V SA/Wa 1093/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania (spr.), Sędzia WSA - Izabella Janson, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Protokolant st. specjalista - Małgorzata Broniarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2014 r. sprawy ze skargi G. S. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia ... stycznia 2013r., nr ... w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych oddala skargę Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. zawiadomił Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych właściwego w sprawach rozpoznawanych przez Regionalną Komisję Orzekającą w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Ł., iż w wyniku kompleksowej kontroli gospodarki finansowej, przeprowadzonej przez Regionalną Izbę Obrachunkową w Ł., w Gminie P. ujawniono nieprawidłowości wskazujące na możliwość popełnienia czynów naruszających dyscyplinę finansów publicznych. Rzecznik Dyscypliny Finansów Publicznych skierował do Regionalnej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Ł. (dalej: RKO), wniosek o ukaranie karą nagany Wójta Gminy P. G. S. (dalej: Skarżący). RKO orzeczeniem z dnia... kwietnia 2010 r., nr ..., uznała Skarżącego : 1. odpowiedzialnym za nieumyślne naruszenie dyscypliny finansów publicznych, tj. popełnienie czynu określonego w: a) art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych ( Dz. U. z 2005 r., Nr 14, poz. 114 ze zm., dalej: u.o.n.d.f.p.), polegającego na dokonaniu wydatku ze środków publicznych bez upoważnienia albo z przekroczeniem zakresu upoważnienia, poprzez dokonanie wydatku z budżetu Gminy P.: - w dniu ... stycznia 2007 r., w dziale 900, rozdziale 90015, § 6050 w wysokości ... zł - na podstawie umowy z dnia ... listopada 2006 r. Nr ... zawartej z M. W. na opracowanie projektu technicznego rozbudowy linii napowietrznej oświetlenia ulicznego o odcinek linii kablowej ze słupami dla oświetlenia Kościoła w P. na dz. Nr 464; - w dniach ... sierpnia 2007 r., ... grudnia 2007 r., w dziale 900, rozdziale 90015, § 4270 w wysokości ... zł oraz w dniu ... lutego 2008 r., w dziale 700, rozdziale 70095, § 6050 w wysokości ... zł, na podstawie umowy nr ... z dnia ... stycznia 2007 r. zawartej z Przedsiębiorstwem Wielobranżowym Związku Gmin Ziemi W. "..." z W. na wykonanie rozbudowy linii napowietrznej oświetlenia ulicznego o odcinek linii kablowej ze słupami przy Kościele w P., tj. z naruszeniem art. 167 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104 ze zm; dalej: ustawa o finansach publicznych); b) art. 15 u.o.n.d.f.p., polegającego na zaciągnięciu zobowiązania z przekroczeniem zakresu upoważnienia do zaciągania zobowiązań jednostki sektora finansów publicznych, w związku z zawarciem w dniu ... stycznia 2009 r. przez Gminę P. porozumienia z I. S.A. z siedzibą w K., Oddział w Ł., dotyczącego spłaty w 2009 roku kredytu w kwocie ... zł, zaciągniętego umową Nr ... z dnia ... stycznia 2008 r. w wysokości ... zl na pokrycie przejściowego deficytu budżetu jednostki samorządu terytorialnego, mimo braku podjęcia stosownej uchwały przez Radę Gminy, tj. z naruszeniem art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. c ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.; dalej: ustawa o samorzadzie gminnym); c) art. 16 ust. 1 u.o.n.d.f.p., polegającego na niewykonaniu zobowiązań jednostki sektora finansów publicznych, w wyniku czego Gmina P. zapłaciła odsetki za zwłokę oraz inne opłaty, co dotyczyło zobowiązań z tytułu: - zaciągniętego umową Nr ... z dnia ... stycznia 2008 r. z I. S.A. z siedzibą w K., Oddział w Ł., kredytu w wysokości ... zł na pokrycie przejściowego deficytu budżetowego jednostki samorządu terytorialnego - łączna kwota odsetek za zwlokę zapłaconych w 2009 roku wyniosła ... zł, - zaciągniętych w latach poprzednich kredytów długoterminowych w bankach I. w W. - Nr umowy ..., Nr ..., Nr ... i B. S.A. Oddział w K. (obecnie B. S.A. Oddział w K.) - łączna kwota odsetek za zwłokę od nieterminowych wpłat zapłacona w latach 2007-2008 wyniosła ... zł; • zobowiązań wobec wierzycieli: - P. - odsetki w wysokości ... zł, zapłacono w dniu ... października 2007 r. z tytułu niezapłaconych faktur za okres od maja do sierpnia 2007 r., odsetek naliczonych na dzień ... października 2007 r. i zobowiązań wynikających z not odsetkowych z dnia ... grudnia 2005 r., z dnia ... grudnia 2006 r. i z dnia ... czerwca 2007 r. na łączną kwotę ... zl, w tym odsetki na kwotę ... zł w trzech ratach płatnych w okresie od dnia ... października do dnia ... października 2007 r., - Przedsiębiorstwa K. w W. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... grudnia 2007 r. za faktury za okres od stycznia do czerwca 2007 r., na podstawie wezwania o zapłatę z dnia ... października 2007 r. (data wpływu) oraz ostateczne wezwanie przedsądowe z dnia ... grudnia 2007 r., - Firmy P. z W. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... lutego 2008 r. tytułem zapłaty za fakturę nr ..., której termin zapłaty upłynął ... lutego 2007 r. oraz odsetek od nieterminowych zapłat faktur nr ... i ..., na podstawie noty odsetkowej nr ... z dnia 23 listopada 2007 r., - Zakładu E. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... marca 2008 r. tytułem nieterminowych wpłat należności za faktury z dni: ... i ... grudnia 2007 r., odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... grudnia 2008 r. tytułem nieterminowych wpłat należności za faktury z dni: ... grudnia 2007 r., ... kwietnia 2008 r., ... czerwca 2008r .,... czerwca 2008r. , ... sierpnia 2008 r., ... października 2008 r. ,... października 2008 r. - Starostwa Powiatowego w W. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... maja 2008 r. tytułem zaległej opłaty za użytkowanie wieczyste działek Skarbu Państwa o numerach: [...]. Zapłaty dokonano na podstawie zawiadomienia o wypowiedzeniu aktualizacji opłat z dnia ... grudnia 2007 r., - radcy prawnego D. N.z W. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... maja 2008 r. na podstawie wezwania do zapłaty z dnia ... maja 2008 r., w związku z wyrokiem Sądu Okręgowego w S. w sprawie z powództwa "..." sp. jawna przeciwko Gminie P.. Na ww. kwotę składały się koszty zastępstwa procesowego ... zl, koszty procesu w postępowaniu I instancji ... zł, odsetki ... zł od kwoty ... zł od dnia ... września 2007 r. do ... lutego 2008 r., należność główna ... zł, odsetki ... zl od kwoty ... zł za okres od ... września 2007 r. Do... maja 2008 r., - Urzędu Skarbowego w W. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ... czerwca 2008 r., koszty upomnienia ... zł tytułem zaległego podatku VAT za miesiąc kwiecień 2008 r. Zapłaty dokonano na podstawie upomnienia nr ... z dnia ... maja 2008 r., - Urzędu Marszałkowskiego w Ł. - odsetki na kwotę ... zł zapłacono w dniu ...października 2008 r. tytułem zaległej opłaty za korzystanie ze środowiska za I półrocze 2008 roku. Zapłaty dokonano na podstawie postanowienia wydanego przez Marszałka Województwa Ł. nr ... z dnia ... października 2008 r. o sposobie zarachowania dokonanej przez Urząd Gminy wpłaty z dnia ... października; 2. odpowiedzialnym za umyślne naruszenia dyscypliny finansów publicznych, tj. popełnienie czynu określonego w art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p., polegającego na nieterminowym opłacaniu przez Gminę P. składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i składek na Fundusz Pracy za następujące okresy rozliczeniowe: 2007 rok: - miesiąc luty 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ...zł, - miesiąc marzec 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc kwiecień 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc czerwiec 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc lipiec 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zl, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc sierpień 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc wrzesień 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc październik 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc listopad 2007 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł. - miesiąc grudzień 2007r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, 2008 rok: - miesiąc styczeń 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc marzec 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc kwiecień 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zl, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ...zł, - miesiąc maj 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc czerwiec 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc lipiec 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zl, składka z tytułu Funduszu Pracy ...zł, - miesiąc sierpień 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc wrzesień 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości .. zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc październik 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc listopad 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, - miesiąc grudzień 2008 r. - składka z tytułu ubezpieczenia społecznego w wysokości ... zł, składka z tytułu ubezpieczenia zdrowotnego w wysokości ... zł, składka z tytułu Funduszu Pracy ... zł, tj. z naruszeniem art. 47 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz.74 ze zm.; dalej: u.s.u.s.), art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.; dalej: ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej) i art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.; dalej: ustawa o promocji zatrudnienia). Za przypisane Skarżącemu czyny, RKO wymierzyła karę nagany oraz obciążyła Skarżącego obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa w wysokości ... zł. Ponadto orzeczeniem tym RKO uniewinniła G. S. od zarzutu nieumyślnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych, określonego w art. 16 u.o.n.d.f.p. w odniesieniu do niewykonywania zobowiązań, którego następstwem była zaplata odsetek dotyczących : - Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych o odsetki na kwotę ...zł, - P. sp. z o.o. - odsetki na kwotę ...zł. Pismem z ... czerwca 2010 r. obwiniony wniósł odwołanie od ww. Orzeczenia do Głównej Komisji Orzekającej w sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych (dalej: GKO). W odwołaniu wniesiono o: 1. uniewinnienie obwinionego od zarzutu naruszenia art. 11 ust. 1 uondfp: 2. umorzenie postępowania w zakresie naruszenia art. 14 pkt 1-3, art. 15. art. 16 ust. 1 u.o.n.d.f.p., na podstawie art. 78 ust. 1 pkt 7 u.o.n.d.f.p. ze względu na znikomą społeczną szkodliwość dla finansów publicznych. Postanowieniem z ... września 2010 r., sygn. akt: ..., GKO odmówiła przyjęcia złożonego środka zaskarżenia uznając, że odwołanie zostało złożone przez osobę nieuprawnioną z uwagi na brak stosownego upoważnienia. Powyższe postanowienie zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z 1 czerwca 2011 r., sygn. akt V SA/Wa 2773/10, uchylił zaskarżone postanowienie uznając, że należało zwrócić się do Skarżącego z zapytaniem czy wnosi odwołanie, a w związku z tym wezwać do uzupełnienia braku formalnego przez złożenie podpisu pod odwołaniem lub nadesłanie stosownego pełnomocnictwa dla adwokata do złożenia odwołania. GKO orzeczeniem z dnia ... stycznia 2012 r., sygn. akt ... 1. uchyliła orzeczenie RKO w zakresie naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 11 ust. 1 i art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p.; 2. na podstawie art. 78 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 3 u.o.n.d.f.p. uniewinniła Skarżącego od zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 11 ust. 1 u.o.n.d.f.p. 3. uznała Skarżącego winnym umyślnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych, tj. popełnienia czynów określonych w art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p., polegającego na nieterminowym opłacaniu przez Gminę P. składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i składek na Fundusz Pracy za okresy rozliczeniowe dotyczące 2007 r. oraz 2008 r. 4. w pozostałym zaskarżonym zakresie utrzymała w mocy orzeczenie RKO. Na powyższe orzeczenie GKO Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w następstwie jej rozpatrzenia wyrokiem z dnia 25 lipca 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 978/12 uchylił zaskarżone orzeczenie GKO. Sąd wskazał, że uzasadnienie orzeczenia w sposób bardzo lakoniczny odnosi się do kwestii dot. twierdzeń Skarżącego, że z chwilą objęcia stanowiska wójta w końcu 2006 r. zastał bardzo trudną sytuację budżetową i zaległości w opłacaniu składek ZUS oraz opłacanie odsetek za regulowanie innych należności z opóźnieniem były spowodowane tymi właśnie problemami, a nie rozmyślnym działaniem Obwinionego. WSA wskazał, że organ I instancji przeprowadził na wniosek Skarżącego dowody na tę okoliczność z zeznań Skarbnika Gminy P. oraz Przewodniczącego Rady Gminy, jednak zeznania te nie zostały poddane dokładnej analizie, co czyni zasadnym zarzut naruszenia art. 89 ustawy. Brak jest rozważań związanych z osobą Skarżącego, organ odnosi się tylko do popełnionych czynów. Brak jest np. ustaleń jaka byłą sytuacja budżetowa Gminy P. po roku 2008, czy rzeczywiście poprawił się stan finansów i nie dochodziło w latach 2009 i 2010 do opóźnień w opłacaniu należności na rzecz ZUS. Sąd w uzasadnieniu wskazał również, że za nietrafny należy uznać zarzut Skarżącego dot. naruszenia art. 131 ustawy. GKO skorygowała jedynie opis przypisanego Obwinionemu czynu, jednak przy niezmienionej kwalifikacji prawnej, tj. w ramach art. 15 ustawy. WSA wskazał aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy GKO ponownie oceniła, czy, biorąc pod uwagę te ustalenia kara nagany wymierzona przez organ I instancji jest karą adekwatną. GKO po ponownym rozpatrzeniu odwołania Skarżącego orzeczeniem z [...] stycznia 2013 r., sygn. akt ...: 1. na podstawie art. 147 ust. 1 pkt 2 u.o.n.d.f.p. uchyliła zaskarżone orzeczenie RKO w zakresie naruszeń dyscypliny finansów publicznych określonych w art. 11 i art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p.; 2. na podstawie art. 78 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 78 ust. 3 u.o.n.d.f.p. uniewinniła Skarżącego od zarzutu naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 11 u.o.n.d.f.p.; 3. uznała Skarżącego winnym naruszenia dyscypliny finansów publicznych, określonego w art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p. polegającego na nieterminowym opłaceniu przez Gminę P. składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i składek na Fundusz Pracy za następujące okresy rozliczeniowe: 2007 rok: - [...] tj. z naruszeniem art. 47 ust. 1 pkt 2 u.s.u.s., art. 87 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej i art. 107 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia. 4. W pozostałym zakresie utrzymała w mocy orzeczenie RKO. W uzasadnieniu orzeczenia GKO wskazała, że Skarżący pełnił funkcję Wójta Gminy od ... października 2005 r., (został wyznaczony na tę funkcję przez Prezesa Rady Ministrów), natomiast z dniem ... grudnia 2005 r. został nawiązany stosunek pracy na podstawie wyboru (Skarżący został wybrany w wyborach bezpośrednich w dniu ... grudnia 2005 roku). Z dniem ... grudnia 2006 roku ponownie nawiązano ze Skarżącym stosunek pracy na podstawie wyborów powszechnych. Opierając się na analizie danych zamieszczonych na stronach internetowych Ministerstwa Finansów (/www.mf.gov.pl/ w zakładce: Działalność, Finanse Publiczne, Budżet Sektora Finansów Publicznych, Samorząd Terytorialny, Sprawozdania budżetowe /dane od roku 2012/ oraz Archiwum BIP, Samorząd terytorialny, Sprawozdania budżetowe /dane do roku 2011/,) GKO stwierdziła, że w 2005 roku, w którym Skarżący pełnił funkcję wójta budżet Gminy P. zamknął się nadwyżką w kwocie .. tys. zł. W roku 2006 budżet Gminy P. zamknął się już deficytem w wysokości ...tys. zł. W kolejnych 2 latach deficyt ulegał pogłębieniu i wyniósł w 2007 r. ... tys. zł, w 2008 r. ... tys. zł. Zobowiązania według kategorii dłużnych w relacji do dochodów ogółem kształtowały się na poziomie ...% w 2005 roku (przy ustawowym ograniczeniu wynoszącym 60%).W kolejnych latach relacja ta kształtowała się na poziomie odpowiednio: 2006r .- 21%, 2007r. - 29%, 2008 r. -36%. W tym samym okresie czasu znacznie wzrosły wydatki inwestycyjne. W 2006 r. wydatki inwestycyjne wynosiły 993 tys. zł, w 2007 roku 2.063 tys. zł, w 2008 roku już ... tys. zł. GKO wyjaśniła, że w 2007 roku Gmina P. udzieliła ulg jak również obniżyła górne stawki podatków na łączną kwotę ... zł co stanowiło 12,2% dochodów własnych gminy, w 2008 roku na łączną kwotę ... zł, co stanowiło 7,2% ogółu zrealizowanych dochodów własnych. Podniosła, że w wyniku decyzji właściwych organów gminy do budżety Gminy P. w ciągu tych dwóch lat nie wpłynęła kwota ... zł. GKO podkreślała, że od czasu objęcia funkcji wójta przez Skarżącego do momentu, w którym popełnił najwcześniejsze z zarzucanych czynów upłynął ponad rok. Ponadto okres, w którym popełniał zarzucane czyny był bardzo długi. W tym czasie Skarżący był odpowiedzialny za całokształt gospodarki finansowej gminy. Prowadząc tę gospodarkę, powinien tak kształtować zobowiązania gminy, aby móc w terminie je regulować. W sytuacji niewystarczających środków na regulowanie wcześniejszych i bieżących zobowiązań, Wójt powinien ograniczyć zaciągane zobowiązania (powinien także ewentualnie rozważyć restrukturyzację zatrudnienia) tak aby regulować zobowiązania Gminy w terminie. Jak wynika z danych dotyczących wykonania budżety Gminy P., wydatki na wynagrodzenia (bez wydatków na wynagrodzenia w działach dotyczących Oświaty i wychowania jak również Edukacyjnej Opieki Wychowawczej ) wzrosły w 2008 roku w porównaniu do 2007 roku o ...% W ocenie GKO od czasu powołania Skarżącego na funkcję Wójta Gminy do czasu popełnienia przypisanych mu czynów upłynął czas wystarczający do ustalenia istniejących zobowiązań i podjęcia kroków, w celu ograniczenia zobowiązań do poziomu umożliwiającego regulowanie ich w terminie. W odniesieniu do okoliczności, że gmina znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej wskutek przejęcia Zespołu Obsługi Placówek Oświatowo-Wychowawczych wraz z jego zobowiązaniami, GKO uznała, że Skarżący posiadał wiedzę o tych zobowiązaniach tym bardziej, że zlikwidowana jednostka była jednostką organizacyjną gminy. Ponadto na mocy przepisu art. 34a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, organ prowadzący szkołę lub placówkę, w tym przypadku jednostka samorządu terytorialnego, sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, z uwzględnieniem odrębnych przepisów. GKO stwierdziła, że opłata składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i na Fundusz Pracy jest wydatkiem przewidywalnym, planowanym i cyklicznym, a co najważniejsze obowiązkiem ustawowym. Zdaniem komisji orzekającej, czynów popełnionych przez Skarżącego nie cechuje znikoma szkodliwość dla finansów publicznych. Postępowanie wykazało, że naruszone zostały tryby regulowania należności określone w przepisach prawa materialnego. Z tego powodu oraz z uwagi na fakt, że naruszenia trwały przez 2 lata uznać należy, że stopień szkodliwości tych czynów dla ładu finansów publicznych był znaczny. GKO przyjęła, że Skarżący nie dołożył należytej staranności, aby regulować należne składki w terminach ustawowych jak również, aby nie dopuścić do powstania odsetek za zwłokę z tytułu regulowania zaciągniętych zobowiązań po terminie. W szczególności materiał dowodowy poddany analizie nie wykazał, aby Skarżący negocjował z wierzycielami przesuniecie terminów płatności. Dokumentacja zebrana w sprawie dowodzi, że Skarżący zaciągał zobowiązania i podpisywał umowy na wykonanie zadań nie wymagających natychmiastowej realizacji (np. dla ochrony zdrowia i życia ludzi, usuwanie skutków klęski żywiołowe, czy innego zdarzenia losowego, którego nie można było przewidzieć) nie bacząc, że bezwzględne pierwszeństwo terminowej realizacji mają zobowiązania ustawowe. GKO nie zakwestionowała ogółu działań Skarżącego w kierunku poprawy stanu finansów gminy. Nie zmienia to jednak faktu, że "uzdrawianie finansów" nie może się odbywać niezgodnie z obowiązującymi przepisami, to znaczy kosztem realizacji obowiązku opłacania wymagalnych zobowiązań ustawowych, nieregulowania innych wymagalnych zobowiązań, albo zaciągania zobowiązań z przekroczeniem zakresu upoważnienia. GKO zauważyła, że naruszenie dyscypliny finansów publicznych, przewidziane w art. 14 pkt 1 - 3 ustawy, nie musi wywoływać skutków finansowych w postaci odsetek, kar lub opłat. Penalizacją objęto nieterminowe regulowanie należności takich jak składki na ubezpieczenia społeczne, zdrowotne, na Fundusz Pracy i to niezależnie od okresu zwłoki w zapłacie tych należności. Wobec powyższej konstrukcji odpowiedzialności za naruszenie z art. 14 pkt 1-3 ustawy bez istotnego znaczenia dla oceny stopnia szkodliwości naruszenia dyscypliny finansów publicznych jest stosunkowo niewielka, jak wykazuje Skarżący, kwota odsetek zapłaconych z tytułu opóźnienia w opłacaniu składek. Podkreśliła, że zgodnie z art. 28 ust. 3 ustawy przy ocenie stopnia szkodliwości dla finansów publicznych naruszenia dyscypliny finansów publicznych niewywołującego skutków finansowych uwzględnia się w szczególności wagę naruszonych obowiązków oraz sposób i okoliczności ich naruszenia. Przy tej ocenie nie uwzględnia się natomiast wysokości uszczuplonych środków publicznych, powstałych w wyniku nieterminowej płatności należności. W rozpatrywanej sprawie nieterminowe regulowanie przez gminę należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne oraz Fundusz Pracy cechuje znaczna szkodliwość dla finansów publicznych, wynikająca z faktu, że naruszenia te trwały nieprzerwanie przez 2 lata, a okres opóźnień w płatnościach składek, jak wynika z okoliczności faktycznych rozpoznawanej sprawy, nie był nieznaczny i wynosił 70 dni w przypadku części składek za kwiecień 2008 r., 67 dni w przypadku składek za marzec 2008 r., a w pozostałych miesiącach od 2 dni do 56 dni. Szkodliwość dla finansów publicznych wynika nie tylko z czasu poszczególnych opóźnień, ale stąd, że Skarżący niejako z założenia nie opłacał składek w terminie. Nawet, jeśli - jak postuluje Pełnomocnik Skarżącego - poszczególne czyny rozpatrywać indywidualnie, to w odniesieniu do każdego z nich można stwierdzić, że każdemu czynowi towarzyszyło z góry powzięte postanowienie, że składki nie będą opłacone terminowo. Nie można zatem powiedzieć, że którekolwiek z poszczególnych zachowań charakteryzowało się znikomą szkodliwością dla finansów publicznych. W zakresie naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 15 ustawy GKO wskazała, że zgodnie z art. 82 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, zaciągnięte przez jednostkę samorządu terytorialnego kredyty i pożyczki przeznaczone na sfinansowanie przejściowego deficytu tej jednostki podlegają spłacie w tym samym roku, w którym zostały zaciągnięte. W rozpoznawanej sprawie Gmina P. zaciągnęła kredyt w 2008 roku, natomiast spłacony został na mocy porozumienia z Bankiem w ... ratach w 2009 roku. W ocenie GKO, Skarżący, spłacając kredyt krótkoterminowy w 2009 roku naruszył wyłącznie art. 82 ust. 2 ustawy o finansach publicznych, w związku z czym naruszenie tego właśnie przepisu winno być oceniane. Obwiniony, regulując kredyt w 2009 roku, przekroczył zakres upoważnienia do zaciągnięcia ww. zobowiązania, który wyznacza art. 82 ust. 2 ustawy, bowiem kredyt powinien być spłacony w roku. w którym został zaciągnięty, to jest w 2008.Okoliczności te, którym nie zaprzecza Skarżący, pozwalają na przyjęcie, że nastąpiło naruszenie określone w art. 15 ustawy. Wobec powyższego GKO uznała, iż nietrafny jest zarzut Pełnomocnika Skarżącego, że "GKO dokonała zmiany kwalifikacji prawnej czynu uznając, że w rozpatrywanym przypadku nie doszło do naruszenia art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. c ustawy o samorządzie gminnym. Natomiast doszło do naruszenia art. 82 ust. 2 ustawy o finansach publicznych (...)'". Kwalifikacja prawna czynu nie uległa bowiem zmianie (art. 15 ustawy), a zatem nie było powodu, by stosować art. 131 ustawy. GKO skorygowała natomiast ustalenia w zakresie wskazania naruszonego przepisu prawa. Nie oznacza to jednak zmiany kwalifikacji prawnej czynu, która pozostała ta sama - art. 15 u.o.n.d.f.p. W zakresie naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 16 ust. 1 ustawy GKO wskazała, że w świetle powyższego przepisu, samoistnym naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest samo dopuszczenie do powstania odsetek oraz innych opłat dodatkowych w wyniku niewykonania zobowiązania, których przy prawidłowym prowadzeniu gospodarki finansowej w gminie można było uniknąć. Z materiału dowodowego bezsprzecznie wynika, że Gmina P. w latach 2007 - 2009 uiściła odsetki za zwłokę z tytułu nieterminowego regulowania zobowiązań na łączną kwotę ... zł oraz na opłaty w kwocie ... zł. co oznacza, że w takiej wysokości uszczuplone zostały finanse publiczne. GKO ine zgodziła się że Skarżący nie ponosi winy za wykonanie zobowiązania wobec P., które zaciągnięte zostało przed objęciem przez Skarżącego funkcji wójta. Wskazała, że termin spłaty należności wobec tego podmiotu przypadał na 2007 rok, a więc w okresie pełnienia przez Skarżącego tej funkcji. Na Skarżącym spoczywał zatem obowiązek terminowego uregulowania należności wynikający z faktur. GKO podkreśliła, że naruszenie w powyższym zakresie nie polega na zaciągnięciu zobowiązania wobec P., lecz niewykonaniu tego zobowiązania. Odnosząc się do kwestii wymierzenia Skarżącemu kary nagany GKO wskazała, że instytucję nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz odstąpienia od jej wymierzenia, reguluje art. 36 ustawy. Podkreśliła, że nadzwyczajne złagodzenie kary lub odstąpienie od jej wymierzenia jest zawsze fakultatywne. Dobrodziejstwo zastosowania tych instytucji nie jest powinnością, ale prawem komisji orzekającej. W ocenie GKO, wymierzenie Skarżącemu kary łącznej nagany jest adekwatne do wagi czynu i uwzględnia w szczególności popełnienie czynu, wypełniającego przesłanki z art. 14 ust. 1-3 ustawy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił, że orzeczenie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, a to: 1. art. 19 ust. 2 u.o.n.d.f.p. poprzez przypisanie Skarżącemu winy, w zakresie czynu określonego w art. 14 pkt 1-3, art. 15 oraz art. 16 ust. 1 w/w ustawy, pomimo braku możliwości uniknięcia naruszenia oraz dołożenia przez Skarżącego staranności wymaganej od osoby odpowiedzialnej za wykonanie obowiązku (uniknięcia zaniechania); 2. art. 89 ust. 1 u.o.n.d.f.p. poprzez uchybienie obowiązkowi zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że obwiniony mógł postąpić zgodnie z przepisami prawa, co skutkowało przypisaniem odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych; 3. Art. 78 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 38 ust. 1 u.o.n.d.f.p. poprzez zaniechanie umorzenia postępowania w zakresie czynów stanowiących karalne naruszenie dyscypliny finasnów publicznych i w konsekwencji przypisanie odpowiedzialności za naruszenia co do których upłynął termin przedawnienia karalności; 4. Art. 33 ust. 1 u.o.n.d.f.p. poprzez zaniechanie wymierzenia kary w oparciu o okoliczności, które zgodnie z ustawą winny zostać obligatoryjnie rozważone i uwzględnione, a w szczególności zaniechanie prawidłowej oceny stopnia społecznej szkodliwości naruszenia dyscypliny finansów publicznych, co w konsekwencji doprowadziło do wymierzenia kary w oparciu o inne kryteria aniżeli wskazane przez ustawę. Przedstawiając powyższe Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. W motywach skargi podniesiono, że w orzeczeniu nie określono precyzyjnie ile wynosił termin każdokrotnego opóźnienia w zapłacie składek należnych za poszczególne okresy rozliczeniowe co nie zostało również należycie opisane w uzasadnieniu orzeczenia. Zaniechanie analizy okoliczności naruszeń przesądza o wadliwej konstrukcji orzeczenia oraz o braku podstawy do ukarania albowiem bez dokładnego wskazania okresów opóźnień w uiszczaniu składek nie można dokonać oceny szkodliwości czynu obwinionego dla finansów publicznych, a w konsekwencji wymierzyć kary w myśl dyrektyw określonych w art. 33 ust. 1 u.o.n.d.f.p. Zdanie Skarżącego opóźnienia te nie były długie, lecz kilkudniowe co oznacza, że szkodliwość czynu Skarżącego dla finansóe publicznych jest znikoma. Skarżący podniósł, że zgodnie z orzecznictwem oraz przepisami u.o.n.d.f.p. poszczególne czyny polegające na nieterminowym opłaceniu składek należy rozpatrywać indywidualnie, a zatem stwierdzenie znikomej szkodliwości pojedynczego czynu powinno skutkować umorzeniem postępowania w tym zakresie. Następnie Skarżący zarzucił, że komisje orzekające w obu instancjach bagatelizują fakt trudnej sytuacji finansowej w jakiej znalazła się gmina w chwili objęcia stanowiska przez Skarżącego, polegającej na braku środków na pokrycie bieżących zobowiązań gminy. Poza tym organy nie oceniły czy Skarżący mógł w danym stanie faktycznym działać zgodnie z prawem oraz nie wskazały jakie błędy decyzyjne popełnił. Skarżący nie zgodził się z GKO, że miał dostatecznie dużo czasu na aby odpowiednio zaplanować politykę finansową gminy. Zdaniem Skarżącego, zgodnie z zasadami doświadczenia życiowego trudno przypuszczać, że 1 rok budżetowy to dostatecznie długi czas aby wyprowadzić gminę ze stanu zadłużenia budżetowego. W ocenie Skarżącego w odniesieniu do znacznej części czynów dotyczących naruszenia art. 14 ust. 1-3 u.o.n.d.f.p. nastąpiło przedawnienie karalności naruszenia na podstawie art. 38 ust. 1 u.o.n.d.f.p. Z powyższych względów zasadne jest umorzenie postępowania naruszeń polegających na braku zapłaty składek za okres do grudnia 2007 r. W pozostałym zakresie dotyczącym zarzutu z art. 14 ust. 1-3 u.o.n.d.f.p. celowym i zasadnym jest umorzenie postępowania ze względu na brak winy, ewentualnie ze względu na znikomą społeczną szkodliwość dla finansów publicznych. Odnosząc się do naruszenia art. 15 u.o.n.d.f.p. Skarżący zarzucił, że GKO całkowicie pominęła uchwałę RIO w Ł., która wyraziła pozytywną opinię w przedmiocie spłaty kredytu przy czym uchwała ta mówi wprost o kredycie krótkoterminowym. Sytuacja w jakiej działał Skarżący nie pozostawiała swobody działania, ponieważ nie było możliwości spłaty kredytu w 2008 r., nie było również możliwości zaciągnięcia kredytu długoterminowego. Porozumienie zawarte z kredytodawcą, pomimo określonej prowizji było korzystne dla gminy, albowiem dzięki niemu uniknięto wypowiedzenia przez bank kredytu gminie. Skarżący stwierdził, że jego działania w istocie zmierzały do ewentualnego zmniejszenia zobowiązań gminy oraz zapobiegły powstaniu dodatkowych należności. Skarżący nie zgodził się z wymiarem orzeczonej kary stwierdzając, że nosi on znamiona dowolności, a organ nie odniósł się w niezbędnym zakresie także do instytucji nadzwyczajnego złagodzenia kary. Końcowo Skarżący podkreślił, że główną przyczynę zarzutów należy upatrywać w złej kondycji finansowej gminy, występującej w momencie objęcia przez Skarżącego funkcji Wójta. Wskazał, że podjęty proces uzdrawiania finansów jest długotrwały i nie można oczekiwać, że zaległości istniejące w chwili rozpoczęcia kadencji, będzie dało się wyrównać w ciągu następnego roku budżetowego. W odpowiedzi na skargę GKO wniosła o jej oddalenie i podtrzymała argumenty zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Sądy Administracyjne, w tym sąd wojewódzki, sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). W tym zakresie mieści się ocena czy zaskarżone orzeczenie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postepowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Rozważając w powyższym kontekście zarzuty skargi, Sąd stwierdził, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że GKO wydając zaskarżone orzeczenie, uwzględniła - zgodnie z art. 153 p.p.s.a. - ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania zawarte w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2012 r. o sygn. akt V SA/Wa 978/12. Kierując się powyższym GKO, w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, rozważyła czy do poszczególnych naruszeń dyscypliny finansów publicznych doszło w związku z trudną sytuacją finansową gminy (Skarżący twierdził, że obejmując funkcję wójta w 2006 r. zastał bardzo trudną sytuację budżetową) i czy w związku z tym można Skarżącemu przypisać winę. GKO ustaliła w szczególności, że Skarżący objął funkcje wójta już wcześniej bo ... października 2005 r. (powołanie do pełnienia funkcji przez Prezesa Rady Ministrów), natomiast z dniem ... grudnia 2005 r. nawiązano ze Skarżącym stosunek pracy na podstawie wygranych w dniu ... grudnia 2005 r. wyborów powszechnych. Opierając się na analizie dostępnych danych finansowych, szczegółowo powołanych w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia, GKO prawidłowo stwierdziła, że w 2005 r. w którym Skarżący rozpoczął pełnienie funkcję wójta, budżet Gminy P. zamknął się nadwyżką w kwocie ... tys. zł co oznacza, że w dacie objęcia funkcji przez Skarżącego sytuacja finansowa Gminy P. nie była deficytowa. Natomiast jak wyjaśniła GKO w roku 2006 r. budżet Gminy P. wykazał już deficyt w wysokości ... tys. zł a w następnych dwóch latach deficyt wyniósł ... tys. zł (2007 r.) oraz ... tys. zł (2008 r.). W świetle powyższego w dacie obejmowania przez Skarżącego funkcji wójta sytuacja finansowa Gminy P. była wyraźnie lepsza nisz ta, która zaistniała w kolejnych latach pełnienia przez Skarżącego funkcji wójta. Sytuacja ta pogarszała się z każdym kolejnym rokiem. Ustalenia poczynione w powyższym zakresie – zdaniem Sądu - nie potwierdzają tezy, że zastana przez Skarżącego trudna sytuacja gminy uniemożliwiała uniknięcie naruszeń dyscypliny finansów publicznych w kolejnych latach pełnienia przez Skarżącego funkcji wójta. Ponadto, uwzględniając zalecenia Sądu zawarte w wyroku z 25 lipca 2012 r., GKO dokładnie przeanalizowała zeznania skarbnika Gminy P. oraz Przewodniczącego Rady Gminy. Opierając się na powyższych dowodach oraz analizie dostępnych danych dotyczących udzielonych ulg, umorzeń oraz obniżek podatkowych zastosowanych w Gminie P. - GKO wykazała, że w 2007 r. Gmina P. udzieliła ulg (a także obniżyła górne granice stawki podatków) na łączną kwotę ... zł co stanowiło 12,2 % dochodów własnych gminy. W 2008 r. wysokość ulg wyniosła ... zł co stanowiło 7,2 % ogółu zrealizowanych dochodów własnych. GKO wskazała również, że po 2008 r. sytuacja Gminy P. nie uległa poprawie a Skarżący orzeczeniem GKO z marca 2012 r. ponownie został uznany odpowiedzialnym za naruszenie dyscypliny finansów publicznych w 2009 r. z art. 14 pkt 1-3 oraz art. 16 u.o.n.d.f.p. GKO zauważyła także, opierając się na dostępnych danych finansowych, że w 2010 r. wskaźnik zadłużenia Gminy P. wyniósł 71% przy ustawowo określonym wskaźniku wynoszącym 60%. W świetle powyższego nieuzasadnione jest twierdzenie Skarżącego, że GKO pominęła fakt trudnej sytuacji finansowej w jakiej znajdowała się gmina w czasie objęcia stanowiska wójta przez Skarżącego. GKO nie zakwestionowała trudnej sytuacji finansowej gminy jednakże słusznie przyjęła, w okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy, że w sytuacji niewystarczających środków finansowych na regulowanie zobowiązań gminy, Skarżący jako odpowiedzialny za całokształt gospodarki finansowej gminy winien ograniczyć zaciągane zobowiązania jak również rozważyć restrukturyzację zatrudnienia. W zaskarżonym orzeczeniu wskazano możliwości podjęcia przez Skarżącego działań w celu poprawy sytuacji finansowej gminy i uniknięcia naruszeń dyscypliny finansów publicznych. Zatem jak wykazała GKO Skarżący miał możliwość uniknięcia naruszeń dyscypliny finansów publicznych w związku z czym Skarżący nie może skutecznie zarzucać naruszenia przez GKO art. art. 19 ust. 2 u.o.n.d.f.p. Przepis ten stanowi, że odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych ponosi osoba, której można przypisać winę w czasie popełnienia naruszenia oraz, że nie można przypisać winy, jeżeli naruszenia nie można było uniknąć mimo dołożenia staranności wymaganej od osoby odpowiedzialnej za wykonanie obowiązku, którego niewykonanie lub nienależyte wykonanie stanowi czyn naruszający dyscyplinę finansów publicznych. Zdaniem Sądu GKO prawidłowo przyjęła, że okres jednego roku, jaki upłynął od momentu objęcia przez Skarżącego funkcji Wójta Gminy P. do czasu popełnienia pierwszych naruszeń dyscypliny finansów publicznych, był wystarczający do podjęcia skutecznych działań dla polepszenia sytuacji finansowej gminy. Skarżący jednak takich działań nie podjął. Niezasadny jest zarzut skargi dotyczący przedawnienia karalności znacznej części naruszeń dyscypliny finansów publicznych z art. 14 pkt 1 – 3 u.o.n.d.f.p. Skarżący prawidłowo wskazał, że zgodnie z art. 38 ust. 1 u.o.n.d.f.p. karalność naruszenia dyscypliny finansów publicznych ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynęły 3 lata oraz, że jeżeli jednak w tym okresie wszczęto postępowanie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, karalność ustaje z upływem 2 lat od zakończenia tego okresu. Jednakże uwadze Skarżącego uszła treść art. 38 ust. 3 u.o.n.d.f.p., który stanowi, że w razie uchylenia prawomocnego postanowienia lub orzeczenia komisji orzekającej w sprawie o naruszenie dyscypliny finansów publicznych, karalność ustaje po upływie 2 lat od dna uchylenia prawomocnego postanowienia lub orzeczenia. W rozpatrywanej sprawie od uchylenia wcześniejszego orzeczenia GKO z [...] stycznia 2012 r., wyrokiem WSA w Warszawie z 25 lipca 2012 r., do wydania zaskarżonego orzeczenia GKO w dniu ... stycznia 2013 r. nie upłynął okres 2 lat. Powyższe oznacza, że GKO wydając zaskarżone orzeczenie nie naruszyła art. 78 ust. 1 pkt 3 u.o.n.d.f.p. zgodnie z którym nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy nastąpiło przedawnienie karalności. Nieuzasadnione jest twierdzenie Skarżącego, że w zaskarżonym orzeczeniu (w jego uzasadnieniu) nie określono precyzyjnie terminu każdokrotnego opóźnienia w regulowaniu składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne oraz składek na Fundusz Pracy. Podkreślić należy, że w zaskarżonym orzeczeniu (sentencji rozstrzygnięcia) wskazano konkretnie w jakich terminach były regulowane składki na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i na Fundusz Pracy - za poszczególne miesiące rozliczeniowe lat 2007 – 2008. Z powyższym koresponduje uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia (str.19 orzeczenia) w którym wyjaśniono jaki jest ustawowy termin płatności tych składek, wynikający z u.s.u.s., ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej oraz ustawy o promocji zatrudnienia. Ponadto w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia zostało wykazane, że naruszenia obowiązku terminowego opłacania składek przez Gminę P. trwały nieprzerwanie przez 2 lata, a okres opóźnień w płatnościach nie były nieznaczny i wynosił 70 dni w przypadku części składek za kwiecień 2008 r., 67 dni w przypadku składek za marzec 2008 r., a w pozostałych miesiącach od ... do ... dni (str. 20-21 orzeczenia). Opierając się na powyższych ustaleniach oraz uwzględniając fakt, że naruszenia art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p. są naruszeniami dyscypliny finansów publicznych nie wywołującymi skutków finansowych GKO prawidłowo przyjęła, że nieterminowe regulowanie składek przez Gminę cechuje znaczna szkodliwość dla finansów publicznych. W tej sytuacji nieuzasadnione jest również stanowisko Skarżącego o zaniechaniu przez GKO analizy okoliczności popełnienia naruszeń art. 14 pkt 1-3 u.s.u.s. w kontekście art. 28 ust. 1 a u.s.u.s., który stanowi, że przy ocenie stopnia szkodliwości dla finansów publicznych naruszenia dyscypliny finansów publicznych uwzględnia się wagę naruszonych obowiązków, sposób i okoliczności ich naruszenia, a także skutki naruszenia. Nieuzasadniony jest również zarzut naruszenia art. 89 ust. 1 u.o.n.d.f.p., który stanowi, że organ prowadzący postępowanie jest obowiązany do wyczerpującego zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego. Podkreślić należy, ze pełnomocnik Skarżącego na etapie odwołania od orzeczenia komisji I instancji nie wnosił o uzupełnienie dowodów ani nie dołączył żadnych nowych dokumentów w sprawie. Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, ze GKO przeanalizowała wszystkie zgromadzone w sprawie dowody i okoliczności, zarówno te potwierdzające naruszenie dyscypliny finansów publicznych jak i wskazujące na trudną sytuację finansową gminy. Zdaniem Sądu zaskarżone orzeczenie wydane zostało z uwzględnieniem całego wszechstronnie zebranego materiału dowodowego, poddane stosownej analizie i ocenie. W ramach powyższego GKO prawidłowo oceniła, w kontekście odpowiedzialności za naruszenie art. 15 u.o.n.d.f.p., powołaną przez Skarżącego uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej w Ł. z ... stycznia 2008 r. stwierdzając, że nie wynika z niej upoważnienie do spłaty w 2009 r. zaciągniętego przez gminę w 2008 r. kredytu krótkoterminowego. GKO prawidłowo odniosła się także do powołanego przez Skarżącego stanowiska Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych, w zakresie uniewinnienia Skarżącego od jednego z czynów i stwierdziła, że stanowisko to jest niewiążącą dla komisji orzekających w obu instancjach opinią, z którą nie zgodziły się te komisje. Nieuzasadnione tym samym jest twierdzenie Skarżącego o pominięciu w sprawie uchwały RIO oraz stanowiska Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych. Zdaniem Sądu nieuzasadniony jest zarzut dotyczący naruszenia art. 33 ust. 1 u.o.n.d.f.p., który stanowi, że organ orzekający w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych wymierza karę według swojego uznania, w granicach określonych w ustawie, uwzględniając stopień szkodliwości dla finansów publicznych naruszenia dyscypliny finansów publicznych, stopień winy, a także cele kary w zakresie społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i dyscyplinujące, które ma osiągną w stosunku do ukaranego. Wbrew stanowisku Skarżącego GKO prawidłowo ustaliła w rozpatrywanej sprawie stan faktyczny oraz stopień społecznej szkodliwości popełnionych przez Skarżącego naruszeń dyscypliny finansów publicznych, określonych w art. 14 pkt 1-3, art. 15 oraz art. 16 u.o.n.d.f.p. W ocenie Sądu GKO trafnie wskazała, że instytucja nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz odstąpienia od jej wymierzenia, uregulowana w art. 36 u.o.n.d.f.p., ma charakter fakultatywny oraz, że wymierzenie Skarżącemu kary łącznej nagany jest adekwatne do wagi czynu i uwzględnia w szczególności popełnienie czynu, wypełniającego przesłanki z art. 14 pkt 1-3 u.o.n.d.f.p. Reasumując, Sąd rozpatrując skargę nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i w oparciu o art. 151 p.p.s.a.