IV SAB/Wa 215/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Wanda Zielińska – Baran po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W piśmie z dnia 25 marca 2015 r. A. S., reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o uchylenie lub zmianę , w trybie art. 154 § 1 K.p.a., decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. Jednocześnie w piśmie tym zawarł skargę na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców polegającą na braku merytorycznego rozpoznaniu wniosku o zmianę lub uchylenie powołanej decyzji. W piśmie z dnia 30 kwietnia 2015 r. Sąd poinformował pełnomocnika skarżącego, że skargi wniesione w jednym piśmie zostały zarejestrowane pod odrębnymi sygnaturami – skarga na postanowienie Rady pod sygnaturą IV SA/Wa 1319/15, zaś skarga na bezczynność pod sygnaturą IV SAB/Wa 215/15. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców polegająca na braku merytorycznego rozpoznania wniosku o zmianę lub uchylenie decyzji tego organu z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności należy wskazać, że literaturze i orzecznictwie przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz wyd.2, wyd. LexisNexis, W-wa 2008, T. Woś, komentarz do art. 3 ustawy). Stosownie do art. 35 § 3 K.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić - nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. O każdym przypadku zaś niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 K.p.a.). Stosownie zaś do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – zwaną dalej P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, a więc m.in. w przypadku bezczynności organu w wydaniu decyzji administracyjnej. Zgodnie natomiast z art. 149 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W świetle powołanych przepisów stwierdzić należy, że skarga na bezczynność stanowi zatem środek służący przeciwdziałaniu nieuzasadnionego przedłużania postępowania organów administracji publicznej. Jednocześnie należy zaznaczyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnym prezentowany jest pogląd, że wniesienie skargi na bezczynność już po wydaniu rozstrzygnięcia w sprawie warunkuje niedopuszczalność skargi a co za tym idzie – jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 337/14, postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 937/11). Taka też sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Jak wynika bowiem z akt sprawy orzeczenie kończące postępowanie w toku instancji zostało wydane Radę do Spraw Uchodźców dnia [...] lutego 2015 r. , kiedy to utrzymano w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o uchylenie lub zmianę, w trybie art. 154 § 1 K.p.a., decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. Postanowienie to doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 25 lutego 2015 r. Natomiast skargę na bezczynność Rady do Spraw Uchodźców wniesiono w dniu 25 marca 2015 r. (data stempla pocztowego), a więc ponad miesiąc po wydaniu przez ten organ postanowienia kończącego postępowanie. Wobec tego w dacie złożenia rozpatrywanej skargi na bezczynność organ w bezczynności nie postawał. Jednocześnie należy podkreślić, że nie ma znaczenia, że skarżący zarzuca bezczynność w przedmiocie merytorycznego rozpoznania wniosku. Jak już bowiem na wstępie podkreślono bezczynność organu zachodzi, gdy organ w prawnie ustalonym terminie nie zakończył postępowania. Postępowanie w sprawie zostało w ustawowym terminie zakończone, natomiast zarzut wadliwości rozstrzygnięcia może być przez Sąd kontrolowany jedynie w postępowaniu dotyczącym skargi na postanowienie Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] stycznia 2015 r. o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o uchylenie lub zmianę , w trybie art. 154 § 1 K.p.a., decyzji Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2014 r. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji