IV SAB/Wa 218/14

PostanowienieWSA w Warszawie2014-11-28

Skład orzekający: Teresa Zyglewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku, polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej, nie może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, które stanowi środek zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 2 PPSA. Niewniesienie tego zażalenia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący T. S. wniósł skargę na bezczynność Starosty M. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku, wskazując, że organ zamiast wydać decyzję odmowną, wystosował pismo. Skarżący podniósł, że brak decyzji uniemożliwia mu merytoryczne zaskarżenie rozstrzygnięcia i domagał się zobowiązania organu do wydania decyzji. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na bezczynność Starosty M. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku postanawia: odrzucić skargę. T. S. w piśmie z dnia 8 października 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Starosty M. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku. W uzasadnianiu skargi skarżący wskazał, że jej przedmiotem jest bezczynność organu administracji polegająca na odmowie udostępnienia informacji w formie pisma pomimo, że art. 20 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko nakazuje aby odmowa udostępnienia informacji o środowisku nastąpiła w drodze decyzji. Skarżący stwierdził, że organ administracji zamiast wydać w odpowiedzi na jego wniosek decyzję wystosował pismo, wskazując powody i przyczyny odmowy udostępnienia żądanych informacji. Brak decyzji administracyjnej zamyka tymczasem skarżącemu drogę do merytorycznego zaskarżenia rozstrzygnięcia organu. Skarżący podniósł ponadto, powołując się na wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt II SAB/Wa 4/08 i z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 285/13, wydane w sprawach ze skarg na bezczynność w zakresie dostępu do informacji publicznej, że przed wniesieniem skargi nie był on zobowiązany do wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarżący wniósł o zobowiązanie organu do wydania decyzji administracyjnej w sprawie z jego wniosku o udzielenie informacji o środowisku i jego ochronie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej również ppsa, skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Treść skargi T. S. nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że kwestionuje bezczynność Starosty M. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej rozpatrującej jego wniosek o udostępnienie informacji o środowisku. Skarżący podnosi, że niewydanie decyzji odmownej w oparciu o art. 20 ustawy z dnia z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013 r., poz. 1235 ze zm.) zamyka mu drogę do merytorycznego zaskarżenia rozstrzygnięcia organu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 powołanej ustawy odmowa udostępnienia informacji o środowisku i jego ochronie następuje w drodze decyzji. Od decyzji takiej, zgodnie z ogólną regułą wynikającą z art. 127 § 1 i § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, służy stronie odwołanie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z kolei w świetle art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 ppsa, który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę na bezczynność do sądu administracyjnego. T. S. przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi na bezczynność Starosty M. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji o środowisku, nie wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło