jej nieważności. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego sporządzony i uchwalony na zasadach i w trybie określonym w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz w zgodzie z powszechnie obowiązującymi przepisami, mimo niosących w swej treści ograniczeń w wykonywaniu prawa własności nieruchomości, nie narusza konstytucyjnej zasady ochrony własności (wyrok NSA z dnia 17 sierpnia 1999 r., sygn. akt II SA/Ka i 1842/97). Zdaniem Sądu, przy podejmowaniu uchwały [...]w dniu [...] września 2012 r. nie został naruszony tryb postępowania przewidziany dla sporządzania planu miejscowego, a tym samym zarzuty podniesione w skardze są niezasadne. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.