IV SA/Wa 994/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Fundacji "[...]" o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania skrzynek lęgowych na budynku postanawia: odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2014 r. wezwano pełnomocnika uczestnika postępowania Fundacji "[...]" do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została awizowana w urzędzie pocztowym w dniach 13 stycznia 2015 r. i 21 stycznia 2015 r., a następnie została zwrócona do nadawcy w dniu 28 stycznia 2015 r. (k. 131 akt sądowych). Zgodnie z zarządzeniem z dnia 2 lutego 2015 r., powyższa przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną z dniem 27 stycznia 2015 r. W dniu 4 lutego 2015 r. pełnomocnik uczestnika postępowania złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, załączając do wniosku wydruk z Krajowego Rejestru Sądowego ww. Fundacji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik wskazał, że o fakcie nadania pisma przez Sąd dowiedział się dopiero w dniu 2 lutego 2015 r. w Placówce Pocztowej przy ul. [...] w W. Wyjaśnił, iż podczas odbierania awizowanej korespondencji zapytał, czy nie ma więcej awizowanych listów na adres Kancelarii, bowiem spodziewał się korespondencji w innej sprawie. Sprawdzając w systemie pracownik wskazał, że był jeden list z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który nie został odebrany i w związku z tym został zwrócony do Sądu. Pełnomocnik stwierdził, że nie otrzymał w tej sprawie awizo w skrzynce pocztowej na adres Kancelarii. Przypuszczając, że pismo mogło dotyczyć wniesionej skargi kasacyjnej, w dniu 3 lutego 2015 r. zatelefonował do Sądu celem ustalenia, czego dotyczyło ww. pismo. Wówczas otrzymał informację, że pismo było wezwaniem do usunięcia braków formalnych. Na skutek tej informacji pełnomocnik niezwłocznie sporządził wniosek o przywrócenie terminu. Podkreślił, że niedochowanie terminu nastąpiło bez jego winy. Stwierdził, iż nie jest mu znana przyczyna braku awiza w skrzynce oddawczej, a jedynie może przypuszczać, że awizo zostało omyłkowo wrzucone do innej skrzynki albo też w ogóle nie zostało wrzucone bądź zostało wyciągnięte przez właściciela lokalu, od którego pełnomocnik wynajmuje lokal. Pełnomocnik podkreślił, że mając wiedzę o wezwaniu do usunięcia braków formalnych, nie dopuściłby się niedochowania terminu do dokonania tej czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Powyższe oznacza, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony oraz uprawdopodobnieniem przez wnioskodawcę braku winy. Na wstępie Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie zakreślonym przez ustawodawcę w art. 87 § 1 p.p.s.a. W niniejszej sprawie czas ustania przyczyny uchybienia terminu należy odnieść do dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się o wezwaniu do usunięcia braków formalnych, co według oświadczenia pełnomocnika nastąpiło w dniu 3 lutego 2015 r. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 4 lutego 2014 r., zatem termin do wystąpienia z wnioskiem zachowano. Nadto, równocześnie ze złożeniem wniosku pełnomocnik dokonał czynności, dla której uchybiono terminowi. Przechodząc do oceny kolejnej z przesłanek warunkujących przywrócenie uchybionego terminu, tj. do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy, stwierdzić należy, że kryterium braku winy w rozumieniu art. 86 §1 p.p.s.a. polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd winien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu może zatem mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2012 r. sygn. akt II FZ 1040/12). Odnosząc powyższe kryteria do rozpoznawanej sprawy, należy stwierdzić, że pełnomocnik strony nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w niedochowaniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Domniemanie doręczenia wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone wówczas, gdy adresat pisma wykaże, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością. W niniejszej sprawie twierdzenia pełnomocnika strony w tym przedmiocie są jednostronne i nie zostały poparte żadnymi dowodami. Pełnomocnik nie zainicjował wszczęcia stosownego postępowania wyjaśniającego przed organami pocztowymi, tj. procedury reklamacyjnej. W kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić oświadczenie pełnomocnika o braku awizo. W związku z tym trudno przyjąć, aby awizo nie zostało pozostawione w skrzynce pocztowej. Sąd nie ma w takim przypadku podstaw do tego, aby kwestionować prawidłowość doręczenia (por. postanowienie NSA z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt II OZ 722/12, postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II FZ 2136/14). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.