IV SAB/Wa 96/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Infrastruktury kwotę 100 (sto) złotych na rzecz skarżącego, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] marca 2010 r. skarżący J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku. W skardze podniósł, iż w związku z wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 lipca 2009 r., sygn. akt II OSK 1178/08 i II OSK 1199/08 wnioskiem z dnia 14 grudnia 2009 r. wystąpił do Ministra Infrastruktury o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 1998 r., znak: [...] zmieniającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 1998 r., Nr [...] o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...]. Ww. wniosek nie został dotychczas rozpoznany przez Ministra Infrastruktury. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wskazał, że rozpoznał wniosek skarżącego i postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., Nr [...] odmówił wyjaśnienia wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 1998 r., znak: [...]. Z odpowiedzi na skargę oraz ze znajdujących się w aktach dokumentów, wynika, że organ rozpatrzył wniosek J. R. i w dniu [...] kwietnia 2010 r. wydał postanowienie odmawiające wyjaśnienia wątpliwości. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, że skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. dalej P.p.s.a.). Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W dacie orzekania bezczynność została zatem usunięta poprzez rozpatrzenie zażalenia i wydanie postanowienia, co oznacza bezprzedmiotowość badania przez sąd zasadności złożonej skargi. W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt GSK 609/04. niepublikowane). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a., orzekł o umorzeniu postępowania. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 §1 P.p.s.a.