IV SA/Wa 779/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. W. i S. W. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy. D. W. i S. W. w złożonym na urzędowym formularzu wniosku z dnia 16 czerwca 2015 r. zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. S. W. nie wskazał w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach jakiegokolwiek źródła utrzymania. Podał, że z powodu przebudowy drogi i budowy ronda w pobliżu zakładu prowadzonego przez niego z D. W., w 2015 r. nastąpiło ograniczenie sprzedaży, co zmusiło ich do zaciągnięcia kredytu w celu wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań. Wskazał, że jest rozwiedziony, a gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z dwojgiem małoletnich dzieci. Jednoczenie podał, że płaci na ich rzecz alimenty w wysokości 900 zł miesięcznie. Obydwaj skarżący wskazali w uzasadnieniu wniosku, że stan majątkowy uniemożliwia im poniesienie wydatków na pełnomocnika, bez uszczerbku dla prowadzenia dalszej działalności gospodarczej oraz utrzymania siebie i rodziny, a także spłacania zaciągniętych kredytów. Powołali się również na skomplikowany charakter sprawy oraz niewystarczającą znajomość przepisów mających w niej zastosowanie. Skarżący dołączyli do wniosku wydruki zeznań podatkowych za 2014 r. oraz harmonogram spłat kredytu zaciągniętego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wynika z niego, że kwota udzielonego kredytu wyniosła 350.000,00 zł, zaś miesięczna rata kredytu wynosi 6.913,25 zł. Ponieważ oświadczenie z dnia 16 czerwca 2015 r. było niewystarczające do oceny rzeczywistych możliwości płatniczych skarżących oraz budziło wątpliwości, pismami z dnia 30 czerwca 2015 r. każdego z nich wezwano do nadesłania w terminie 14 dni dokumentów źródłowych oraz dodatkowych oświadczeń potwierdzających ich stan rodzinny, majątkowy i dochody. S. W. zobowiązano: a) do nadesłania wyciągów z wszelkich posiadanych przez niego rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych za miesiące: kwiecień, maj, czerwiec bieżącego roku, w tym z rachunków bankowych otwartych dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej; b) do nadesłania oświadczenia wyjaśniającego jednoznacznie, czy małoletnie dzieci, które wymienił jako pozostające we wspólnym gospodarstwie domowym, mieszkają obecnie ze skarżącym, oraz czy skarżący sprawuje pieczę nad dziećmi i je wychowuje, czy też władzę rodzicielską nad nimi sprawuje była żona skarżącego; c) do nadesłania kopii wyroku rozwodowego; d) do nadesłania dokumentów potwierdzających, że skarżący płaci na rzecz dzieci alimenty w wysokości 900 zł miesięcznie; e) w związku z oświadczeniem o nieposiadaniu nieruchomości – do: – nadesłania zaświadczenia z urzędu gminy (miasta) potwierdzającego, że nie jest podatnikiem żadnego z wymienionych podatków: podatku od nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego; jeżeli zaś jest podatnikiem któregoś z tych podatków – wskazującego, jakiego i od jakich nieruchomości; – nadesłania oświadczenia, gdzie mieszka (w domu/w mieszkaniu) i jaki posiada tytuł prawny do zamieszkiwanego lokalu; f) do nadesłania dokumentów wskazujących wysokość, ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy, stałych, niezbędnych wydatków w gospodarstwie domowym (np. opłat za energię elektryczną, gaz). W odpowiedzi S. W. złożył do akt sprawy: a) wyciąg z własnego rachunku bankowego za okres od 1 kwietnia do 30 czerwca 2015 r.; b) wyciągi z rachunku bankowego otwartego dla prowadzonej przez niego wspólnie z D. W. działalności gospodarczej ([...]) za okresy: od 1 do 30 kwietnia 2015 r., od 1 do 31 maja 2015 r. i od 1 do 30 czerwca 2015 r.; c) kserokopię dowodu wpłaty kwoty 222,00 zł tytułem podatku od nieruchomości za pierwszy kwartał bieżącego roku; d) kserokopię pokwitowania z dnia 19 stycznia 2011 r. wpłaty 400 zł na rachunek Sądu Rejonowego w [...] za znaki opłaty sądowej; e) kserokopię wniosku złożonego przez S. W. i J. W. do wskazanego Sądu o wpisanie hipotek (zwykłej i kaucyjnej) tytułem zabezpieczenia zobowiązania z kredytu oraz kserokopię potwierdzenia przyjęcia tego wniosku; f) kserokopię pisma skarżącego z dnia 23 maja 2015 r. do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w [...] zawierającego prośbę o anulowanie wymienionych w nim, wystawionych przeciwko S. W., tytułów wykonawczych oraz nienaliczanie kosztów egzekucyjnych, z uwagi na fakt, że wnioskujący dokonał wpłaty bez udziału organu egzekucyjnego; g) kserokopię pisma obu skarżących z dnia 24 czerwca 2015 r. do Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] zawierającego prośbę o odblokowanie konta bankowego oraz zawarcie porozumienia w sprawie wyjaśnienia i uregulowania należności wskazanych w wymienionych w piśmie tytułach wykonawczych. W piśmie wskazano m.in., że S. W. nie otrzymał nigdy zawiadomienia o zadłużeniu wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, co uniemożliwiało wyjaśnienie kwestii powstałego zadłużenia oraz – o ile jest zasadne – uregulowania płatności bez tytułów wykonawczych i zajęcia rachunku bankowego. Nadmieniono też, że S. W. zobowiązał się do dobrowolnego spłacenia należności. Wskazano, że obroty firmy – w związku z przebudową drogi – spadły prawie do zera. Mając powyższe na uwadze, należało zważyć, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z treści powołanego przepisu instytucja przyznania prawa pomocy ma wyjątkowy charakter. Pomoc ta stosowana jest wobec osób nieposiadających żadnego dochodu lub oszczędności lub posiadających bardzo skromny dochód lub oszczędności, a więc wobec tych osób, które znajdują się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, pozwalającej na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Należy przy tym zauważyć, że dokonując oceny, czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy należy brać pod uwagę nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów ale również stan majątkowy. Brzmienie art. 246 § 1 ppsa nie pozostawia również wątpliwości co do tego, że to na osobie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej wniosku. Znajduje to potwierdzenie w treści art. 252 § 1 ppsa oraz art. 255 ppsa. Zgodnie z pierwszym ze wskazanych przepisów osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Przepis art. 255 ppsa stanowi natomiast, że, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Jeżeli więc oświadczenie strony złożone na formularzu PPF jest niewystarczające lub budzi wątpliwości, to wydanie prawidłowego orzeczenia w przedmiocie prawa pomocy jest możliwe dopiero po złożeniu w trybie art. 255 ppsa uzupełniających to oświadczenie dokumentów źródłowych lub dodatkowych oświadczeń. Jeśli natomiast strona postępowania uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny jej sytuacji materialnej dokumentów, to brak jest podstaw do prowadzenia z urzędu postępowania w tym zakresie. Uwzględniając powyższe, należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że S. W., pomimo upływu wyznaczonego terminu (zwrotne potwierdzenie odbioru w dniu 13 lipca 2015 r. znajduje się na karcie nr 88 akt sprawy), nie wykonał należycie wezwania z dnia 30 czerwca 2015 r. Ponieważ oświadczenie z dnia 16 czerwca 2015 r. i dołączone do niego dokumenty źródłowe są niewystarczające do dokonania pełnej i jednoznacznej oceny możliwości płatniczych strony, skarżący uniemożliwił tym samym uwzględnienie przedmiotowego wniosku. Po pierwsze, skarżący wskazał znaczące wydatki gospodarstwa domowego (w szczególności na spłatę kredytu hipotecznego i utrzymanie dzieci), a nie wykazał źródeł ich finansowania. W oświadczeniu z dnia 16 czerwca 2015 r. S. W. nie podał żadnego źródła dochodu. Nadmienił natomiast, że w związku z budową drogi zmuszony był wraz D. W. zaciągnąć kredyt na spłatę zobowiązań wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej. Ponieważ skarżący nie wykazał żadnego dochodu, to oceny wiarygodności jego oświadczenia o braku środków na poniesienie kosztów postępowania należało dokonać przede wszystkim w oparciu o nadesłany wyciąg z jego rachunku bankowego. Analiza tego dokumentu wskazuje natomiast, że wnioskujący dysponuje środkami pieniężnymi, z których pokrywa wydatki. Chociaż na koniec okresu ujętego w nadesłanym zestawieniu (30 czerwca 2015 r.) saldo rachunku wyniosło tylko 181,73 zł, to z pewnością nie odzwierciedla ono rzeczywistych możliwości płatniczych wnioskującego. Należy bowiem zauważyć, że najwyższe obciążenia rachunku stanowiły przelewy środków na konto prowadzonej wspólnie z D. W. działalności gospodarczej. Tytułem przykładu, w dniach 8 i 9 kwietnia 2015 r. skarżący przelał na rachunek bankowy [...] kwoty po 20.000 zł (w sumie 40.000 zł), w dniu 20 kwietnia 2015 r. kwoty po 5.000 zł (w sumie 10.000 zł), w dniu 23 kwietnia 2015 r. 9.000 zł, w dniu 27 kwietnia 2015 r. 10.000 zł, w dniu 28 kwietna 2015 r. 5.000 zł, w dniu 25 maja 2015 r. 4.000 zł, a w dniu 8 czerwca 2015 r. 5.000 zł i 2.400 zł (w sumie 7.400 zł). Ponadto z rachunku bankowego skarżącego dokonywane były płatności, które nie stanowiły realizacji zobowiązań S. W., a R. W. i I. W., których skarżący nie wymienił jako osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym (przykładowo: 31 maja 2015 r. opłata na rzecz operatora telewizji kablowej: 93,58 zł; 2 czerwca 2015 r.: opłata za gaz 121,96 zł, składka na polisę ubezpieczeniową 397,58 zł; 11 czerwca 2015 r.: czynsz 409,73 zł, oplata za energię elektryczną 160,05 zł, składka na polisę ubezpieczeniową 48,50 zł. Co więcej, R. W. dokonywał wpłat w dużych wysokościach na rachunek bankowy S. W. Przykładowo, w dniu 9 kwietnia 2015 r. wpłacił 20.000 zł, w dniu 17 kwietnia 2015 r. 5.000 zł, w dniu 25 maja 2015 r. 5.000 zł, w dniu 5 czerwca 2015 r. 8.000 zł, zaś w dniu 29 czerwca 2015 r. 900 zł (tytułem spłaty kredytu). Na konto skarżącego wpływały również środki z rachunku bankowego otwartego dla prowadzonej przez niego z D. W. działalności gospodarczej. W dniu 28 maja 2015 r. przelano 1.000 zł. Z kolei w dniach 17 kwietnia i 24 kwietnia 2015 r. skarżący dokonał wpłat własnych w kwotach, odpowiednio 5.000 zł oraz 15.000 zł. Z rachunku bankowego skarżącego pobierane były środki na spłatę rat kapitałowo-odsetkowych kredytu hipotecznego (ostatnia odnotowana rata: 29 czerwca 2015 r. - 563,27 zł). W dniu 9 kwietnia 2015 r. przekazano środki w wysokości 900 zł na rachunek J. W. tytułem "zabezpieczenia na dzieci". Z kolei 18 maja 2015 r. skarżący dokonał obciążenia na kwotę 54,46 zł tytułem spłaty karty. Z kolei na rachunku bankowym otwartym dla działalności gospodarczej prowadzonej przez obu skarżących ([...]), na początek okresu ujętego na nadesłanych wyciągach (1 kwietnia 2015 r.) saldo wyniosło nieco ponad 11.153 zł, a na koniec tego okresu - 21 zł. Należy przy tym wskazać, że w dniu poprzedzającym zaksięgowanie wskazanego salda ujemnego, z rachunku dokonano spłaty raty kredytu w wysokości 6.913,25 zł. Z kolei środki na spłatę kredytu zostały w tym samym dniu wpłacone przez R. W. Na rachunek, poza wpłatami dokonywanymi przez S. W. i R. W., wpływały płatności za faktury (przykładowo: w dniu 26 maja 2015 r. od [...] sp. z o.o. 5.475,00 zł; czy w dniu 8 czerwca 2015 r. od [...] s.c. 3.349,88 zł). Za pomocą rachunku dokonywano też płatności faktur wystawianych na [...] (przykładowo: w dniu 8 kwietnia 2015 r. - 11.706,84 zł i – 10.987,31 zł; w dniu 22 czerwca 2015 r. - 371,85 zł). W dniu 25 czerwca 2015 r. dokonano też realizacji zajęcia egzekucyjnego na kwotę 796,24 zł. Natomiast w dniach 11 czerwca i 11 maja 2015 r. dokonano przelewów kwot po 900 zł tytułem "zabezpieczenia na dzieci" na rachunek J. W. Ustalenia dokonane powyżej w oparciu o nadesłane przez skarżącego wyciągi z rachunków bankowych w żadnym razie nie dają podstawy do przyjęcia, że jest on osobą zdolną do pokrycia wyłącznie kosztów koniecznego utrzymania. Końcowe saldo rachunku bankowego S. W. nie jest miarodajne, ponieważ z rachunku tego dokonuje on przelewów w znacznych kwotach (do 20.000 zł) na rachunek [...]. Ponadto realizuje za jego pomocą płatności stanowiące zobowiązania osób, których nie wskazuje, jako pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Z kolei za pomocą rachunku [...] realizuje także płatności niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej (na utrzymanie dzieci). Co więcej, zarówno konto skarżącego, jak i konto [...] zasilane są wpłatami w od R. W. (w kwotach do 20.000 zł), które wielokrotnie przekraczają kwoty zobowiązań jego i I. W., które płaci skarżący. Kwoty dokonywanych przelewów (niejednokrotnie znacznie przekraczające nie tylko wysokość kosztów sądowych ale również nałożonej na skarżących kary pieniężnej) oraz fakt, że wnioskujący realizuje za pomocą własnego rachunku bankowego zobowiązania członków rodziny, których nie wskazuje jako domowników, a ci z kolei zasilają wpłatami zarówno jego osobisty rachunek bankowy, jak i rachunek prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, powodują, że oświadczenie S. W, iż nie może on, bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu, ponieść kosztów profesjonalnej pomocy prawnej, jest niewiarygodne. Przeciwnie, okoliczności te wskazują, że skarżący może wygospodarować środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania, zarówno na opłaty sądowe (najwyższa z nich – wpis sądowy w wysokości 400 zł – została już uiszczona), jak i na wynagrodzenie radcy prawnego. Po drugie, wnioskujący, pomimo jednoznacznie sformułowanego wezwania, nie wyjaśnił wątpliwości, jakie budzi jego oświadczenie o stanie rodzinnym. Przeciwnie, przywołane wyżej okoliczności dotyczące wpływów i obciążeń rachunku bankowego skarżącego nasuwają dodatkowe wątpliwości w tym zakresie. Nie dość bowiem, że skarżący nie udokumentował, że jest rozwiedziony i nie wyjaśnił, z jakiego powodu wymienił małoletnie dzieci, jako pozostające z nim w gospodarstwie domowym, w sytuacji, gdy wskazał jednocześnie, że płaci na ich rzecz alimenty, to dodatkowo nasuwa się wątpliwość, co do tego, czy skarżący nie prowadzi gospodarstwa domowego z innymi jeszcze osobami – I. i R. W. Po trzecie, skarżący nie wyjaśnił w wystarczający sposób wątpliwości, które nasuwa oświadczenie o należącym do niego majątku nieruchomym. Dokumentami, nadesłanym w odpowiedzi na wezwanie w tym zakresie, są kopie dowodu wpłaty raty za podatek od nieruchomości oraz dokumentów potwierdzających złożenie wniosku o ustanowienie zabezpieczenia na nieruchomości. Dokumenty te nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie stanu majątkowego wnioskującego, a zarazem przeczą oświadczeniu, w którym wskazał, że nie dysponuje jakimkolwiek majątkiem. Po czwarte, skarżący nie udokumentował niezbędnych wydatków gospodarstwa domowego, co wobec informacji ujawnionych w nadesłanych wyciągach z rachunków bankowych, zarówno w zakresie źródeł i wysokości wpływów, jak i źródeł wydatków, uniemożliwia określenie rzeczywistej relacji pomiędzy dochodem strony, a ponoszonymi przez nią koniecznymi wydatkami. Po piąte, mając na uwadze, że obaj skarżący powołują się na fakt zaciągnięcia kredytu na spłatę zobowiązań związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, należy podkreślić, że koszty sądowe należy traktować, jako wydatki bieżące w budżecie gospodarstwa domowego, które powinny być zaspokajane na równi z innymi podstawowymi wydatkami. Wydatki ponoszone na spłatę zaciągniętych kredytów i pożyczek zasadniczo nie mają więc pierwszeństwa przed kosztami postępowania sądowoadministracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 17 lipca 2008 r. sygn. akt II OZ 761/08. Niepublikowane. Dostępne: LEX nr 486700 oraz http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 15 czerwca 2010 r. sygn. akt I OZ 427/10, z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt I OZ 749/10 i z dnia 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OZ 535/10. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Obciążenia tego typu można by zaliczyć do kosztów koniecznego utrzymania, jeżeli strona w wiarygodny sposób wykazałaby, że zaciągnięte przez nią kredyty, czy pożyczki w całości zostały przeznaczone na pokrycie wydatków o niezbędnym charakterze, jak np. wydatki na leczenie, czy zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych. Brak jest natomiast jakichkolwiek przesłanek, które pozwalały przyznać pierwszeństwo przed kosztami sądowymi, należnościom wynikającym z kredytu zaciągniętego w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Co więcej, jak wynika z akt sprawy, skarżący kwestionują przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie decyzję administracyjną, którą wymierzono im karę pieniężną w związku z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą. W tej sytuacji przyznanie prawa pomocy jest nieuzasadnione również z tego względu, że w konsekwencji stanowiłoby ono sfinansowanie z budżetu państwa kosztów prowadzenia przez skarżących działalności gospodarczej. Wbrew przekonaniu wnioskujących, ewentualny uszczerbek dla dalszego prowadzenia działalności gospodarczej, czy też zaległości w płatnościach na rzecz Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nie wpływają na ocenę ich zdolności do poniesienia kosztów sądowych. W razie czasowych trudności w prowadzeniu działalności gospodarczej, koszty pomocy radcowskiej mogą zostać pokryte np. z zaciągniętego kredytu. Jak podają skarżący, wysokość uruchomionej "linii kredytowej" wynosi prawie 300.000 zł (uzasadnienie skargi, karta nr 5 akt sprawy). Z nadesłanego harmonogramu spłat (karta nr 70 akt sprawy) wynika z kolei, że zaciągnęli oni kredyt w wysokości 350.000,00 zł. Pisma, których kopie skarżący złożyli do akt sprawy, wskazują zaś, że nieuregulowanie zobowiązań wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych nie było konsekwencją niewypłacalności, tylko braku informacji o zaleganiu z płatnościami. Ponoszenie kosztów sądowych zawsze powoduje określony uszczerbek utrzymania. Nie uzasadnia to jednak jeszcze przyznania prawa pomocy chyba, że strona wykaże, że sytuacja materialna, w jakiej się znajduje uniemożliwia jej poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania albo, że poniesienie pełnych kosztów postępowania spowoduje uszczerbek w jej koniecznym utrzymaniu. S. W. nie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Nie wykonał należycie wystosowanego doń wezwania, podczas gdy złożone przez niego oświadczenia o dochodach i majątku (ich braku) oraz o stanie rodzinnym budzą wątpliwości, co do zgodności z rzeczywistym stanem rzeczy. Z kolei analiza nadesłanych przez stronę wyciągów z rachunków bankowych wskazuje, że bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i dzieci, na rzecz których płaci alimenty, jest on w stanie ponieść koszty profesjonalnej pomocy prawnej. Dodatkowo należy zauważyć, że na początku okresu ujętego w nadesłanym wyciągu z osobistego rachunku bankowego (1 kwietnia 2015 r.) jego saldo wyniosło 35.569,45 zł. Wskazane saldo odnotowano ponad dwa miesiące po wniesieniu przez D. W. i S. W. skargi na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r. ([...] stycznia 2015 r.). Biorąc natomiast pod uwagę, że generalną zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu (art. 199 ppsa), należy zaznaczyć, że każda osoba wszczynająca postępowanie przed sądem administracyjnym powinna liczyć się z wydatkami na ten cel. Tym bardziej, dysponując środkami w kwocie ponad 35.500 zł już po wniesieniu skargi do Sądu, skarżący powinien był uwzględnić obowiązek poniesienia kosztów postępowania. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.