V SA/Wa 1095/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] Stowarzyszenia [...] w L. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi [...] Stowarzyszenia [...] w L. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu do budżetu państwa postanawia: - przywrócić [...] Stowarzyszeniu [...] w L. termin do wniesienia skargi. [...] Stowarzyszenie [...] (dalej jako "strona skarżąca", "Stowarzyszenie"), pismem z dnia [...] marca 2014 r. (nadanym w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] marca 2014 r.) złożyło wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na opisane w komparycji postanowienia rozstrzygnięcie. Zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej zastępczo w dniu [...] czerwca 2013 r. Zawierała ona błędne pouczenie o przysługującym środku zaskarżenia, tj. pouczenie o prawie do wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, zamiast prawidłowego pouczenia o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, dalej także jako "Minister", poinformował stronę skarżącą o powyższym błędnym pouczeniu oraz pouczył o przysługującej skardze do WSA, a także o konsekwencjach mylnego pouczenia i czynnościach, które może podjąć strona celem uchylenia się od tych konsekwencji, tj. złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismo to zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu [...] marca 2014 r. Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. strona skarżąca została wezwana do wskazania, w terminie 7 dni, daty ustania przyczyny uchybienia terminowi do wniesienia skargi oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. W odpowiedzi (udzielonej w zakreślonym terminie) strona skarżąca powołała się na powyższe pismo Ministra Pracy i Polityki Społecznej i datę odbioru tego pisma, tj. [...] marca 2014 r., wskazała jako dzień ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminowi. Natomiast w myśl art. 87 § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Na wstępie należy wskazać, że w myśl art. 112 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. W orzecznictwie sądowym wyrażony został pogląd, iż błędna informacja (w tym brak w ogóle pouczenia) co do prawa, trybu i terminu złożenia przysługujących środków prawnych nie może wprawdzie powodować dla strony negatywnych dla niej konsekwencji, ale też nie może dawać stronie żadnych specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania. Mylne informacje organu co do przysługujących stronie środków prawnych nie wpływają na bieg terminu do wniesienia takich środków i tym samym nie oznaczają, że termin do złożenia stosownych środków nie rozpoczyna w ogóle biegu. W przypadku, gdy organ błędnie objaśnił stronie, że nie przysługuje jej odwołanie, wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, skarga lub powództwo, a strona dowiedziała się o rzeczywistym stanie prawnym już po upływie ustawowego terminu do dokonania takich czynności procesowych, wówczas okoliczność błędnego pouczenia może jedynie stanowić podstawę do przywrócenia terminu. Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu jest jednak złożenie wniosku w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W takich wypadkach termin ten należy przy tym liczyć od dnia, w którym strona dowiedziała się o wadliwości udzielonego jej pouczenia (vide: postanowienie NSA z dnia 1 lipca 1998r., sygn. III SA 230/97, Serwis Podatkowy z 2001r., nr 8, str.38, wyrok NSA z dnia 21 grudnia 2005r., sygn. akt I OSK 271/05, wyrok NSA z dnia 19 lipca 2012r., sygn. akt I OSK 755/12, wyrok NSA z dnia 27 lutego 2013r., sygn. akt I OSK 1304/12). Datą ustania przyczyny uchybienia terminowi w niniejszej sprawie był dzień [...] marca 2014 r. tj. dzień w którym strona skarżąca odebrała pismo Ministra z dnia [...] lutego 2014 r. korygujące błędne pouczenia o przysługującym środku zaskarżenia. Wniosek o przywrócenia terminu, łącznie ze skargą, został nadany w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu [...] marca 2014 r. i zaadresowany do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, a zatem za zachowaniem siedmiodniowego terminu i trybu, o których mowa w art. 87 § 1 i 3. Sąd wzywał również stronę skarżąca do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. o nadesłanie informacji z Krajowego Rejestru Sadowego, podpisanie wniosku oraz wskazanie daty i numeru zaskarżonej decyzji. Braki formalne zostały uzupełnione w zakreślonym terminie. W ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło be jej winy. Zaskarżona decyzja zawierała błędne pouczenie i została doręczona stronie skarżącej w trybie zastępczym w dniu [...] czerwca 2013 r. Otrzymawszy pismo Ministra z dnia [...] lutego 2014 r. korygujące błędne pouczenie strona skarżąca podjęła prawidłowe środki prawne celem uchylenia się od skutków tego błędnego pouczenia. W tym stawnie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji