IV SAB/Wa 168/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Szymańska po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. i W. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 sierpnia 2012 r. B. M. i W. M. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. ustalającej warunki zabudowy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej odrzucenie wskazując, że skarżący przed wniesienie skargi nie wezwali organu do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. , poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżących przysługujących im środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a. ). Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa (zażalenie) jest formalnym wymogiem wniesienia skargi. Niewyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym powoduje niedopuszczalność skargi w myśl art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 1401/08, publ. System Informacji Prawnej LEX nr 466382, postanowienie NSA z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 2120/10, publ. System Informacji Prawnej LEX nr 687104 ). W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wobec którego to organu nie ma organu wyższego stopnia. W tej sytuacji przed wniesieniem skargi do Sądu powinni wezwać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpali trybu, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Wyjaśnić przy tym należy, że skarżący co prawda wnieśli w trybie art. 37 kpa "zażalenie" do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., jednakże okoliczność ta nie stanowi wypełnienia wskazanej powyżej przesłanki dopuszczalności przedmiotowej skargi na bezczynność, gdyż środek ten nie został wniesiony przez skarżących do organu przed wystosowaniem skargi do sądu. Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uznając wniesioną skargę za niedopuszczalną, orzekł jak w sentencji.