V SA/Wa 1142/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Sędzia WSA Beata Krajewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. M. [...] na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W dniu 10 kwietnia 2014 r. (data nadania) Gminy Miejskiej [...], dalej "Skarżąca", reprezentowana przez adwokata M. D., zaskarżyła decyzję Ministra Finansów, dalej "organ" z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części oświatowej subwencji ogólnej. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ponadto, w dniu 29 maja 2014 r. do Sądu wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym Skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji, a więc wyegzekwowanie od Gminy Miejskiej [...] kwoty 654.468 zł spowoduje dla budżetu Gminy trudne do odwrócenia skutki finansowe i narazi Gminę na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Odwołując się do postanowienia Ministra Finansów z dnia [...] maja 2014 r. odmawiającego wstrzymania wykonania decyzji wskazała, że w 2014 r., przewidziany jest wzrost dochodów Gminy realnie o 3,5% porównując do wysokości dochodów uzyskanych przez Gminę w 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a." wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 powołanego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. W orzecznictwie dotyczącym wstrzymywania wykonania aktów nakładających na stronę obowiązek poniesienia określonych, wymiernych ciężarów finansowych, wskazuje się, iż wykonanie takich rozstrzygnięć nie musi się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W art. 61 § 3 p.p.s.a. chodzi bowiem o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie NSA z 17 października 2007 r., sygn. akt I OZ 786/07 oraz postanowienie NSA z 10 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 48/06). Wskazać także trzeba, iż w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania na wniosek skarżącego, a wobec tego skarżący zobowiązany jest wykazać, że wykonanie aktu lub czynności przed rozpoznaniem skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa powyżej. W ocenie Sądu Skarżąca nie wykazała, że wykonanie decyzji spowoduje wystąpienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżąca nie powołała się na żadne konkretne fakty i zdarzenia, które świadczyłyby o tym, że wstrzymanie wykonania wskazanej decyzji byłoby zasadne. Do wniosku nie dołączyła również żadnych dokumentów, które potwierdzałyby jej aktualną sytuację finansową. Z treści wniosku wynika jedynie, że Skarżąca polemizuje z oceną organu w zakresie wzrostu dochodów jednostki samorządu w 2014 r. Według organu dochody Skarżącej w 2014 r. będą wyższe o 20,40 % od dochodów uzyskanych w 2013 r., a Skarżąca zauważa, że realnie wzrost ten wyniesie 3,5%, ponieważ znaczna część dochodów w 2014 r. to środki unijne przeznaczone na likwidacje skutków powodzi. Poza tym Skarżąca w żaden sposób nie wskazała, jakie nieodwracalne skutki albo szkoda mogą nastąpić w konsekwencji wykonania decyzji. Podkreślić również należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, co jednak nie oznacza, iż zawsze w takiej sytuacji należy zastosować wyjątkowe rozwiązanie prawne, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Nie można jednoznacznie stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje w omawianym stanie sprawy automatycznie skutki wskazane we wniosku. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.