V SA/Wa 1056/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Anna Falkiewcz-Kluj (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi T. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2014 r. nr [...] , Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w C. z dnia [...] kwietnia 2012 r. określającą w stosunku do T. C. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Honda CRV-v o nr nadwozia [...], mocy 110 kW, poj. silnika 1998 cm3 z 2004 r., dalej zwany przedmiotowym samochodem, w wysokości 857 zł. Powyższe było wynikiem następujących ustaleń i rozważań organu. T. C., dalej skarżący, [...] października 2009 r. zakupił na terytorium Danii ww samochód marki Honda za kwotę 50 000 koron duńskich. 13 listopada 2009 r. dokonał wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia samochodu do Polski, zarejestrował go i złożył deklarację uproszczoną jego nabycia do właściwego naczelnika urzędu celnego. Postanowieniem z [...] września 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w C., dalej organ I instancji, wszczął wobec skarżącego postępowanie podatkowe w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Decyzją nr [...] z [...] kwietnia 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w kwocie 857 zł z tytułu nabycia przedmiotowego samochodu. Uzasadniając swą decyzję organ I instancji wskazał, że nabyty samochód w dacie wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia był samochodem osobowym objętym pozycją HS 8703, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób a więc innym niż objęte pozycją HS 8702, co uzasadnia obciążenie podmiotu dokonującego przemieszczenia podatkiem akcyzowym. Nie zgadzając się z treścią decyzji skarżący wniósł odwołanie zarzucając organowi nienależytą ocenę przedstawionych przez skarżącego dowodów w postaci dowodu rejestracyjnego pojazdu, zaświadczenia z duńskiego urzędu skarbowego, opinii GUS, dokumentu z przeglądu technicznego, opinii rzeczoznawcy, informacji otrzymanej od Honda Poland Spółki z.o.o., świadków z których wynika, że nabyty pojazd był samochodem przeznaczonym do przewozu towarów w związku z czym nie podlegał podatkowi akcyzowemu. Dyrektor Izby Celnej w W. ponownie rozpoznając sprawę, wskazał, że istotą sporu pomiędzy skarżącym a organami podatkowymi jest ustalenie, czy nabyty wewnątrzwspólnotowo pojazd jest samochodem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób (klasyfikowanym do pozycji HS 8703), czy też samochodem ciężarowym (pozycja HS 8704) jak twierdzi skarżący i wtedy nie podlegałby on opodatkowaniu podatkiem akcyzowym Organ odwoławczy wskazał, że przy ustalaniu, czy określony pojazd samochodowy jest do celów poboru akcyzy traktowany jako samochód osobowy i w konsekwencji należy do niego stosować przepisy ustawy o podatku akcyzowym, konieczne jest dokonanie jego poprawnej klasyfikacji statystycznej. Stosownie bowiem do przepisu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Na podstawie art.100 ust. 1 pkt 2 ustawy, akcyzie podlega nabycie wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) mają w sprawach podatkowych, w zakresie podatku akcyzowego, zastosowanie jedynie do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie, na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. To, czy dany pojazd jest wyrobem akcyzowym, czy też nie uzależnione jest natomiast od zakwalifikowania wyrobu do określonej pozycji Nomenklatury Scalonej. Powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym jest ściśle powiązane z prawidłowym przyporządkowaniem danego wyrobu do określonego kodu CN. Dla prawidłowości określenia pojazdu jako samochodu osobowego podlegającego opodatkowaniu akcyzą istotna jest jedynie jego prawidłowa klasyfikacja statystyczna w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze danego pojazdu, a nie kategoria samochodu wynikająca z jego rejestracji w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym jako samochodu ciężarowego. Klasyfikacji taryfowej towarów w Nomenklaturze Scalonej dokonuje się na podstawie ściśle określonych zasad (Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej). Ogólne reguły interpretacji Nomenklatury Scalonej podane są w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającym załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z regułą pierwszą Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej tytuły sekcji działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie interpretacyjne; dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalić zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag zgodnie z pozostałymi regułami. Część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN), stanowią Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS). Przy klasyfikacji pojazdów samochodowych do samochodów osobowych w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym wystarczające jest przyporządkowanie do czterocyfrowej pozycji HS 8703 Organ odwoławczy podkreślił, że pojazdy zakwalifikowane do pozycji HS 8703 to pojazdy przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi. Kryterium oceny pojazdu pod względem klasyfikowania go do określonej grupy jest jego przeznaczenie z rozróżnieniem na przewóz osób, ładunku, czy też używanie jako pojazdu specjalnego. Kryterium oceny pojazdu jako zakwalifikowanego do pozycji HS 8703 jest jego przeznaczenie do przewozu osób. Musi być ono ustalone na podstawie jego ogólnego wyglądu i ogółu cech, w tym projektowych, nadających zasadnicze przeznaczenie, które oceniane jest na dzień powstania obowiązku podatkowego. Pojazdy zakwalifikowane do pozycji HS 8703 przeznaczone są głównie do przewozu osób a nie do transportu towarów (pozycja HS 8704). Te ostatnie natomiast mają zazwyczaj dużą masę całkowitą (powyżej 5 ton), pojedynczy zamknięty wewnętrzny obszar stanowiący obszar dla kierowcy i pasażerów oraz pozostałą przestrzeń, która może być wykorzystana zarówno do przewozu osób jak i towaru. Do tej kategorii włączone są pojazdy "wielozadaniowe" – typu van, pojazdy sportowo-użytkowe- typu suv, niektóre pojazdy pickup. Dla poprawności klasyfikacji taryfowej pojazdu, takiego jak nabytego wewnątrzwspólnotowo przez podatnika, a następnie oceny czy podlega opodatkowaniu w rozumieniu przepisów, o podatku akcyzowym, istotne jest jego obiektywne przeznaczenie wynikające z jego ogólnego wyglądu oraz ogółu cech, w tym projektowych. Dopiero na podstawie zasadniczego przeznaczenia pojazdu w oparciu o noty wyjaśniające należy dokonać właściwej klasyfikacji taryfowej do odpowiedniej pozycji HS. Zgodnie z wyjaśnieniami do HS opublikowanymi w obwieszczeniu Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej, do obiektywnych przesłanek decydujących o zasadniczym przeznaczeniu pojazdu do przewozu osób, a zatem decydujących o jego przyporządkowaniu do pozycji HS 8703 należą: 1) obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składane; 2) obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli; 3) obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu; 4) brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów, a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów; 5) wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Ustalając obiektywne przeznaczenie przedmiotowego samochodu na dzień wewnątrzwspólnotowego przemieszczenia Dyrektor Izby Celnej w W. ustalił, że przedmiotowy pojazd w dniu zakończenia procesu produkcji był samochodem osobowym wielozadaniowym kategorii homologacyjnej M1. Następnie w Danii, na podstawie lokalnej duńskiej homologacji, został przerobiony na samochód kategorii homologacyjnej N1 z dwoma miejscami siedzącymi, o czym świadczy informacja przekazana przez przedstawiciela producenta Honda Poland Spółka z.o.o. z siedzibą w Warszawie, pismem z [...] listopada 2011 r. Wobec braku szczegółowych informacji o przeznaczeniu samochodu organ II instancji posłużył się katalogiem Eurotax Informator Rynkowy Samochodów Osobowych, w którym wg indywidualnego numeru nadwozia VIN samochód posiadał nadwozie 5 drzwiowe typu kombi, 5 miejsc siedzących (tylne oparcie składane dzielone) z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa (z napinaczami pasów bezpieczeństwa). Nie posiadał przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od przestrzeni towarowej oraz wyposażony był w 4 poduszki powietrzne, klimatyzację, ABS, EBD – elektroniczny rozdział sił hamowania, immobilizer, lusterka boczne regulowane elektronicznie, mechaniczną regulację położenia kierownicy, obrotomierz, radio-magnetofon, elektryczne podnoszenie szyb barwionych, wspomaganie układu kierowniczego, zamek centralny, pięciobiegową manualną skrzynię biegów, czterocylindrowy silnik o pow. 1998 cm3 o mocy 150 kM. [...] listopada 2009 r. samochód przeszedł na terytorium Polski badanie techniczne zakończone wydaniem zaświadczenia nr [...] z którego wynikało, że pojazd ma 5 miejsc siedzących oraz nadwozie typu van. Z dokumentu nie wynikało aby samochód miał przegrodę oddzielającą przestrzeń dla pasażerów i towarową ani czy posiadał zdemontowane jakiekolwiek inne elementy wyposażenia nadane na etapie produkcji. Pierwszej rejestracji na terenie Polski dokonano 9 grudnia 2009 r. jako samochodu ciężarowego z pięcioma miejscami siedzącymi i nadwoziem typu van. W dniu [...] grudnia 2011 r. zostały przeprowadzone oględziny przedmiotowego samochodu przez Naczelnika Urzędu Celnego w C. Stwierdzono pojazd o przeszklonym zamkniętym nadwoziu z oknami wzdłuż bocznych paneli, wyposażony w 5 miejsc siedzących z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa, bez stałego panelu ani przegrody oddzielającej przestrzeń kierowcy od pozostałej części pojazdu z wykończeniem wnętrza charakterystycznie dla pojazdów do przewozu osób. Samochód nie posiadał śladów ingerencji w elementy konstrukcyjne. Właściciel pojazdu stwierdził, że nie dokonywał w nim zmian konstrukcyjnych i w dniu zakupu samochód posiadał 5 miejsc siedzących wyposażonych w pasy bezpieczeństwa i nie miał przegrody pomiędzy przednią przestrzenią dla kierowcy a tylną. Jak wskazał organ, w toku postępowania podatkowego skarżący przedłożył m.in.: 1) kopię pisma duńskiego urzędu podatkowego z dnia [...] maja 2011 r.(wraz z kopią urzędowego tłumaczenia), w którego treści stwierdzono, że przedmiotowy samochód został wyeksportowany jako pojazd ciężarowy w myśl przepisów rozporządzenia Komisji (WE) nr 948/2009 z dnia 30 września 2009 r. o zmianie załącznika 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej; 2) kopię duńskiego świadectwa homologacji A [...] z dnia [...] czerwca 2002 r. wystawionego na zlecenie Honda Motor Europe –Danmark z którego wynika, że pojazd marki Honda CR-V został zakwalifikowany przez duńską administrację do kategorii samochodów ciężarowych typu N; 3) kserokopię pisma urzędu statystycznego w Ł. z dnia [...] stycznia 2011 r. stwierdzającą, że pojazd w którym zastosowano przegrody oddzielające przestrzeń pasażerską od przestrzeni ładunkowej, posiadający odpowiednie atesty i homologacje mieści się w grupie CN 8704 "Pojazdy mechaniczne do transportu towarów". Dyrektor Izby Skarbowej w W. zauważył, iż w załączniku II do dyrektywy Rady 70/156/EWG zostały wskazane definicje kategorii i typów pojazdów w celu ich klasyfikacji na potrzeby ruchu drogowego. Stosownie do pkt 1 załącznika II do tej dyrektywy, kategoria "N" oznacza pojazdy silnikowe mające przynajmniej cztery koła, zaprojektowane i skonstruowane głównie do przewozu ładunków. Dzieli się ona na trzy kategorie, a mianowicie N1, N2, i N3. Kategoria "N1" oznacza pojazdy zaprojektowane i zbudowane do przewozu ładunków o masie maksymalnej nieprzekraczającej 3,5 tony. Podobnie stanowią postanowienia załącznika II do dyrektywy 2007/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady. Na gruncie krajowym cele zawarte w ww. dyrektywach znalazły odzwierciedlenie w ustawie Prawo o ruchu drogowym i rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 24 października 2005 r. w sprawie homologacji typu pojazdów samochodowych i przyczep (Dz. U. Nr 238, poz. 2010 z późn.zm.). Jak wynika z postanowień ust. 1 pkt 1 części A załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia, kategoria N oznacza pojazdy samochodowe mające co najmniej cztery koła oraz zaprojektowane i wykonane do przewozu ładunków, w tym kategoria N1 oznacza pojazdy zaprojektowane i wykonane do przewodu ładunków, z tym, że liczba miejsc siedzących poza miejscem siedzącym kierowcy nie może przekroczyć sześć. Ponadto w pkt 3.1. załącznika nr II do ww. dyrektywy wynika, iż z zasady, przedziały, w których znajdują się wszystkie miejsca siedzące, są całkiem oddzielone od przestrzeni ładunkowej. Z kolei art. 2 ppkt 42 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, iż samochód ciężarowy to pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków. Określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą. Jak wynika z powołanego przepisu Prawa o ruchu drogowym, samochodem ciężarowym jest pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków. Określenie to obejmuje również samochody ciężarowo-osobowe przeznaczone konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą. Tak więc, nazwanie określonego pojazdu pojęciem "samochód ciężarowy" w rozumieniu przepisów Prawa ruchu drogowego nie oznacza, że pojazd ten ze swej istoty nie może być uznany za szeroko zdefiniowany "samochód osobowy" w rozumieniu przepisów podatkowych. W ocenie organu samochód został wyprodukowany jako samochód wielozadaniowy kategorii M1 , co wynikało z pisma Honda Poland z [...] listopada 2011 r. a dopiero w Danii dostosowany do wymogów prawa duńskiego w celu uznania go za jako samochód ciężarowy. W dniu przeprowadzania badania technicznego diagnosta wskazał rodzaj nadwozia jako "van". Organ także stwierdził, że przyjęta w opinii urzędu statystycznego w Łodzi klasyfikacja jest błędna. Opisane przez urząd samochody są samochodami osobowo-towarowymi o nadwoziu samochodu osobowego wielozadaniowego nie przeznaczonymi konstrukcyjnie do transportu towarowego. Samochody te, z brzmienia wymienione w pozycji HS 8703 Wspólnej Taryfy Celnej co oznacza, że wskazana w opinii klasyfikacja "CN 8704" jest błędna. W związku z poczynionymi ustaleniami faktycznymi oraz mającymi zastosowanie przepisami prawa organ uznał, że podstawą opodatkowania spornego samochodu będzie kwota jaką Podatnik obowiązany był zapłacić, wynikająca z rachunku nr [..] z dnia [...].10. 2009r. tj. 50 000 koron duńskich, przeliczona wg średniego kursu waluty obcej - Tabela kursów NBP nr [...] z dnia [...] listopada 2009 r., 50 000 koron duńskich x 0,5528 zł. = 27 640 zł (po zaokrągleniu do pełnych złotych). Kwota zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym przy tak ustalonej podstawie opodatkowania wynosi 27 640 zł. x 3,1 ‰ = 857 zł (po zaokrągleniu do pełnych złotych). Odnosząc się do zarzutów odwołania organ II instancji wskazał, że w sposób prawidłowy i wyczerpujący zebrał materiał dowodowy a następnie go ocenił a tok rozumowania organu znalazł odzwierciedlenie w treści uzasadnienia. W ocenie organu prawidłowo ustalono przeznaczenie pojazdu jako osobowego, a nie tak jak tego domagał się skarżący, jako ciężarowego. (skarżący powoływał się na brak drugiego rzędu siedzeń i punktów kotwiczących czy otworów pozwalających na montaż tych siedzeń). Samochód został wyprodukowany jako osobowy wyposażony w dwa rządy siedzeń, co wynika z pisma Hondy Poland spółki z.o.o., w dacie pierwszego w kraju badania technicznego wyposażony był w 5 miejsc siedzących, co wynika z zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym z [...] listopada 2009 r., co również potwierdziły oględziny. przedmiotowego pojazdu. Przedłożone przez skarżącego duńskie dokumenty homologacyjne dowód rejestracyjny nie mają znaczenia dla klasyfikacji towarowej pojazdu w świetle obowiązujących w kraju przepisów podatkowych. Kryterium ładowności, na które powołuje się skarżący nie wskazuje na ciężarowy charakter pojazdu, ponieważ przy 5 miejscach siedzących proporcje ładowności wynoszą 350 kg (5x70 kg) przypadającą na część osobową do 200 kg (550 kg – 350 kg) przypadającą na część towarową. Powołując się na stanowisko NSA z 20 listopada 2006 r, sygn. akt II FPS 3/06, organ II instancji uznał że interpretacje wyrażone w formie opinii klasyfikacyjnych organów statystyki publicznej nie mają charakteru decyzji administracyjnych ani innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Pozyskane przez stronę opinie tego rodzaju organów nie wiążą więc organów podatkowych. Decyzję organu odwoławczego zaskarżył w całości T. C., zarzucając jej: 1) naruszenie art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2012 r. Poz. 749 ze zm.: dalej "op"), art. 187 § 1 o.p., art. 191 o.p. i art. 194 § 1 o.p. w zw. z art. 122 o.p. w związku z art. 101 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.U., z 2011 r., nr 108, poz. 626 ze zm.) poprzez brak wyczerpującego rozpatrzenia sprawy przez organy celne i dokonanie w rezultacie błędnej oceny przy kwalifikowaniu spornego pojazdu do danego grupowania Nomenklatury Scalonej w zakresie: - informacji z Honda Poland Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie, z której wynika, iż sporny pojazd został wyprodukowany jako pojazd ciężarowy do przewozu towarów, choć powstał na bazie samochodu osobowego, który w drugim etapie produkcji został konstrukcyjnie przystosowany do pełnienia funkcji pojazdu ciężarowego o kategorii homologacyjnej N1; -przedłożonych dokumentów w postaci duńskiego dowodu rejestracyjnego, kopii pisma duńskiego urzędu podatkowego w Hoje Taastrup z 16 lipca 2010 r. , kopii pisma duńskiego urzędu podatkowego SKAT z 23 maja 2011 r, wyjaśnień skarżącego z których wynika, że sporny pojazd został zarejestrowany w Danii jako samochód ciężarowy z przeznaczeniem do prywatnego przewozu towarów, był zgodny z opisem standardowych samochodów ciężarowych, został wyeksportowany jako pojazd ciężarowy oraz w dacie przemieszczenia go na terytorium kraju odznaczał się ogółem cech i wyglądem charakterystycznym dla samochodów przeznaczonych do przewozu ładunku; - okoliczności dokonania w spornym pojeździe zmian konstrukcyjnych polegających na zdemontowaniu przegrody stałej dzielącej część pasażerską pojazdu od części towarowej oraz na zainstalowaniu dodatkowych miejsc siedzących, które dopiero umożliwiły zrejestrowanie pojazdu na terytorium kraju jako samochodu osobowego z pięcioma miejscami do siedzenia, co oznacza że w dacie istotnej z punktu widzenia powstania ewentualnego obowiązku podatkowego w akcyzie, pojazd ten odznaczał się cechami właściwymi dla samochodów przeznaczonych do transportu towarów. -zeznań strony i świadków M. P. i K. W. z których wynika, że w spornym pojeździe przed dokonaniem zmian konstrukcyjnych zainstalowana była przegroda w postaci kratki pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną samochodu, jak również w samochodzie była przestrzeń tylna do przewozu i transportu towarów, co koreluje z opisem pojazdu wynikającym z przywołanych wyżej dokumentów i pochodzących od producenta i wskazujących na ewidentnie ciężarowe przeznaczenie spornego pojazdu w dacie przemieszczenia na terytorium kraju; - nieuprawnione posłużenie się katalogiem Eurotax w sytuacji w której informacje zawarte w tym katalogu dotyczą wyłącznie określonego typu samochodu nie zaś konkretnego pojazdu i nie pozwalają na określenie cech pojazdu o określonym numerze Vin. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z decyzją ją poprzedzającą a nadto o zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia. Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803). Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy przedmiotowy samochód marki Honda CR-V w momencie jego wewnątrzwspólnotowego nabycia przez skarżącego był samochodem osobowym, przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób i powinien być klasyfikowany do pozycji CN 8703 – jak twierdzą organy podatkowe, czy też był samochodem ciężarowym i powinien być klasyfikowany do pozycji CN 8704 – jak domaga się tego skarżący. Ustalenie prawidłowej klasyfikacji pojazdu w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN) przesądza bowiem o tym czy powstało zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu jego wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zdaniem skarżącego sprowadzony przez niego pojazd służył do transportu towarowego, o czym świadczą przedłożone przez niego dokumenty – dowody rejestracyjne pojazdu, zaświadczenie z badań technicznych, pismo z urzędu podatkowego, pismo od przedstawiciela producenta z których wynika, że w dacie w wewnątrzwspólnotowego nabycia był to pojazd ciężarowy. Organy podatkowe uznają natomiast, że pierwotne przeznaczenie pojazdu jego konstrukcja i cechy wyposażenia świadczą o tym, że jest to samochód osobowy, który powinien być zgodnie z Nomenklaturą Scaloną zakwalifikowany do pozycji 8703, a co za tym idzie, jego wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega podatkowi akcyzowemu. Oceniając argumentację obu stron Sąd uznał, że przekonujące jest stanowisko organów podatkowych. Podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2011 Nr 108 poz. 626 t. jedn.). Zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 2 tej ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. W myśl art. 101 ust. 2 ustawy obowiązek podatkowy w akcyzie od samochodów osobowych nabytych wewnątrzwspólnotowo i niezarejestrowanych wcześniej na terytorium kraju powstaje z dniem: przemieszczenia samochodu osobowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło przed przemieszczeniem samochodu na terytorium kraju (pkt 1) bądź nabycia prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel - jeżeli nabycie prawa rozporządzania samochodem osobowym jak właściciel nastąpiło po przemieszczeniu samochodu osobowego na terytorium kraju (pkt 2). Podatnikiem –zgodnie z art. 102 ust. 1 ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 lub 2. Natomiast przepis art. 100 ust. 4 ustawy definiuje samochody osobowe jako pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z powyższych regulacji wynika, że opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejestrowane wcześniej na terytorium kraju, przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji CN 8703 i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Przejawem cech projektowych tego rodzaju pojazdów, zwykle stosowanych do pojazdów, które objęte są pozycją 8703, są następujące cechy: - obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażenia zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów; takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe, składające się ze zdejmowanych punktów kotwiących lub składanych, - obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli, - obecność przesuwnych, wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej) z oknami na bocznych panelach lub z tyłu, - brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana zarówno do przewozu osób jak i towarów, - wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki). Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że sporny pojazd mieści się w pozycji 8703: "Pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi". Organy obu instancji prawidłowo przyjęły, stosując się do wskazań wynikających z wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z 6 grudnia 2007 r. sygn. C-486/06 (Lex nr 337569), że zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób bądź towarów ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu. Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału "decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w ich obiektywnych cechach i właściwościach, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów". Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie. Znajduje to potwierdzenie w orzecznictwie sądowo-administracyjnym, w którym przyjmuje się, że klasyfikacja pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. Przy określaniu funkcji użytkowej pojazdu należy mieć na względzie tzw. obiektywne cechy samochodu które pozwalają na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia, a więc głównego, dominującego charakteru. W tym aspekcie pierwszoplanowe ma przeznaczenie pojazdu przez producenta. On to bowiem jest autorem konstrukcji określonego pojazdu, która odpowiada jego przeznaczeniu. Niewątpliwie użytkownicy pojazdów mogą, na późniejszym etapie (po wyprodukowaniu), dokonywać np. przeróbek wnętrza samochodu aby spełniał on ich indywidualne potrzeby, to jednak nie powoduje zmian konstrukcyjnych pojazdu. Ma rację skarżący, że ustalenie zasadniczego przeznaczenia samochodu (do przewozu osób bądź towarów) niewątpliwie winno być poprzedzone zebraniem i analizą całokształtu materiału dowodowego sprawy stosownie do postanowień art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. Wbrew zarzutom skargi organy podatkowe w sposób niewadliwy dokonały tych ustaleń czemu dały wyraz w treści uzasadnień. I tak organy dokonały ustaleń co do wyglądu i cech omawianego pojazdu by określić jego zasadnicze przeznaczenie. Jak wynikało z informacji z Honda Poland Spółki z.o.o. z siedzibą w Warszawie (pismo z listopada 2011 r.) samochód został wyprodukowany jako ciężarowy tzn w pierwszym etapie homologacji był samochodem osobowym wielozadaniowym kategorii M1 a następnie w Danii na podstawie lokalnej duńskiej homologacji został przerobiony na samochód ciężarowy kat N1. W ocenie tak organu, jak i sądu obecne dostosowanie pojazdu do celów wynikających z korzystania z samochodu jako osobowego nie wymagało istotnie znaczących zmian konstrukcyjnych. Należy stwierdzić, że pozbawienie samochodu określonego wyposażenia jest jedynie odpowiedzią na potrzeby rynku przez wyprodukowanie np. samochodów osobowych z przeznaczeniem do transportu towarów pomimo ich osobowego charakteru i zmniejszenie ich wyposażenia do niezbędnego minimum. Dla podatku akcyzowego pojazd taki nie przestaje być jednak samochodem osobowym i to niezależnie od tego, że faktycznie będzie służył do transportu towarów, a także, że jako ciężarowy zostanie zarejestrowany. Podkreślić należy, że istotą cech projektowych jest ich trwałość i względna niezmienialność. Producent już w fazie projektowania auta przesądza o jego zasadniczym przeznaczeniu. Wyposażając pojazd w punkty kotwienia tylnych siedzeń i pasów bezpieczeństwa, miejsca montażu na etapie produkcji nadaje mu zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Gdyby tak nie było, wskazane wyżej elementy byłyby zbędne, a wyposażanie w nie pojazdu ekonomicznie nieuzasadnione. Oczywiście producent nie wyklucza wykorzystania samochodu w sposób odbiegający od jego zasadniczego przeznaczenia (np. do przewozu towarów) i dlatego umożliwia wymontowanie tylnej kanapy, zablokowanie mechanizmu otwierania szyb w drzwiach tylnych, zamontowanie kraty (przegrody) za siedzeniami przednimi czy montaż blaszanej podłogi. Zabiegi takie znajdują następnie swoje odzwierciedlenie w typie homologacji, co jednak nie wpływa na sposób klasyfikacji pojazdu wg kodu CN, który zdeterminowany jest cechami projektowymi, wskazującymi na przeznaczenie zasadnicze. Odwołanie się do cech projektowych ma swoje uzasadnienie w aspekcie trwałości klasyfikacji. Przyjmując inaczej, każda zmiana sposobu wykorzystania pojazdu powodowałaby zmianę klasyfikacji towarowej, co należy uznać za niepożądane. Oparcie klasyfikacji na innych podstawach, w przypadku samochodów na przepisach regulujących ruch drogowy, prowadziłoby do sytuacji, w której ten sam pojazd w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym mógłby być traktowany odmiennie, po zastosowaniu niewielkich zabiegów. Jeśli auto ma być głównie przeznaczone do przewozu ładunków, zbędne stają się okna w panelach bocznych, mechanizmy otwierania szyb w drzwiach tylnych, punkty mocowania tylnej kanapy i pasów bezpieczeństwa, tapicerka sufitowa w przestrzeni ładunkowej czy też tapicerka drzwi tylnych profilowana w sposób zwiększający jej praktyczne wykorzystanie przez pasażerów tylnej kanapy. Tymczasem cechy zewnętrzne nabytego przez skarżącego samochodu tj. karoseria jak w samochodzie osobowym, przeszklone drzwi jak i jego cechy konstrukcyjne, tj. fakt, że został zbudowany, pierwotnie jako samochód osobowy wielozadaniowy kategorii M1, zaprzeczają temu by mógł to być samochód ciężarowy w rozumieniu przepisów ustawy akcyzowej. Konstrukcja i wyposażenie pojazdu w tym 5 miejsc siedzących z tylnym składanym oparciem, z zagłówkami i pasami bezpieczeństwa, brak przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od przestrzeni towarowej, tylne szyby sterowane elektrycznie, i pozostałe wyposażenie wewnętrzne typowe dla pojazdów osobowych a opisane w decyzji, świadczą o pierwotnym przeznaczeniu pojazdu jako osobowego. Znajduje to potwierdzenie w informacji od producenta z której wynika, że przerobienie na potrzeby homologacji duńskiej polegało de facto na zainstalowaniu przegrody za 1 rządem siedzeń (innych w tego rodzaju samochodach nie ma) i wydłużeniu tym samym przestrzeni towarowej (zmiana fabrycznej przestrzeni bagażowej). Fakt, że obecnie samochód ma 2 rzędy siedzeń z pasami bezpieczeństwa i bez przegrody, przy czym nie stwierdzono aby dokonywano zmian konstrukcyjnych, świadczy o tym, że pierwotnie samochód był wyprodukowany jako samochód o podstawowym przeznaczeniu osobowym a późniejsze "przeróbki" nie były związane z żadnymi zmianami konstrukcyjnymi co świadczy o tym, że pierwotne cechy projektowo-konstrukcyjne były cechami charakterystycznymi dla samochodu osobowego a nie ciężarowego. Trafne jest zatem stanowisko organów, że przedmiotowy samochód został wyprodukowany jako samochód osobowy. Natomiast zmiany umożliwiające zarejestrowanie tego pojazdu w Danii a następnie w Polsce jako samochodu ciężarowego, nie wiązały się z żadnymi, istotnymi zmianami konstrukcyjnymi i nie pozbawiły pojazdu elementów charakterystycznych dla samochodu osobowego. Organy podatkowe właściwie dokonały zestawienia i porównania, stwierdzonych w toku postępowania podatkowego cech przedmiotowego pojazdu z cechami charakterystycznymi dla pojazdów klasyfikowanych do pozycji HS 8703 i pozycji HS 8704, co doprowadziło do prawidłowego uznania, że przedmiotowy samochód jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób aniżeli do przewozu towarów. Powyższej oceny nie mogą zmienić zarzuty strony skarżącej dotyczące posłużenia się danymi pochodzącymi z katalogu Eurotax. Tamże wg indywidualnego numeru nadwozia (VIN- Vehicle Identification Number) oraz indywidualnych parametrów (np. pojemność, rodzaj i moc silnika, okres dostępności) istnieje możliwość wskazania specyfikacji wyposażenia pojazdów podlegających transakcji sprzedaży. Dane tam zawarte jakkolwiek służą ustaleniu wartości pojazdów samochodowych, wynikają z analizy rynku samochodowego oraz informacji pozyskanych bezpośrednio od producentów samochodów. Istotne przy wycenie pojazdów samochodowych jest bowiem ustalenie, tzw. wartości bazowej (podstawy wyliczeń), która to z kolei uzależniona jest od marki, modelu, roku produkcji i wyposażenia konkretnej wersji pojazdu wprowadzonej na rynek samochodowy, a więc od cech samochodu nadanych na etapie produkcji. Na potrzeby prowadzonych postępowań podatkowych, organy podatkowe posługują się m.in. w/w źródłem tylko w celu ustalenia charakterystyk badanych samochodów, w dacie zakończenia procesu produkcji, co jak zostało wskazane wyżej ma pierwszorzędne znaczenie dla ustalenia przeznaczenia pojazdu. Ustalają ogólny wygląd i ogół cech, marki i modelu wersji podstawowej spornych pojazdów, tak jak przewidział to producent, bez wyposażenia dodatkowego zamontowanego w późniejszych etapach użytkowania. Dla powyższych ustaleń bez istotnego znaczenia pozostaje również dokumentacja związana z rejestracją pojazdu, w tym również dokumenty, w tym duńskie, przedstawione przez skarżącego. Dokumenty te w świetle dokonanych ustaleń przez organy podatkowe co do zasadniczego przeznaczenia przedmiotowego pojazdu nie wpływają na zmianę jego klasyfikacji taryfowej. Dokumenty, na które powoływał się skarżący, a z których wynikało, że sporny pojazd jest uznany za samochód ciężarowy, zostały wydane w oparciu o inne przepisy niż dotyczące klasyfikacji towarowej i nie ma znaczenia, że dokonano tego dla potrzeb podatkowych na terenie Danii. W tej sytuacji nie można uznać, że mają one decydujące znaczenie dla możliwości zastosowania przepisów dotyczących opodatkowania pojazdu podatkiem akcyzowym na terenie Polski. Powyższe dokumenty w niniejszej sprawie stanowią dowód jedynie tego, że pojazd wcześniej nie był zarejestrowany na terytorium kraju i tylko w tym zakresie wiążą organ podatkowy. Natomiast dla klasyfikacji taryfowej mogą mieć jedynie charakter posiłkowy. Również pozostałe dokumenty urzędowe, czyli zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym samochodu, dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, jak również świadectwo homologacji typu samochodu, w których określono rodzaj pojazdu jako samochodu ciężarowego nie mogą mieć wpływu na rozstrzygnięcie. Badanie techniczne samochodu ma na celu stwierdzenie, czy pojazd spełnia warunki techniczne przewidziane w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym i jest wymagane zgodnie z przepisami Działu III rozdział 3 tej ustawy. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Natomiast homologacja pojazdu stanowi sprawdzenie czy dany typ pojazdu odpowiada określonym wymaganiom, istotnym z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, porządku ruchu na drodze, spokoju publicznego i wydzielania szkodliwych emisji (art. 68 ustawy Prawo o ruchu drogowym). Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego zamieszczone w przepisach ustawy Prawo o ruchu drogowym (art. 2 pkt 40 - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą oraz ich bagażu) i samochodu ciężarowego (art. 2 pkt 42 - pojazd samochodowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków; określenie to obejmuje również samochód ciężarowo-osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie od 4 do 9 łącznie z kierowcą), które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dowód rejestracyjny, zaświadczenie o badaniu technicznym i świadectwo homologacji, nie są wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia czy pojazd jest wyrobem akcyzowym. Dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. ustawa o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych jako wyrobów akcyzowych – są to, jak już wyżej podniesiono, postanowienia dotyczące Nomenklatury Scalonej Wspólnej Taryfy Celnej. Ugruntowany jest pogląd, że przepisy ustawy prawo o ruchu drogowym nie mają bezpośredniego zastosowania na gruncie przepisów ustawy o podatku akcyzowym (por. wyrok WSA w Gdańsku z 16 listopada 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 671/11, WSA w Gliwicach z 12 października 2009 r, sygn. akt III SA/Gl 674/09). W ocenie Sądu organy podatkowe w sposób wyczerpujący ustaliły stan faktyczny i na podstawie dokumentów zebranych w sprawie niewadliwie ustaliły, że opisywany samochód powinien zostać zakwalifikowany do pozycji 8703 kodu CN. Fakt, że organy doszły do odmiennych niż skarżący wniosków nie uzasadniają twierdzenia o wybiórczej czy niepełnej analizie dowodów, jak wywodził skarżący czy też naruszeniu zasady swobodnej oceny dowodów i prawdy obiektywnej. Najistotniejsze w sprawie jest to, że samochód został wyprodukowany jako osobowy a dopiero następnie przystosowany do wersji ciężarowej. W ocenie sądu ten ostatni fakt nie uzasadnia wniosku, że sprowadzone auto było samochodem ciężarowym w rozumieniu zasad taryfy celnej. Organy celne nie kwestionowały bowiem, iż w momencie nabycia wewnątrzwspólnotowego samochód posiadał homologację jako ciężarowy i jako taki był zarejestrowany w Danii. Biorąc jednakże pod uwagę dowody dotyczące dokonanych zmianach w pojeździe, nadto oględziny pojazdu, z których wynikały indywidualne cechy i ogólny wygląd samochodu (istotne dla ustalenia jego zasadniczego przeznaczenia), zawarte w dokumentach rejestracyjnych zapisy dotyczące określenia rodzaju pojazdu, nie mogły być decydujące, tym bardziej, że zostały one dokonane na podstawie innych kryteriów, istotnych z punktu widzenia regulacji zasad ruchu drogowego oraz warunków, jakim muszą odpowiadać pojazdy poruszające się po drogach publicznych, do których nie odwołują się przepisy u.p.a. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skarżącego w tym dotyczących oceny zeznań świadków wskazać należy, że organ nie kwestionował, iż pojazd został na terenie Danii zarejestrowany jako ciężarowy i w takim stanie nabyty przez kolejnego właściciela W. P., który z kolei nie dokonywał żadnych zmian w pojeździe. Wg jego relacji samochód miał 5 siedzeń wyposażonych w pasy bezpieczeństwa bez przegrody pomiędzy przednią częścią dla kierowcy a częścią tylną pojazdu. W aktach brak jest natomiast zeznań świadków M. P. i K. W. o których pisze skarżący w skardze. Nie sposób zatem do tego rodzaju dowodu się odnieść. Brak jest również dowodu z zeznań samego skarżącego poza jego wyjaśnieniami pisemnym. Ponadto Sąd nie zgadza się z tezą skarżącego, że organ odrzucił jako dowody dokumenty przedstawione przez stronę tj. świadectwa homologacji, pierwszy przegląd techniczny, opinię duńskiego urzędu podatkowego, informację z Hondy Poland Spółki z.o.o. z siedzibą w Warszawie. To właśnie na podstawie tego ostatniego dokumentu organ między innymi ustalił cechy konstrukcyjne i pierwotne przeznaczenie samochodu jako samochodu wielozadaniowego M1. Nie kwestionował także zapisów pozostałych dokumentów co do faktu i zakresu homologacji. Pozostałe dokumenty ocenił a argumentację co do ich walorów dowodowych zawarł w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Z ugruntowanej linii orzecznictwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wynika, że samochód posiadający takie cechy, jak pojazd nabyty wewnątrzwspólnotowo przez skarżącego, jest samochodem osobowym, który należy zakwalifikować do pozycji taryfy celnej 8703. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że organy podatkowe zasadnie ustaliły na podstawie cech konstrukcyjnych samochodu, jego ogólnego wyglądu i wyposażenia i przyjęły, że sporny samochód w dacie nabycia wewnątrzwspólnotowego był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, a w tej sytuacji podlega klasyfikacji do kodu CN 8703. Tym samym w sprawie nie zostały również naruszone przepisy ustawy akcyzowej mające zastosowanie w sprawie w zakresie obciążenia podatnika podatkiem akcyzowym. Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.