V SA/Wa 1002/13
PostanowienieWSA w Warszawie2013-04-17
Skład orzekający: Michał Sowiński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego o zwrocie kwoty dofinansowania pochodzącej ze środków unijnych, biorąc pod uwagę sytuację finansową spółki w likwidacji?Ratio decidendi
Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, uznając, że skarżąca spółka w likwidacji uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki z art. 61 § 3 PPSA, tj. niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych. Wykonanie decyzji mogłoby uniemożliwić realizację bieżących zobowiązań i doprowadzić do upadłości, co stanowi szkodę trudną do naprawienia.Stan faktyczny
Spółka I. S.A. w likwidacji wniosła skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego nakazującą zwrot kwoty dofinansowania ze środków unijnych. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie doprowadziłoby do poważnych negatywnych skutków finansowych, w tym uniemożliwienia spłaty zobowiązań i potencjalnej upadłości. Spółka wskazała, że wstrzymanie wykonania pozwoli na przeprowadzenie dalszych czynności likwidacyjnych.Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA - Michał Sowiński po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi I. S.A. w likwidacji z siedzibą w P. na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... stycznia 2013 r. Nr ...; NK: ... w przedmiocie zwrotu kwoty dofinansowania pochodzącej ze środków unijnych: postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia ... lutego 2013 r. I. S.A. w likwidacji z siedzibą w P. (zwana dalej: skarżącą) wniosła skargę na decyzję Ministra Rozwoju Regionalnego opisaną w komparycji postanowienia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
W jego uzasadnieniu wyjaśniono, iż aktualnie skarżąca przeprowadza postępowanie likwidacyjne, co wiąże się z koniecznością ściągnięcia wierzytelności, spłaty zobowiązań. Spółka nie posiada oszczędności i swoje należności reguluje na bieżąco. Z uwagi na sytuację prawną i ekonomiczną, wykonanie zaskarżonej decyzji będzie skutkowało daleko posuniętymi negatywnymi skutkami, w szczególności uniemożliwieniem realizacji bieżących zobowiązań, a w konsekwencji stanem upadłości. Wstrzymanie wykonania decyzji umożliwi skarżącej przeprowadzenie dalszych czynności likwidacyjnych, w zbyciu majątku, zapewniając tym samym, w przypadku nieuwzględnienia skargi, możliwość pełnego uregulowania należności , objętej zaskarżoną decyzją.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 cyt. przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w cyt. § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W orzecznictwie dotyczącym wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych, wskazuje się, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 786/07, oraz postanowienie NSA z 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06).
Wskazać także trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego skarżący zobowiązany jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. Strona wnosząca o wstrzymanie wykonania winna więc wykazać okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do zainteresowanego wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W rozpatrywanej sprawie w ocenie Sądu, skarżąca uprawdopodobniła wystąpienie przesłanki określonej w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. spowodowania trudnych do odwrócenia skutków finansowych dla skarżącej w przypadku zwrotu do organu żądanej kwoty ... zł. Stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku, a odnoszące się do mogących zaistnieć sytuacji wprost do sytuacji finansowej skarżącej, mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia ... stycznia 2013 r. w przedmiocie zwrotu kwoty dofinansowania pochodzącej ze środków unijnych.
Zasadnie, w tym względzie skarżąca zwróciła uwagę, iż wstrzymanie wykonania decyzji umożliwi jej przeprowadzenie dalszych czynności likwidacyjnych, w zbyciu majątku, zapewniając tym samym, w przypadku nieuwzględnienia skargi, możliwość pełnego uregulowania należności , objętej zaskarżoną decyzją.
Konsekwencją wykonania decyzji jest, w ocenie Sądu, możliwość spowodowania trudnej sytuacji materialnej, a ponadto może spowodować ciężkie nieodwracalne konsekwencje, których w większości skarżąca nie będzie mogła odwrócić nawet w sytuacji uwzględnienia skargi. W tym kontekście Sąd miał na uwadze podniesioną przez skarżącą argumentację, a sprowadzającą się do tego, że wykonanie decyzji może stanowić przeszkodę w realizacji bieżących zobowiązań, a w konsekwencji stanem upadłości.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło