IV SO/Wa 23/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA: - Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku H. W. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi H. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia: oddalić wniosek. Pismem z dnia 19 marca 2009 r. H. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 27 marca 2008 r. na decyzję tego organu administracji z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. W piśmie z dnia 27 kwietnia 2009 r. Generalny Dyrektor Ochocony Środowiska wyjaśnił, że akta sprawy, której dotyczy przedmiotowy wniosek zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy piśmie z dnia 14 kwietnia 2009 r. W dniu 20 kwietnia 2009 r. do Sądu wpłynęła odpowiedź Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska na skargi J. B., J. K., H. W. oraz T. B. na wskazaną wyżej decyzję Ministra Środowiska. Wraz z odpowiedzią nadesłano do Sądu skargi wymienionych oraz akta postępowania administracyjnego. Sprawę zarejestrowano pod sygn. akt IV SA/Wa 607/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Stosownie zaś do art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie należy wyjaśnić, że w dniu 15 listopada 2008 r. weszła w życie ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 ze zm.). Stosownie do treści art. 121 ust. 1 tej ustawy centralnym organem administracji rządowej powołanym do realizacji zadań, o których mowa w art. 127 ust. 1 jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska. Zgodnie z art. 127 ust. 3 tej ustawy Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska pełni funkcję organu wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w stosunku do regionalnych dyrektorów ochrony środowiska. Nowo powołany organ administracji jest zatem organem odwoławczym w zakresie rozpatrywania środków zaskarżenia składanych od rozstrzygnięć właściwych regionalnych dyrektorów ochrony środowiska. Wydaje ostateczne w administracyjnym toku instancji decyzje w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, które podlegają zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Należy też wskazać, że na mocy art. 160 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 3 października 2008 r. minister właściwy do spraw środowiska zobowiązany został przekazania Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska akt spraw w toczących się postępowaniach administracyjnych dotyczących odwołań od decyzji wydanych przez wojewodów na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska. Zdaniem Sądu aktualny stan prawny, wynikający z powołanych wyżej przepisów ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wskazuje, że w razie wniesienia z pośrednictwem Ministra Środowiska skargi na decyzję tego organu administracji wydaną w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji właściwego wojewody w sprawie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia, obowiązkiem Ministra jest przekazanie skargi wraz z aktami postępowania administracyjnego Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska, który - jako, że we wskazanym wyżej zakresie przejął kompetencje Ministra - zobowiązany jest do udzielenia odpowiedzi na skargę oraz przekazania jej do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz ze skargą i aktami postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu, przepis art. 55 § 1 ppsa ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przez niego obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 ppsa. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny Sąd orzeka na podstawie stanu faktycznego w chwili orzekania, a zatem uchybienie przez organ trzydziestodniowemu terminowi nie stanowi podstawy do nałożenia grzywny, jeżeli mimo opóźnienia, przekazał on sądowi akta wraz z odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2007 r. sygn. akt I OSK 2015/06. Niepublikowane). Po wniesieniu przedmiotowego wniosku, w dniu 20 kwietnia 2009 r. do Sądu wpłynęła, przekazana przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska skarga H. W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lutego 2008 r. znak: [...]. Jednocześnie przekazano odpowiedź na skargę i akta sprawy. Zdaniem Sądu, pomimo przekroczenia terminu określonego w art. 54 § 2 ppsa brak jest podstaw do uwzględniania wniosku H. W. o wymierzenie grzywny Ministrowi Środowiska, bowiem dopełniono obowiązków ciążących na organie administracji z mocy wskazanego przepisu. Należy podkreślić, iż celem instytucji wymierzenia organowi grzywny jest zdyscyplinowanie go do jak najszybszego przekazania akt sprawy do sądu administracyjnego. Tak więc skoro akta sprawy zostały przekazane, nie ma przesłanek do wymierzenia organowi grzywny. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.