IV SAB/Wa 138/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-23

Skład orzekający: Anna Falkiewicz-Kluj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ nie jest zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej lub innego aktu z zakresu administracji publicznej?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia lub innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Jeśli organ nie jest zobowiązany do wydania takiego aktu lub podjęcia czynności, skarga na jego bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Prezydenta miasta, zarzucając mu niewydanie decyzji administracyjnej lub nieprzekazanie wniosku o sfinansowanie zakupu aparatu ortopedycznego do właściwego organu. Skarżący wskazał, że brak działania organu narusza przepisy ustawy o samorządzie gminnym. Sąd uznał, że Prezydent nie był zobowiązany do wydania wnioskowanej decyzji, a właściwym organem do rozpatrzenia wniosku o dofinansowanie był Centrum Pomocy Rodzinie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o sfinansowanie zakupu aparatu ortopedycznego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 25 stycznia 2016 r. R. S. (dalej: "skarżący") wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] polegającą na niezałatwieniu wniosku z dnia 25 września 2015 r. o sfinansowanie ze środków [...] zakupu aparatu ortopedycznego dla skarżącego w terminach określonych w art. 35 § 1-3, art. 36 Kpa lub nieprzekazaniu wniosku w trybie art. 36 § 1 Kpa do organu właściwego. Skarżący stwierdził, ze niezałatwienie sprawy w terminie wynika z naruszenia przez organ art. 39 ustawy z dnia 8 marca 1991 r. o samorządzie gminnym, poprzez niewydanie decyzji administracyjnej w indywidualnej sprawie skarżącego wszczętej wnioskiem z dnia 25 września 2015 r. Na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a." wniósł o zobowiązanie Prezydenta [...] do wydania w określonym terminie decyzji administracyjnej, ewentualnie o zobowiązanie organu do przekazania wniosku skarżącego do organu właściwego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Jak wynika ze wskazanych powyżej przepisów, skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji przysługuje w sprawach, w których wydawane są decyzje i niektóre postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) oraz w sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej (pkt 4), jak również pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego (pkt 4a). Zatem zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W niniejszej sprawie skarżący zarzuca Prezydentowi [...] bezczynność w polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej bądź przekazaniu do właściwego organu jego wniosku z dnia 25 września 2015 r. o sfinansowanie ze środków [...] zakupu aparatu ortopedycznego. W ocenie Sądu w tej sprawie nie mamy do czynienia z istnieniem ustawowego obowiązku ww. organu administracji do dokonania określonej czynności. Powoływany przez skarżącego przepis art. 39 ustawy o samorządzie gminnym jest przepisem kompetencyjnym . Nie stanowi natomiast podstawy materialnoprawnej kreującej możliwość wydania przez Prezydenta [...] rozstrzygnięcia o żądanej przez skarżącego treści. Należy stwierdzić, że dla osób ubiegających się o dofinasowanie zakupu przedmiotów ortopedycznych i środków pomocniczych przewidziano możliwość ubiegania się o dofinasowanie ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON) w powiatowych centrach pomocy rodzinie, co wynika z § 10 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie określenia rodzajów zadań powiatu, które mogą być finansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 926). Zgodnie z § 12 pkt 3b i pkt 5 właściwa jednostka samorządu terytorialnego informuje wnioskodawcę o sposobie rozpatrzenia wniosku w terminie 7 dni od dnia rozpatrzenia kompletnego wniosku. W przypadku pozytywnego rozpatrzenia wniosku jednostka ta wystawia zaświadczenie o wysokości przyznanego dofinansowania. W przypadku skarżącego właściwą jednostką do rozpatrzenia wniosku jest [...] Centrum Pomocy Rodzinie. Analiza treści skargi oraz powyższych przepisów prowadzi do konstatacji, że – w związku z wnioskiem skarżącego - Prezydent [...] nie jest zobowiązany do wydania aktów i czynności z zakresu administracji publicznej wskazanych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 powołanej ustawy, których zaniechanie podlega skardze na bezczynność. Z tego powodu powyższa skarga na bezczynność Prezydenta [...] jest niedopuszczalna, bowiem zakres skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 powyższej ustawy, w świetle których zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2009 r., sygn. akt II GSK 1101/08, LEX nr 552736). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło