IV SO/Wa 57/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2013 r. na rozprawie sprawy z wniosku H. M. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy C. w trybie art. 55 par. 1 ppsa p o s t a n a w i a I. wymierzyć Wójtowi Gminy C. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych za nieprzekazanie do Sądu w terminie określonym w art. 54 par. 2 ppsa skargi skarżącej H. M. na bezczynność Wójta Gminy C., objętej pismem z dnia 29 czerwca 2009 roku wraz z aktami sprawy; II. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. M. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 16 lutego 2010 r. H. M. (dalej: "skarżąca") wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "Sąd") z wnioskiem o wymierzenie Wójtowi Gminy C. (dalej: "Wójt") grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") za to, że w terminie, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., nie przekazał Sądowi skargi na bezczynność Wójta w rozpatrzeniu wniosku skarżącej z dnia [...] października 2003 r. w przedmiocie zobowiązania A. G. do przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych na należącej do niego nieruchomości. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco: 1. W dniu [...] czerwca 2009 r. skarżąca wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: "SKO") kolejną skargę na bezczynność Wójta w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] października 2003 r. o zobowiązanie A. G. do przywrócenia do stanu poprzedniego stosunków wodnych na należącej do niego nieruchomości. W piśmie skarżąca podniosła, że Wójt nie wykonał zaleceń SKO, dotyczących bezczynności we wskazanym wyżej zakresie, zawartych w postanowieniu SKO z dnia [...] lutego 2009 r., sygn. akt [...]. 2. SKO przekazało Wójtowi kserokopię tej skargi przy piśmie z dnia 10 lipca 2009 r., sygn. akt [...] i [...] Pismo to wpłynęło do Wójta w dniu 27 lipca 2009 r. 3. Przy piśmie z dnia 14 grudnia 2009 r. Wójt przekazał skargę do Sądu (pismo wpłynęło w dniu 17 grudnia 2009 r.). 4. Postanowieniem z dnia 4 marca 2011 r., sygn. akt IV SO/Wa 27/10, tut. Sąd oddalił wniosek skarżącej o wymierzenie Wójtowi grzywny. 5. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2011 r., sygn. akt II OZ 425/11 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") uchylił postanowienie Sądu z dnia 4 marca 2011 r. 6. Postanowieniem z dnia 4 września 2012 r., sygn. akt IV SO/Wa 25/11, tut. Sąd ponownie oddalił wniosek skarżącej o wymierzenie Wójtowi grzywny. 7. Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1082/12, NSA uchylił postanowienie Sądu z dnia 4 września 2012 r. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 11 grudnia 2011 r. NSA wskazał, co następuje: Złożenie w niniejszej sprawie przez skarżącą skargi - pisma z dnia [...] czerwca 2009 r., sygn. [...] – za pośrednictwem SKO zamiast za pośrednictwem Wójta, nie uzasadniało twierdzenia, że na Wójta nie może zostać nałożona grzywna w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem skargi skarżącej wraz z aktami sprawy. Stosownie do treści art. 65 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Poza sporem jest, że SKO, w oparciu o cytowany wyżej przepis, przekazało Wójtowi kserokopię przedmiotowej skargi. Brak było przeszkód, żeby Wójt, w celu przekazania skargi wraz z aktami sprawy do Sądu, zwrócił się do SKO o nadesłanie jej oryginału (co uczynił dopiero na etapie niniejszego postępowania) lub wezwał skarżącą do przedłożenia oryginału pisma, a ponadto, Wójt mógł również przekazać wraz z aktami kserokopię skargi, a braki formalne w tym zakresie byłyby przedmiotem wezwania Sądu. Zaniechania w tym zakresie mogą niewątpliwie być rozpatrywane w kategorii bezczynności organu uzasadniającej wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd będzie zobowiązany, uwzględnić ocenę prawną wyrażoną w rozstrzygnięciu NSA oraz ponownie dokonać analizy akt sprawy i ocenić, czy i kiedy doszło do przekazania skargi skarżącej złożonej pismem z dnia [...] czerwca 2009 r., sygn. [...] oraz ewentualnie rozważyć, czy istnieją podstawy do uznania, że Wójt nie zastosował się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a więc czy w niniejszej sprawie istnieją podstawy do wymierzenia organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek skarżącej należało uwzględnić. W myśl przepisu art. 54 § 1 w zw. z § 2 p.p.s.a., organ administracji, za pośrednictwem którego wnosi się skargę do sądu administracyjnego, zobowiązany jest do przekazania tej skargi sądowi administracyjnemu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w terminie trzydziestu dni od dnia przekazania przez skarżącego skargi temu organowi administracji. W przypadku, kiedy organ administracji nie dopełni powyższego obowiązku, skarżący może, w oparciu o art. 55 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., wystąpić do sądu administracyjnego z wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W niniejszej sprawie Sąd uznał za bezsporne, zważywszy na treść prezentaty (odcisku pieczęci potwierdzającej wpływ pisma) na piśmie SKO z dnia 10 lipca 2009 r. skierowanym do Wójta, że doręczenie Wójtowi kserokopii skargi nastąpiło w dniu 27 lipca 2009 r. W myśl oceny sformułowanej przez NSA, przekazanie Wójtowi kserokopii skargi przez SKO należy uznać za równoznaczne z przekazaniem Wójtowi skargi. Jak bowiem wskazał NSA, Wójt mógł przekazać tę kserokopię wraz z aktami administracyjnymi Sądowi. Tym samym przekazanie Wójtowi przez SKO wyłącznie kserokopii skargi, nie zaś jej oryginału, nie zwalniało Wójta z wykonania obowiązku, o którym mowa w art.54 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego uznać należy, że termin realizacji przez Wójta ustawowego obowiązku, o którym mowa w art.54 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg w dniu 28 lipca 2012 r. Za ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do przekazania skargi do Sądu należało natomiast uznać dzień 26 sierpnia 2009 r. Przekazanie przez Wójta skargi do Sądu przy piśmie z dnia 14 grudnia 2009 r. (wpływ do Sądu w dniu 17 grudnia 2009 r.) nastąpiło zatem z oczywistym, kilkumiesięcznym uchybieniem przepisanego, trzydziestodniowego terminu. Wobec powyższego Sąd uznał za zasadnie wymierzyć Wójtowi grzywnę. W myśl przywołanego wyżej przepisu art. 154 § 6 p.p.s.a. oraz w związku z treścią Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 11 lutego 2013 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2012 r. (M. P. z 2013 r., Nr 0, Poz. 89), wysokość grzywny nie mogła przenieść kwoty trzydziestu pięciu tysięcy dwustu szesnastu złotych i siedemdziesięciu groszy. Sąd zważył, że wobec całokształtu okoliczności sprawy, uzasadnione jest, wymierzenie organowi administracji grzywny w wysokości pięciuset złotych, wobec czego, na podstawie przepisu art. 55 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji. Zgodnie z treścią przepisu art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. W myśl przepisu § 18 ust. 1 pkt. 1, lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.), w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, stawka minimalna opłaty należnej adwokatowi z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej wynosi 240 zł, która to kwotę należy, w myśl przepisu § 2 ust. 3 tego rozporządzenia, podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług. Zgodnie z przepisami art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054 ze zm.) w zw. z art 146 a pkt. 1) tej ustawy, stawka podatku wynosi 23%, wobec czego Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji.