IV SAB/Wa 321/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R., K. L., S. L. i W. L. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi I I. R., K. L., S. L. i W. L. na bezczynność Burmistrza Miasta H. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia odmówić przywrócenia terminu Postanowieniem z dnia 15 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną I. R., K. L., S. L. i W. L. (dalej: "skarżących") od postanowienia z dnia 6 listopada 2015 r. odrzucającego skargę skarżących na bezczynność Burmistrza Miasta H. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. W uzasadnieniu postanowienia sąd stwierdził, że zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2015 r. pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania I. R., K. L., S. L. i W. L. przed sądami administracyjnymi. Zarządzenie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 stycznia 2016 r. Termin do złożenia przedmiotowych pełnomocnictw upłynął w dniu 2 lutego 2016 r. W dniu 3 lutego 2016 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżących nadesłała pełnomocnictwo do działania w imieniu I. R. Zatem w zakreślonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi kasacyjnej. Przedmiotowe postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżących doręczono w dniu 8 marca 2016 r. W dniu 15 marca 2016 r. pełnomocnik skarżących złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełninia braków formalnych, w którym podniosła, że: "Dopiero z postanowienia Sądu wynika, że pismo zostało złożone po terminie, błąd wynikał z błędnego wpisania daty odbioru pisma przez kancelarię pełnomocnika na kopercie przesyłki. W chwili przekazywania pisma do Sądu, istniało przekonanie, iż przedmiotowe pismo z 3 lutego 2016 r. zostało złożone w terminie." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 omawianego przepisu). W piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a). W rozpatrywanej sprawie należy przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Według oświadczenia pełnomocnika skarżących przyczyna uchybienia ustała w dniu 8 marca 2016 r., kiedy to zostało doręczone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu uchybienia terminu do uzupełnienia braków formalnych tej skargi. Zatem złożenie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 15 marca 2016 r. nastąpiło z zachowanie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu należy rozpoznać merytorycznie. Kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie ma ustalenie, czy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Należy także pokreślić, że skarżący byli w postępowaniu sądowym reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, będącego adwokatem i ponoszą konsekwencje działania tego pełnomocnika. W tym miejscu należy wskazać, że brak winy wiąże się z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (składania skargi). Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, jakiego można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 295/14, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 26 stycznia 2016 r. Zatem nadesłanie stosownych pełnomocnictw powinno nastąpić najpóźniej w dniu 2 lutego 2016 r. Pełnomocnictwo do występowania w imieniu I. R. pełnomocnik skarżących złożyła w dniu 3 lutego 2016 r. Pełnomocnik skarżących podała, że przyczyną uchybienia terminu był błąd pracownika kancelarii, polegający na wpisaniu na kopercie jako daty odbioru "27 lutego 2016 r." W ocenie Sądu wskazana przyczyna uchybienia terminu nie usprawiedliwia uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej po terminie, bowiem błąd pracownika kancelarii nie świadczy o braku winy strony. Ponadto należy mieć na uwadze, że zawodowy charakter działań radcy prawnego powoduje, że odpowiedzialność pełnomocnika obejmuje działania wszystkich osób, którymi posługuje się wykonując swój zawód (por. postanowienie NSA z 11 czerwca 2011 r., sygn. akt I FZ 149/14, LEX nr 1469523). Zawodowy pełnomocnik powinien tak zorganizować pracę (w tym przepływ korespondencji), aby w sposób właściwy dbać o interesy strony (mocodawcy). Dlatego też argumentacja o błędzie pracownika kancelarii polegającym na niewłaściwym oznaczeniu daty wpływy pisma do kancelarii (tj. niezgodnym z faktyczną datą doręczenia korespondencji), nie świadczy o dochowaniu należytej staranności w prowadzeniu sprawy swojego mocodawcy. Podsumowując, należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą tego rodzaju okoliczności, które uzasadniałyby przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.