V SA/Wa 1188/11

WyrokWSA w Warszawie2011-07-28

Skład orzekający: Joanna Zabłocka, Jolanta Bożek, Krystyna Madalińska - Urbaniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie przyznania renty strukturalnej z powodu braku kwalifikacji zawodowych następcy do prowadzenia działalności rolniczej oraz nieprzekazania gospodarstwa rolnego i niezaprzestania działalności rolniczej jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że organ prawidłowo ocenił, iż następca prawny nie posiada kwalifikacji zawodowych przydatnych do prowadzenia działalności rolniczej zgodnie z obowiązującymi przepisami rozporządzenia. Ponadto odmowa przyznania renty strukturalnej była zasadna z uwagi na brak przekazania gospodarstwa i niezaprzestanie działalności rolniczej w wymaganym terminie. Naruszenia proceduralne stwierdzone w postępowaniu nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy, dlatego skarga została oddalona.
Stan faktyczny
A.J. złożył wniosek o przyznanie renty strukturalnej w czerwcu 2007 r. Organ I instancji wydał postanowienie o spełnieniu wstępnych warunków, nakazując zaprzestanie działalności rolniczej i przekazanie gospodarstwa. A.J. nie dopełnił tych obowiązków, a następca prawny (córka) nie posiadała wymaganych kwalifikacji zawodowych. Organ I i II instancji odmówiły przyznania renty. Sąd administracyjny dwukrotnie uchylał decyzje organów, wskazując na konieczność ponownej oceny kwalifikacji zawodowych następcy. Ostatecznie decyzja odmowna została utrzymana, a skarga oddalona.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Zabłocka (spr.), Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Protokolant - st. sekr. sąd. Agnieszka Groszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2011 r. sprawy ze skargi A. J. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty strukturalnej; oddala skargę A.J. w dniu [...] czerwca 2007r. złożył w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. wniosek o przyznanie renty strukturalnej. W dniu [...] lutego 2008r. Kierownik Biura wydał postanowienie nr [...] o spełnieniu przez wnioskodawcę wstępnych warunków wymaganych do uzyskania renty strukturalnej. Postanowienie to zostało doręczone stronie dnia [...] lutego 2008r., w związku z czym biorąc pod uwagę treść § 19 ust. 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 czerwca 2007r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 109 poz. 750 ze zm.) do [...] sierpnia 2008r. A.J. powinien zaprzestać prowadzenia działalności rolniczej i przedstawić dokumenty potwierdzające przeniesienie gospodarstwa rolnego. Czynności tych nie dopełnił, zatem w oparciu o §16 ust. 1 w zw. z § 19 ust. 7 i § 21 ust. 1 cyt. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 czerwca 2007r. Kierownik Biura ARiMR w dniu [...] września 2008r. wydał decyzję o odmowie przyznania A.J. renty strukturalnej . Decyzją z dnia [...] października 2008r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawca nie zmienił osoby kandydata do prowadzenia gospodarstwa rolnego nieposiadającego odpowiednich kwalifikacji zawodowych jak również nie przekazał w wymaganym terminie gospodarstwa rolnego i nie zaprzestał działalności rolniczej, co obligowało organ I instancji do wydania decyzji odmawiającej przyznania renty strukturalnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego A. J. zarzucił naruszenie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności wydanie decyzji bez podstawy materialno-prawnej i z rażącym naruszeniem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z § 19 ust. 5, ust.6 pkt 2, ust. 7 cyt. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 19 czerwca 2007r., rażące naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., naruszenie art. 6, 7, 8 i 9 K.p.a., a także naruszenie art. 142 k.p.a poprzez brak rozpoznania części informacyjnej postanowienia z 7 lutego 2008r. wydanego w sprawie spełnienia wstępnych warunków wymaganych do uzyskania renty strukturalnej. Wobec powyższego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Kierownika Biura ARiMR, ewentualnie o stwierdzenie nieważności decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2009r. sygn.akt V SA/Wa 5/09 uchylił zaskarżoną decyzję wskazując, że decyzja narusza art. 8 k.p.a. czyli zasadę pogłębiania zaufania do organów państwa jak również zasadę przekonywania wyrażoną w treści art. 11 k.p.a. Rozpatrując ponownie sprawę - zdaniem Sądu - organ musi rozważyć, czy zarzuty odwołania powinny doprowadzić do ponownej oceny kwalifikacji zawodowych następczyni, przy tym konieczne będzie ustalenie, czy niektóre z przedmiotów nauczania na odbytych przez nią studiach są przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, czy też nie i dlaczego oraz jeśli posiada ona wyższe wykształcenie inne niż rolnicze czy posiada wymagany staż pracy w rolnictwie. Sąd podkreślił, że strona, która brała czynny udział w postępowaniu oraz zwracała się o informacje powinna mieć prawo do wykazania tych okoliczności. Realizując wytyczne Sądu Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. decyzją z dnia [...] lipca 2009r.rozpoznał sprawę ponownie i utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] września 2008r. Organ II instancji po przedstawieniu dotychczasowego toku postępowania wskazał, że zasadniczą przyczyną wydania decyzji negatywnej przez organ I instancji był fakt, iż skarżący nie przekazał gospodarstwa i nie zaprzestał prowadzenia działalności rolniczej w okresie 6 miesięcy od dnia otrzymania postanowienia dot. spełnienia wstępnych warunków do przyznania renty strukturalnej. Oceniając kwalifikacje zawodowe następczyni - córki skarżącego organ II instancji stwierdził, iż nie posiada ona tychże do prowadzenia działalności rolniczej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił: a) naruszenie przepisów k.p.a., a szczególności art. 6 oraz art. 107 §3; b) naruszenie regulacji art.153 p.p.s.a. w związku z nieuwzględnieniem stanowiska zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanym w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 5/09; c) naruszenie §19 ust. 6 pkt 2 cyt. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków (...); d) naruszenie §2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 listopada 2008 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U z 2008 r. Nr 210 poz. 1325); e) naruszenie regulacji przepisu zdania drugiego pkt 6 załącznika do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków (...), polegające na bezpodstawnej odmowie uznania kwalifikacji wskazanego następcy prawnego do przejęcia gospodarstwa rolnego, a tym samym uniemożliwieniu otrzymania renty strukturalnej. Mając na względzie powyższe zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Wyrokiem z dnia 8 stycznia 2010r. sygn.akt V SA/Wa 1570/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Dyrektora [...] Oddziału ARiMR w W. Oceniając sprawę Sąd zwrócił uwagę, iż organ II instancji nie zrealizował wytycznych Sądu zawartych w wyroku z dnia 3 kwietnia 2009r. sygn.akt V SA/Wa 5/09. Wówczas w motywach wyroku zwrócono uwagę na potrzebę oceny argumentu skarżącego, że zakres godzinowy przedmiotów, które zaliczyła córka, był tego rodzaju, że pozwalał na uznanie, że odbyła 120 godzin kształcenia zawodowego pozwalającego na uzyskanie kwalifikacji zawodowych przydatnych do prowadzenia działalności rolniczej. Tymczasem również w motywach zaskarżonej decyzji nie ma żadnego odniesienia się do twierdzenia skarżącego, jak również co do tego jakie wykształcenie – zdaniem organu – posiada następczyni. Okoliczności te spowodowały, w ocenie Sądu, że strona nie wie dokładnie dlaczego organ kwestionuje wspomniane kwalifikacje zawodowe, co rzutuje na jego dalsze działania i możliwość skutecznego ubiegania się o przyznanie renty strukturalnej. Od powyższego wyroku Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wyrok zaskarżył w całości, domagając się jednocześnie jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. p.p.s.a., w związku z art. 76 § 3, art. 107 § 3, art. 141 § 4 oraz art. 153 tej ustawy poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie. Zdaniem kasatora sąd administracyjny zmusza Dyrektora do niezgodnego z przepisami prawa uznania posiadania przez córkę wnioskodawcy I. J. kwalifikacji zawodowych przydatnych do prowadzenia działalności rolniczej. Ponadto Dyrektor nie znajduje postaw faktycznych i prawnych do przeprowadzenia w trybie art. 76 § 3 k.p.a. kontrdowodu. W wyniku rozpoznania sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2011r. sygn.akt II GSK 407/10 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji ze względu na to, że w sprawie doszło do naruszenia art. 18 § 1 pkt 6 a) p.p.s.a., ponieważ w składzie Sądu rozpoznającego sprawę w pierwszej instancji brał udział sędzia wyłączony z mocy ustawy, co zgodnie z art. 183 § 2 pkt 4 powołanej ustawy, skutkuje nieważnością postępowania. NSA wskazał, iż stwierdzona nieważność obligowała do uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, bez możliwości odniesienia się do zarzutów skargi kasacyjnej. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym strony pozostały przy dotychczasowych stanowiskach w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjne w Warszawie zważył co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej – patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W tym zakresie działalności sądów administracyjnych mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 145 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości lub w części jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jeżeli zachodzą określone w art. 156 K.p.a. przyczyny nieważności decyzji sąd stwierdza nieważność decyzji. Jak wynika z powyższych przepisów nie każde naruszenie przepisów prawa przez organy orzekające w sprawie jest podstawą do uchylenie zaskarżonego orzeczenia przez sąd administracyjny. W rozpoznanej sprawie Sąd dopatrzył się naruszenia przez organy orzekające przepisów postępowania, co jednak nie miało wpływu na wynik sprawy i dlatego nie mogło prowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępie należy wyjaśnić, że wniosek o przyznanie renty strukturalnej został złożony przez A. J. dnia [...] czerwca 2007 r., a nie dnia [...] sierpnia 2008 r. jak błędnie wskazano na wstępie uzasadnienia zaskarżonej decyzji oraz w skardze. Data złożenia wniosku nie budzi wątpliwości, co wynika z przeprowadzonego dotychczas postępowania administracyjnego i sądowego. Fakt złożenia wniosku w czerwcu 2007 r., a nie w sierpniu 2008 r. powoduje, że w sprawie nie ma zastosowania rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 listopada 2008 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. Nr 210, poz.1325), zgodnie bowiem z §2 tego rozporządzenia przepisy zmienionego rozporządzenia w brzmieniu nadanym rozporządzeniem zmieniającym stosuje się do wniosków o przyznanie renty strukturalnej złożonych w 2008 r. Dlatego za nieuzasadniony należy uznać podniesiony w skardze zarzut naruszenia przepisu §2 ww. rozporządzenia z dnia 18 listopada 2008 r. Stosownie do przepisu art. 153 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Dlatego Sąd rozpoznając sprawę zobowiązany był skontrolować czy organ orzekający wykonał wskazania zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 kwietnia 2009 r. syg.akt V SA/Wa 5/09. Stosownie do wskazań zawartych w ww. wyroku WSA Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. zobowiązany był: 1. rozważyć czy zarzuty odwołania powinny doprowadzić do ponownej oceny kwalifikacji zawodowych następczyni, 2. ustalić, czy niektóre z przedmiotów nauczania na odbytych przez nią studiach są przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, czy też nie i dlaczego, 3. oraz jeśli posiada ona wyższe wykształcenie inne niż rolnicze czy posiada wymagany staż pracy w rolnictwie. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę organ orzekający wykonał zalecenia sformułowane w wyroku WSA z dnia 3 kwietnia 2009 r., dokonując wskazanych przez Sąd ustaleń w zakresie w jakim uprawniony był do ich dokonania na podstawie obowiązujących przepisów. Z przepisów krajowych zastosowanie w sprawie ma ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.Nr 64,poz.427 ze zm.) oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 czerwca 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Renty strukturalne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U.Nr 109, poz.750 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem. Rozporządzenie w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, a więc w brzmieniu sprzed nowelizacji z 13 czerwca 2008 r. i 18 listopada 2008 r. stanowiło w §7 ust.1 pkt 1 lit b , że umowa o przekazaniu gospodarstwa rolnego lub użytków rolnych wchodzących w jego skład może być zawarta z osobą fizyczną, która obok spełnienia innych warunków, posiada kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej. W §7 ust. rozporządzenia określono, że osoba fizyczna posiada kwalifikacje zawodowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, jeżeli ma: 1) wykształcenie rolnicze zasadnicze zawodowe, średnie lub wyższe, lub 2) tytuł kwalifikacyjny lub tytuł zawodowy, lub tytuł zawodowy mistrza w zawodzie przydatnym do prowadzenia działalności rolniczej i co najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie, lub 3) wykształcenie wyższe inne niż rolnicze i co najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie albo wykształcenie wyższe inne niż rolnicze i ukończone studia podyplomowe w zakresie związanym z rolnictwem, albo wykształcenie średnie inne niż rolnicze i co najmniej 3-letni staż pracy w rolnictwie, lub 4) wykształcenie podstawowe, gimnazjalne lub zasadnicze zawodowe inne niż rolnicze i co najmniej 5-letni staż pracy w rolnictwie. Dokumenty potwierdzające posiadanie kwalifikacji zawodowych przydatnych do prowadzenia działalności rolniczej oraz zasady uznawania kwalifikacji zawodowych za przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, dla celów przyznawania rent strukturalnych, określone zostały w załączniku do rozporządzenia. W załączniku wskazano, że dokumentem potwierdzającym posiadanie wykształcenia rolniczego wyższego jest dyplom ukończenia studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich, lub studiów wyższych magisterskich na kierunku wymienionym w ust. 6 załącznika. Dokumentem potwierdzającym posiadanie wykształcenia wyższego innego niż rolnicze jest dyplom ukończenia studiów wyższych na kierunku innym niż wymieniony w ust. 6 załącznika. Ust. 6 załącznika stanowi, że kierunkami studiów pierwszego i drugiego stopnia oraz jednolitych studiów magisterskich, których ukończenie uznaje się za kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej, są: 1) rolnictwo; 2) ogrodnictwo; 3) weterynaria; 4) technika rolnicza i leśna; 5) zootechnika; 6) architektura krajobrazu. Wykonując zalecenie opisane w ww. punkcie 1 Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR dokonał ponownej oceny kwalifikacji zawodowych I. J. czyli następczyni, której wnioskodawca zamierzał przekazać gospodarstwo rolne i stwierdził, że według przepisów obowiązujących w dniu wydania postanowienia o spełnianiu przez wnioskodawcę wstępnych warunków do przyznania renty strukturalnej i w dniu wydania decyzji o odmowie przyznania renty, I. J. nie posiadała wymaganych kwalifikacji zawodowych przydatnych do prowadzenia działalności rolniczej. Przystępując do oceny spełnienia przez organ orzekający wskazania określonego wyżej w punkcie 2 należy wyjaśnić, że organ orzekający miał obowiązek dokonać oceny czy niektóre z przedmiotów nauczania na odbytych studiach są przydatne do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu przepisów rozporządzenia, nie miał natomiast podstaw prawnych do dokonania oceny czy niektóre z przedmiotów nauczania na odbytych przez I. J. studiach są przydatne do prowadzenia działalności rolniczej w sensie praktycznym. Tylko w ten sposób można rozumieć wskazanie WSA zawarte w wyroku z dnia 3 kwietnia 2009 r. Dyrektor ARiMR dokonał ustaleń prawidłowo. Niesporne jest , że I. J. ukończyła w 1996 r. studia wyższe na kierunku biologii istniejącym na Wydziale Rolniczym w Wyższej Szkole Rolniczo-Pedagogicznej w S. Kierunek studiów " biologia" nie został wymieniony w ust.6 załącznika , nie może więc być uznany , w świetle przepisów rozporządzenia, za kierunek studiów, którego ukończenie uznaje się za kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej. Dlatego prawidłowo organ orzekający uznał, że wykształcenie I. J. na kierunku biologii nie odpowiada kierunkom studiów uznawanych za kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej. W ust. 6 załącznika przewidziana została możliwość uznania za kwalifikacje zawodowe przydatne do prowadzenia działalności rolniczej również ukończenie studiów innych niż wymienione w sześciu punktach tego przepisu, jednak pod warunkiem , że będą to kierunki studiów, na których w zakres kształcenia wchodziły przedmioty dotyczące technologii produkcji roślinnej lub zwierzęcej, albo melioracji wodnych w wymiarze co najmniej 120 godzin. W świetle zacytowanego przepisu organ orzekający zobowiązany był ustalić, czy wśród przedmiotów, które wchodziły w zakres kształcenia na ukończonym przez I.J. kierunku studiów - biologia były przedmioty nauczania dotyczące technologii produkcji roślinnej, zwierzęcej albo melioracji w ilości 120 godzin. W znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy zaświadczeniu wydanym przez zastępcę Dyrektora Instytutu Biologii Wydziału Rolniczego Akademii [...] z dnia [...] lipca 2007r. napisano, wprawdzie że "I. J. zrealizowała w czasie studiów blok przedmiotów przyrodniczych stanowiących naukową podstawę nowoczesnej technologii w uprawie roślin i hodowli zwierząt...", ale wśród wymienionych w zaświadczeniu przedmiotów nie ma przedmiotów dotyczących technologii produkcji roślinnej lub zwierzęcej. Dlatego organ orzekający nie miał podstaw do uznania iż wskazana przez wnioskodawcę jako nabywca gospodarstwa rolnego I. J. spełnia kryterium posiadania kwalifikacji zawodowych przydatnych do prowadzenia działalności rolniczej w rozumieniu przepisów rozporządzenia. Stanowisko organu orzekającego zostało prawidłowo przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z odniesieniem się do przepisów rozporządzenia. Wykonując zalecenie opisane w punkcie 3 organ orzekający ustalił, że I. J. nie legitymowała się posiadaniem alternatywnych kwalifikacji zawodowych do prowadzenia gospodarstwa rolnego jakim jest 3 letni staż pracy w gospodarstwie rolnym. Okoliczność ta nie była przez stronę kwestionowana. Z wyżej przedstawionych względów Sąd uznał, że organ orzekający wykonał wskazania zawarte w wyroku WSA z dnia 3 kwietnia 2009 r. Prawidłowo również organ orzekający II instancji uzasadnił odmowę przyznania skarżącemu renty strukturalnej, wobec nieprzekazania przez niego gospodarstwa rolnego i nie zaprzestania prowadzenia działalności rolniczej w okresie 6 miesięcy od otrzymania postanowienia o spełnieniu warunków wymaganych do uzyskania renty strukturalnej. Na koniec Sąd wskazuje, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia postanowienia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia [...] lutego 2008 r. " o spełnieniu wstępnych warunków wymaganych do uzyskania renty strukturalnej", w którym znajduje się zapis, "... iż wskazany we wniosku przejmujący gospodarstwo rolne posiada wymagane przez ww. rozporządzenie kwalifikacje zawodowe.", a więc postanowienie o treści odmiennej od tego które zostało doręczone wnioskodawcy. Na rozprawie przez WSA dnia 28 lipca 2011 r. pełnomocnik skarżącego okazał oryginał postanowienia z 7 lutego 2008 r., z którego wynika , że przejmujący gospodarstwo rolne nie posiada wymaganych przez rozporządzenie kwalifikacji zawodowych. Sąd stwierdził, że do obrotu prawnego weszło postanowienie doręczone skarżącemu, do którego treści odnosiły się organy orzekające w toku postępowania administracyjnego oraz Sąd Administracyjny w toku postępowań sądowych. Dlatego Sąd wskazując na niedopuszczalność wydania w tej samej sprawie dwóch orzeczeń o odmiennej treści, wobec nie wejścia do obrotu prawnego postanowienia stwierdzającego posiadanie przez nabywcę gospodarstwa rolnego kwalifikacji zawodowych, uznał, że nie miało ono wpływu na wynik rozpoznawanej sprawy. Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu materialnemu, względnie że wydana została z mającym, co najmniej istotny wpływ na wynik sprawy, naruszeniem przepisów postępowania, stosownie do przepisu art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło