IV SA/Wa 938/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-04-27
Skład orzekający: Teresa Zyglewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, wniesiona na podstawie art. 154 § 1 PPSA, może być skierowana przeciwko organowi, który nie był stroną postępowania zakończonego tym wyrokiem?Ratio decidendi
Skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego, wniesiona na podstawie art. 154 § 1 PPSA, może być skierowana wyłącznie przeciwko temu organowi, którego decyzja lub postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego lub którego bezczynność była przedmiotem kontroli sądowej. Przepis ten nie daje podstawy do zaskarżenia niewykonania wyroku przez inny organ niż ten, który był stroną postępowania zakończonego tym wyrokiem.Stan faktyczny
Skarżąca J. S. wniosła skargę na niewykonanie przez Radę Gminy K. wyroku WSA w Warszawie z 2012 r. oraz postanowienia Ministra Środowiska z 2014 r. Skarżąca upatrywała niewykonania w bezczynności organu administracji, która uniemożliwia pozytywne rozstrzygnięcie jej wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Wójt Gminy K. pierwotnie odmówił ustalenia warunków zabudowy, jednak po uchyleniu przez Ministra Środowiska postanowienia Dyrektora Parku Narodowego, Minister uzgodnił projekt decyzji. Wójt Gminy K. odmówił zmiany pierwotnej decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy. Skarżąca wezwała Radę Gminy K. do wykonania wyroku i postanowienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na niewykonanie przez Radę Gminy K. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 383/12 oraz postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...] września 2014 r. znak: [...] postanawia odrzucić skargę.
W piśmie z dnia 13 marca 2015 r. J. S., powołując się na art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, żądając wymierzenia grzywny Radzie Gminy K. z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 383/12 oraz postanowienia Ministra Środowiska z dnia [...] września 2014 r. znak: [...].
Z akt sprawy wynika, że: 1) Wójt Gminy K. odmówił skarżącej ustalenia warunków zabudowy w związku z negatywnym stanowiskiem organu uzgadniającego (Dyrektora [...] Parku Narodowego), utrzymanym w mocy przez Ministra Środowiska; 2) wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 383/12 postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2011 r., utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie uzgodnienia, zostało uchylone; 3) Minister Środowiska, postanowieniem z dnia [...] września 2014 r. znak: [...], uchylił postanowienie Dyrektora [...] Parku Narodowego i uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy; 5) skarżąca wnioskiem z dnia 5 grudnia 2014 r. wystąpiła do Wójta Gminy K. o zmianę decyzji odmawiającej ustalenia warunków zabudowy, wskazując, że w związku z wydaniem przez Ministra Środowiska postanowienia z dnia [...] września 2014 r., odpadała jedyna przyczyna odmowy uwzględnienia jej wniosku o ustalenie warunków zabudowy; 6) decyzją z dnia [...] lutego 2015 r., Wójt Gminy K. odmówił zmiany decyzji o odmowie ustalenia warunków zabudowy.
J. S., przed wniesieniem przedmiotowej skargi, wezwała Radę Gminy K. do wykonania powołanego wyroku i postanowienia Ministra Środowiska. Z treści skargi wynika, że skarżąca upatruje niewykonania wyroku i postanowienia w tym, że organ administracji pozostaje w bezczynności zamiast podjąć działania, które doprowadzą do pozytywnego rozstrzygnięcia o jej wniosku o ustalenie warunków zabudowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r. sygn. akt I OSK 1623/13. Niepublikowany).
Powołany przepis odnosi się tylko do tego organu administracji, którego decyzja (postanowienie, inny akt) została poddana kontroli sądowej w wyroku, którego niewykonanie zarzuca skarżący. Innymi, słowy powołany przepis nie daje podstawy prawnej do wniesienia skargi na niewykonanie wyroku przez inny organ niż ten, którego decyzja (postanowienie, inny akt) została wyeliminowana z obrotu prawnego tym wyrokiem.
Jak powyżej wywiedziono, wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 maja 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 383/12 zostało uchylone postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2011 r. znak: [...]. W konsekwencji, po uprawomocnieniu się tego wyroku, Minister zobowiązany był do ponownego przeprowadzenia postępowania wywołanego zażaleniem skarżącej na postanowienie [...] Parku Narodowego o odmowie uzgodnienia warunków zabudowy. Wyłącznie więc przeciwko temu organowi skarżąca mogła skierować skargę na niewykonanie wyroku z dnia 24 maja 2012 r. Przy czym, jak wynika z akt sprawy, Minister rozpatrzył odwołanie, uchylając postanowienie organu pierwszej instancji i uzgadniając projekt decyzji.
Ponieważ powołany wyrok nie stanowił podstawy do podjęcia jakichkolwiek czynności przez Radę Gminy K., to skarga J. S. skierowana w trybie art. 154 § 1 ppsa, jest niedopuszczalna (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2009 r. sygn. akt II OSK 593/09. Niepublikowane).
Z treści art. 154 § 1 ppsa jednoznacznie wynika też, że znajduje on zastosowanie wyłącznie do wyroków sądów administracyjnych uwzględniających skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz uchylających lub stwierdzających nieważność aktu lub czynności. Nie może więc budzić wątpliwości, że przepis ten nie może być podstawą do zaskarżenia niewykonania decyzji administracyjnej lub postanowienia.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło