IV SO/Wa 26/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wykowski po rozpoznaniu w dniu 20 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. S. o wymierzenie grzywny Radzie Gminy w S. na podstawie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z tytułu niewykonania obowiązku przekazania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie skargi J. S. na uchwałę Rady Gminy w S. z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] wraz z odpowiedzią na skargę oraz akt administracyjnych tej sprawy w przedmiocie uchwały w sprawie zatwierdzenia taryf na 2011 r. za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków postanawia: 1. wymierzyć Radzie Gminy w S. grzywnę w wysokości 100 zł (słownie sto złotych), 2. zasądzić od Rady Gminy w S. na rzecz skarżącej J. S. zwrot kosztów postępowania w wysokości 357 zł (słownie trzysta pięćdziesiąt siedem złotych). Uchwałą Nr [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Rada Gminy w S. zatwierdziła taryfy na 2011 r. za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków. Pismem z dnia 19 maja 2011 r. J. S. reprezentowana przez adw. H. Z. wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa, zarzucając uchwale ustalenie odrębnej taryfy zaopatrzenia w wodę dla jej myjni (jedynej w gminie). W dniu 6 lipca 2011 r. skarżąca odebrała pismo Rady Gminy z informacją, że sprawa będzie tematem najbliższego posiedzenia Rady Gminy w S. W dniu 14 lipca 2011 r. skarżąca złożyła za pośrednictwem Rady Gminy w S. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę z dnia [...] listopada 2010 r. W dniu 29 sierpnia 2011 r. skarżąca złożyła do Sądu wniosek o wymierzenie grzywny Radzie Gminy w S. na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, zwanej dalej p.p.s.a.) w kwocie 5000 zł, zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania i kosztów zastępstwa adwokackiego. Skarżąca zarzuciła Radzie Gminy nieprzekazanie w terminie 30 dni skargi wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę do Sądu. W dniu 5 września 2011 r. organ przesłał do Sądu skargę i odpowiedź na skargę. Pismem z dnia 13 września 2011 r. udzielił odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, wnosząc o jego oddalenie. Ustosunkowując się do jego treści, organ wskazał, że skarżąca nie wskazała organowi podstawy prawnej zobowiązującej go do przekazania skargi, która to niezwłocznie po wyjaśnieniu rozbieżności została przekazana. Jednocześnie organ nigdy wcześniej w historii gminy nie stosował przepisów procedury sądowo – administracyjnej i nie znał trybu postępowania skargowego. Dodatkowo Gmina S. ma charakter rolniczy, a skarga wpłynęła w czasie przerwy letniej pomiędzy sesjami w okresie robót polowych. Rada Gminy podniosła także, że w Urzędzie Gminy jest wakat na stanowisku sekretarza oraz że ze względu na gwałtowne opady w 2011 r., które spowodowały wysokie straty materialne w infrastrukturze gminy, Rada zajmowała się tym problemem. Przy piśmie z dnia 4 października Rada Gminy przesłała do Sądu akta administracyjne sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy IV SA/Wa 1497/11 J. S. w dniu 14 lipca 2011 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy w S. z dnia [...] listopada 2010 r. Przedmiotowa skarga wpłynęła do organu 15 lipca 2011 r. (potwierdzenie wpływu na oryginale skargi). Organ przekazał skargę do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę w dniu 5 września 2011 r., a zatem po 53 dniach od złożenia skargi. Akta administracyjne sprawy zostały skompletowane na wezwanie Sądu i przekazane w dniu 4 października 2011 r. W ocenie Sądu opóźnienie w przekazaniu skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę uzasadnia wymierzenia organowi grzywny w przedmiotowej sprawie. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 p.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. W konsekwencji organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi musi w taki sposób wykonać nałożony na niego obowiązek przekazania powyższych dokumentów Sądowi, aby w sytuacji, gdy skarżący skorzysta z przyznanego mu na mocy art. 55 § 1 p.p.s.a. uprawnienia, móc skutecznie udowodnić dochowanie ustawowego terminu. Musi przy tym przekazać dokładnie te dokumenty, które wymieniono w treści art. 54 § 2 p.p.s.a. Wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a. nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 nakazuje bowiem przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco – restrykcyjny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA, nr 6 z 2006, poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ, którego uchwała jest przedmiotem skargi, przekazał określone w art. 54 § 2 p.p.s.a. dokumenty, jednak uczynił to z uchybieniem terminu i dopiero po wniesieniu wniosku o wymierzenie grzywny. Okoliczności wskazane w odpowiedzi na ten wniosek nie usprawiedliwiają opóźnienia w przekazaniu skargi. Przekazanie skargi do Sądu należy do obowiązków organu i skarżący nie musi w tej sytuacji wskazywać w skardze podstawy prawnej. Po wpłynięciu skargi do organu, powinien on zapoznać się z przepisami dotyczącymi postępowania sądowo – administracyjnego. Brak doświadczenia w tego typu sprawach nie usprawiedliwia naruszenia prawa. Organ nie może także powoływać się na błąd co do faktu, ponieważ stan faktyczny sprawy przed wniesieniem skargi nie budzi wątpliwości. Braki kadrowe nie stanowią przyczyny, która mogłaby usprawiedliwić uchybienie terminowi przez organ. Określając wysokość grzywny Sąd wziął pod uwagę nieznaczną zwłokę w wypełnieniu ustawowego obowiązku, a także fakt, że organ ostatecznie wykonał ciążący na nim obowiązek. Na wysokość grzywny wpłynął również ustawowo określony sposób działania rady gminy. Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) rada gminy obraduje na sesjach zwoływanych w miarę potrzeby przez przewodniczącego, jednak nie rzadziej niż raz na kwartał. Przewodniczący rady gminy powinien jednak tak zorganizować jej działanie, by bez uchybienia przepisom mogła ona wykonywać swoje zadania. Wymierzając grzywnę w wysokości 100 zł, Sąd uwzględnił przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w roku 2010 wynoszące 3224,98 zł (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2011 r. M.P. Nr 11, poz. 120). Wymierzona grzywna jest proporcjonalna do nieznacznego uchybienia terminowi przez organ i uwzględnia jego dalsze działania tj. niezwłoczne nadesłanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt administracyjnych. Odnosząc się do wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącej niezbędnych kosztów w wysokości 357 zł obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika wynoszące 240 zł, opłatę sądową w wysokości 100 zł oraz koszty udzielonego pełnomocnictwa – opłaty skarbowej 17 zł stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 200 ppsa w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W świetle powyższego oczywistym jest zasadność przyznania skarżącemu zwrotu kosztów obejmujących wpis od skargi o wymierzenie organowi grzywny oraz uiszczoną opłatę skarbową od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 54 § 2 p.p.s.a oraz art. 200 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji.