IV SAB/Wa 228/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na bezczynność Dyrektora Oddziału w Chorzowie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego i jego wypłaty postanawia 1. stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy, 2. przekazać sprawę według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. A. B. w piśmie z dnia 7 lutego 2019 r. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału w [...] Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie ustalenia uprawnień do zasiłku chorobowego i jego wypłaty. Skarga, wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy, została przekazana przez organ administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1203 ze zm.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Przedmiotem skargi A. B. jest bezczynność Dyrektora Oddziału w [...] Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który ma siedzibę w województwie [...], czyli – zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) - na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (por. też np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 23 lutego 2016 r. sygn. akt I OZ 174/16, z dnia 30 maja 2008 r. sygn. akt I OZ 351/08, z dnia 2 kwietnia 2006 r. sygn. akt II GZ 39/06. Niepublikowane. Dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W związku z powyższym, na podstawie art. 59 § 1 powołanej ustawy, należało orzec jak w postanowieniu.